II SA/Rz 786/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Stanisław Śliwa/spr./ Sędziowie NSA Maria Piórkowska WSA Robert Sawuła Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 16 marca 2011 r. sprawy ze skarg M. Ś., K. Ś., J. Ś., J. S. i J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia -skargi oddala- do wyroku z dnia 30 marca 2011 r. W dniu 19 sierpnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęły skargi J. i J. S., D. i A. W. oraz J., K. i M. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Zaskarżona decyzja zapadła w następujących okolicznościach faktycznych. Wnioskiem z dnia 9 października 2009 r. W. G. zwrócił się do Prezydenta Miasta [...] o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia pod nazwą "Budowa stacji paliw płynnych i gazowych" na działkach nr 1090/1, 1090/2, 1085/32, 1085/33, 1085/23, 1092, 253/1, 254/9, 261, 1085/47, 1085/48 w obrębie [...] przy al. [...] w R.". Decyzją z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] działający z upoważnienia Prezydenta Miasta Zastępca Dyrektora Wydziału Ochrony Środowiska i Rolnictwa Urzędu Miasta [...] określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia wskazanego we wniosku W. G. W podstawie prawnej decyzji powołano art. 71, art. 73 ust. 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 77 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 78 ust. 1 pkt 2, art. 79, art. 80, art. 82, art. 85 art. 156 oraz art. 173 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.; dalej u.i.ś.), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej K.p.a.) i § 3 ust. 1 pkt 35 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. Nr 257, poz. 2573 ze. zm.). W uzasadnieniu decyzji organ podał, że planowana inwestycja, stosownie do treści § 3 ust. 1 pkt 35 rozporządzenia w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko zaliczana jest do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko może być wymagane. Zgodnie zaś z treścią art. 71 ust. 1 i 2 u.i.ś. realizacja takiego przedsięwzięcia dopuszczalna jest wyłącznie po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Uwzględniając wymogi określone w powołanych przepisach organ I instancji, działając w oparciu o art. 64 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 78 ust. 1 pkt 2 u.i.ś. wystąpił do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w (dalej PPIS w R.) o opinię w przedmiocie stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia procedury oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia. Opinią z dnia 29 października 2009 r., nr [...] PPIS uznał, że dla przedmiotowej inwestycji istnieje potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W konsekwencji, Prezydent Miasta [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, wskazując jednocześnie zakres raportu w tym przedmiocie. W dniu 3 grudnia 2009 r. W. G. złożył do organu Raport o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Raport został sporządzony przez R. R. z Biura Projektowo - Usługowego [...], co w ocenie organu czyniło zadość wymogom określonym w art. 66 u.i.ś. Opinią z dnia 6 stycznia 2009 r., nr [...], wydaną na wniosek Prezydenta Miasta, PPIS pozytywnie zaopiniował realizację przedsięwzięcia. Przeprowadzone w toku postępowania czynności wyjaśniające dały organowi I instancji uprawnienie do następujących konkluzji: - "realizacja i eksploatacja przedsięwzięcia spełniać będzie obowiązujące standardy jakości środowiska, a opisana technologia wykonania robót nie wpłynie negatywnie na środowisko, analizowane przedsięwzięcie nie będzie miało ponadnormatywnego wpływu na elementy środowiska, w tym walory krajobrazowe, istniejącą i planowaną zabudowę oraz zagospodarowanie terenu. Inwestycja nie budzi także zastrzeżeń natury higienicznej i zdrowotnej"; - "przeprowadzona w raporcie analiza przewidywanego oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko i zdrowie ludzi wskazuje, że zastosowane formy zabezpieczeń i rozwiązań chroniących środowisko są wystarczające, a charakter inwestycji nie wymaga szczególnych rozwiązań, mających na celu zapobiegnie czy kompensację szkodliwego oddziaływania na środowisko"; - "Eksploatacja instalacji nie będzie powodować oddziaływania transgranicznego, z uwagi na znaczną odległość od granicy państwa i lokalny zasięg oddziaływań, nie będzie powodować zagrożeń wystąpienia poważnych awarii, nie wymaga również ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania, ponieważ istnieją dostępne, stosowane w kraju rozwiązania techniczne, technologiczne i organizacyjne, które pozwalają na dotrzymanie warunków określonych w niniejszej decyzji"; "Przedmiotowa inwestycja usytuowana jest na obszarze o przekroczonym standardzie jakości powietrza w zakresie pyłu PM 10, jednak stwierdzono, że przedsięwzięcie polegające na budowie budynku stacji tankowania paliw płynnych i gazowych na etapie eksploatacji nie będzie źródłem znacznych zanieczyszczeń do powietrza, a w szczególności pyłu PM 10". - "Dla terenu wzdłuż granicy wschodniej sąsiadującego z zabudową mieszkaniową szeregową proponuje się zaprojektować i wykonać ekran akustyczny z uwagi na nieprzewidziane zachowanie klientów np. głośna rozmowa, trzaskanie drzwiami, głośno pracujące urządzenia radiowe w samochodach"; - "realizacja planowanego przedsięwzięcia, z racji jego charakteru nie spowoduje zagrożeń oraz nie będzie źródłem znaczących oddziaływań na środowisko. Dotyczy to oddziaływania długoterminowego, wtórnego i kumulującego. Bezpośrednie i krótkie oddziaływanie może mieć miejsce jedynie w fazie budowy"; - "Realizacja wskazanego przedsięwzięcia nie będzie miała wpływu na dobra materialne i dobra kultury oraz nie będzie naruszać interesów osób trzecich"; - "Budowa i eksploatacja inwestycji nie będzie miała wpływu na obszary podlegające ochronie na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. Nr 92, poz. 880 z późn. zm.), w tym obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną w postaci obszarów Natura 2000 oraz pozostałe formy ochrony przyrody. W toku oceny oddziaływania na środowisko nie stwierdzono możliwości negatywnego oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na obszar chroniony siedlisk Natura 2000 "W. Środkowy z dopływami" (odległość od granic obszaru wynosi 2 km)". Zdaniem organu I instancji, przy dochowaniu wskazanych w decyzji warunków, przedsięwzięcie, którego dotyczy wniosek W. G. spełni wymogi stawiane przez przepisy z zakresu ochrony środowiska. Zgodnie z art. 82 ust. 3 u.i.ś. załącznikiem do wydanej decyzji organ uczynił "Charakterystykę przedsięwzięcia pod nazwą: "Budowa stacji paliw płynnych i gazowych" na działkach nr 1090/1, 1090/2, 1085/32, 1085/33, 1085/23, 1092, 253/1, 254/9, 261, 1085/47, 1085/48 w obrębie [...] przy al. [...] w R.", wskazując w niej: 1 . Rodzaj, skalę i usytuowanie przedsięwzięcia; 2. Powierzchnię zajmowanej nieruchomości, dotychczasowy sposób jej wykorzystania i pokrycie szatą roślinną; 3. Rodzaj technologii; 4. Uzasadnienie wyboru lokalizacji i wariantu planowanego przedsięwzięcia; 5. Czynniki mogące oddziaływać na środowisko; 6. Rozwiązania chroniące środowisko. Odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta [...] wnieśli D. W., A. W., J. Ś., E. Ś., M. Ś., K. Ś., J. S., J. S., M. S., J. S., Z. Z., M. Z., K. P., L. P. i L. P. W odwołaniach zarzucili, że: - raport o oddziaływaniu inwestycji na środowisko powinien być sporządzony przez niezależnych ekspertów, a nie przez osobę wynajętą przez inwestora; - budowa stacji benzynowej w tak bliskim sąsiedztwie domów mieszkalnych i bloków przy ul. [...] w R. jest niedopuszczalna, gdyż będzie negatywnie oddziaływać na zdrowie i życie ludzi; w szczególności odwołujący zwrócili uwagę na nieustanną emisję oparów, spalin i hałasu; - budowa planowanej stacji stworzy zagrożenie dla domów znajdujących się w jej sąsiedztwie; teren, na którym znajdują się domu i na którym ma powstać stacja był w przeszłości terenem bagiennym, dlatego też praca ciężkiego sprzętu oraz głębokie wykopy mogą spowodować pękanie ścian i stropów domów odwołujących się; - realizacja inwestycji spowoduje pięćdziesięcioprocentowy spadek wartości nieruchomości odwołujących. Powołaną na wstępie decyzją z [...] maja 2010 roku SKO: - w pkt. I - na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 K.p.a., umorzyło postępowanie odwoławcze w części dotyczącej odwołania A. W., E. Ś., L. P. i L. P.; - w pkt. II - na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 K.p.a. w związku z art.71 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 72 ust. 1 pkt 1 i 3, art.73 ust. 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 80 ust. 1, art. 82 ust. 1 i 3, art. 156 i art. 173 u.i.ś. oraz § 3 ust. 1 pkt 35 rozporządzenia w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. We wstępnej części motywów swojej decyzji SKO zrekapitulowało dotychczasowy przebieg postępowania oraz podstawę faktyczną i prawną decyzji organu I instancji. Przechodząc do uzasadnienia własnego rozstrzygnięcia SKO wywiodło, że umorzenie postępowania odwoławczego w stosunku do A. W., E. Ś., L. P. i L. P. było konieczne, albowiem ze zgromadzonych w sprawie dokumentów, tj. z wypisów skróconych z rejestru gruntów, jak i kopii mapy ewidencyjnej w skali 1:500 wynika, że osoby te nie posiadają tytułu prawnego ani do działek, na których planowane jest przedsięwzięcie, ani do działek położonych w bezpośrednim ich sąsiedztwie. Odnosząc się do meritum odwołania SKO przyjęło, że nie mogło ono zostać uwzględnione, gdyż decyzja Prezydenta Miasta [...] odpowiada prawu. Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w myśl art. 71 ust. 1 i 2 u.i.ś., wymagane jest dla przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Rodzajowe określenie przedsięwzięć o takich właściwościach, stosownie do delegacji zawartej w art. 60 u.i.ś., powinno nastąpić w drodze rozporządzenia Rady Ministrów. Ponieważ na dzień wydania decyzji rozporządzenie takie nie zostało wydane, zastosowanie ma art. 173 ust. 1 u.i.ś., w myśl którego, do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 60 u.i.ś, jednak nie dłużej niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie tej ustawy, zachowują moc dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane między innymi na podstawie art. 51 ust. 8 prawa ochrony środowiska. Stosownie do art. 173 ust.2 pkt 2 powołanej ustawy "Do czasu wydania przepisów, o których mowa w art. 60 niniejszej ustawy: 1. za przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, określone w art. 59 ust. 1 pkt 1 niniejszej ustawy, uważa się określone w dotychczasowych przepisach przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko, wymagające sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko; 2. za przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, określone w art. 59 ust. 1 pkt 2 niniejszej ustawy, uważa się określone w dotychczasowych przepisach przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko może być stwierdzony". W ocenie SKO cytowane przepisy zasadnym czynią twierdzenie, że w okresie przejściowym zastosowanie ma rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko. W sprawie prawidłowo ustalono, że przedsięwzięcie objęte wnioskiem W. G. jest przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko - art. 173 ust. 2 pkt 2 u.i.ś. W myśl § 3 ust. 1 pkt 35 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. może ono wymagać sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko; § 3 ust. 1 pkt 35 rozporządzenia, jako przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko wymienia "instalacje do magazynowania lub dystrybucji ropy naftowej, produktów naftowych lub substancji chemicznych, nie wymienione w § 2 ust. 1 pkt 22, z wyłączeniem stacji paliw na gaz płynny". Konieczność sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko została potwierdzona w opinii PPIS z dnia 29 października 2009 r., nr [...] oraz w postanowieniu Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...]. Raport o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko, został sporządzony przez inż. R. R. - biegłego w zakresie sporządzania ocen oddziaływania na środowisko z Biura Projektowo - Usługowego [...]. W ocenie SKO nie budzi zastrzeżeń natury formalnej, czy merytorycznej: - treść złożonego przez inwestora wniosku wraz z załącznikami, - podana przez organ pierwszej instancji kwalifikacja przedmiotowego przedsięwzięcia jako mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, - raport o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko, sporządzony przez inż. R. R., - sposób wykonania przez organ pierwszej instancji obowiązków wynikających z art. 7 K.p.a., art. 77 § 1, art. 107 § 1 i 3 K.p.a. - spełnienie wymogów określonych w art. 82 i art. 85 u.i.ś. Ustosunkowując się natomiast do zarzutów odwołujących się stron SKO poddało, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest wprawdzie opracowywany na zlecenie wnioskodawcy, tj. podmiotu zainteresowanego realizacją przedsięwzięcia, jednakże podlega on ocenie przez organ administracji prowadzący postępowanie, zaś inne podmioty uczestniczące w postępowaniu administracyjnym mają możliwość zgłoszenia wniosków dowodowych zmierzających do podważenia miarodajności tego dowodu, np. w postaci opinii sporządzonej przez inną osobę posiadającą odpowiednią wiedzę; organ w tej kwestii powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2007 r., IIOSK 363/06, opubl. Nieruchomości 2007, nr 7, s. 15). Z kolei kwestia warunków technicznych jakim powinien odpowiadać obiekt objęty wnioskiem W. G., w tym zachowanie wymaganych przez prawo odległości od sąsiadującej z nim zabudowy mieszkaniowej, będzie badana na dalszym etapie postępowania inwestycyjnego. SKO podzieliło konkluzję organu I instancji, że planowana inwestycja - po jej zrealizowaniu zgodnie z przedstawioną przez inwestora dokumentacją - nie spowoduje negatywnych skutków dla środowiska naturalnego, jak również nie wpłynie negatywnie na zdrowie ludzkie, w stopniu który obligowałby orzekające w sprawie organy do odmowy określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na jej realizację. Ze sporządzonego na potrzeby postępowania raportu wprost wynika, że "dla analizowanej inwestycji zachowane będą przepisy ochrony środowiska", a uciążliwość obiektów objętych wnioskiem inwestora "nie przekracza norm dopuszczalnych poza terenem, dla którego inwestor posiada tytuł prawny oraz nie narusza interesów osób trzecich" - str. 71 raportu. Końcowo SKO stwierdziło z kolei, że przedmiotem oceny w postępowaniu o wydanie decyzji orzekającej o określeniu środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia nie są zagadnienia związane z subiektywnie odczuwaną uciążliwością inwestycji, bądź też ewentualnym spadkiem wartości działek sąsiednich. Odczuwane przez osoby trzeciej przekonanie o naruszeniu ich interesów, wynikające z rodzaju zabudowy na działce, której dotyczy kwestionowana decyzja, nie może ograniczać prawa właściciela do zagospodarowania własnego terenu w zakresie określonym przez prawo i zasady współżycia społecznego. Na decyzję SKO skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli: J. i J. S. (I), D. i A. W. (II) oraz J., K. i M. Ś. (III). W każdej ze skarg powołano analogiczne zarzuty, jak w odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...]. Postanowieniem z dnia 22 listopada 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 786/10 Sąd odrzucił skargę D. W. i A. W. (II). SKO wniosło o oddalenie skargi. Uzasadniając taki kierunek rozstrzygnięcia organ nawiązał do argumentów przedstawionych w motywach zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 3 marca 2011 r. Uczestnicy I. i W. G. reprezentowani przez radcę prawnego A. Z. wnieśli o oddalenie skargi. Podali, że skarżący nie przedstawili żadnych dowodów świadczących o tym, że decyzja SKO jest niegodna z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta jest dokonywana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, na co wskazuje art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej w dalszej części P.p.s.a. W powyższym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja (postanowienie) odpowiada prawu materialnemu i czy postępowanie prowadzące do jej (jego) wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. eliminacja przedmiotu skargi z obrotu prawnego następuje w razie stwierdzenia, iż nastąpiło naruszenie prawa materialnego mającego wpływ na wynika sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Z art. 134 § 1 P.p.s.a. wynika z kolei, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wspomniany przepis zezwala zatem sądowi administracyjnemu na uwzględnienie skargi z uwagi na okoliczności, których skarżący nie podnosił w skardze. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem Sąd doszedł do przekonania, że nie narusza ona prawa w sposób mający wpływ na wynik sprawy. W oparciu o wniosek inwestora W. G. działając z upoważnienia Prezydenta Miasta Zastępca Dyrektora Wydziału Ochrony Środowiska i Rolnictwa Urzędu Miasta [...] określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia pod nazwą "Budowa stacji paliw płynnych i gazowych" na działkach nr 1090/1, 1090/2, 1085/32, 1085/33, 1085/23, 1092, 253/1, 254/9, 261, 1085/47, 1085/48 w obrębie [...] przy al. [...] w R.". W świetle art. 71 ust. 2 u.i.ś. uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko i przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Przedmiotowa inwestycja wypełniając pojęcie instalacji do magazynowania lub dystrybucji ropy naftowej produktów naftowych lub substancji chemicznych, o łącznej pojemności niższej niż 10.000 m3 w rozumieniu § 3 ust. 1 pkt 35 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, jako przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko może wymagać sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W takiej sytuacji realizacja planowanej inwestycji musi być poprzedzona między innymi uzyskaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. Państwowy Inspektor Sanitarny opinią z dnia 29 października 2009 r. stwierdził, że dla przedmiotowej inwestycji istnieje potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Prezydent Miasta [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r. stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia i ustalił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Inwestor przedstawił organowi raport o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko sporządzony przez Biuro Projektowo-Usługowe [...]. W ocenie Sądu wskazany raport spełnia wymogi stawiane mu przez art. 66 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko. Ogłoszenia informujące o toczącym się postępowaniu, możliwości zapoznania się z dokumentacją oraz możliwości wniesienia uwag umieszczone były w biuletynie informacji publicznej Urzędu Miasta [...] oraz na tablicach ogłoszeń. W okresie wywieszenia wniosku nie wniesiono żadnych uwag i zastrzeżeń. Realizując obowiązek wynikający z art. 77 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 78 ust. 1 pkt 2 ustawy u.i.ś. organ I instancji uzyskał pozytywną opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Wyrażając swoją pozytywną opinię organ sanitarny w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2010 r. wskazał również jakie warunki mają być zachowane przy realizowaniu inwestycji. Wydając zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji organy wzięły pod rozwagę wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1 ustawy u.i.ś, ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa. Wydając decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach organy nie stwierdziły zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, bowiem jak wynika z materiału dowodowego sprawy plan taki, dla objętego inwestycją terenu, nie został uchwalony. Objęta kontrolą decyzja spełnia wymogi określone w art. 107 § 1 i 3 K.p.a. oraz art. 82 ust. 1 pkt 1 i 85 ustawy u.i.ś.. Określa ona bowiem rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich, wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1, w szczególności w projekcie budowlanym. Zebrany w sprawie materiał dowodowy upoważnia do stwierdzenia, że realizacja i eksploatacja inwestycji spełniać będzie standardy jakości środowiska, technologia wykonywanych robót nie wpłynie negatywnie na środowisko. Nie budzi też ona zastrzeżeń natury higienicznej i zdrowotnej. Zawarta w raporcie analiza przewidywanego oddziaływania inwestycji na środowisko i zdrowie ludzi wskazuje, że formy zabezpieczeń chroniących środowisko są wystarczające. Inwestycja jest usytuowana na obszarze o przekroczonym standardzie jakości powietrza w zakresie pyłu PM 10, jednak samo przedsięwzięcie nie będzie źródłem znaczących zanieczyszczeń do powietrza, bowiem budynek pawilonu stacji paliw wraz ze sklepem ogrzewany będzie energią elektryczną. Wzdłuż granicy wschodniej nieruchomości objętej inwestycją od strony zabudowy mieszkaniowej projektuje się wykonanie ekranu akustycznego. Realizacja planowanego przedsięwzięcia nie spowoduje zagrożeń oraz nie będzie źródłem znaczących oddziaływań na środowisko. Dotyczy to oddziaływania długoterminowego, wtórnego i kumulującego. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skargach M. Ś., K. Ś., J. Ś., J. S. i J. S. stwierdzić należy, że nie zasługują one na uwzględnienie. Nie można zgodzić się z zarzutem nierzetelności i tendencyjności raportu. Raport został sporządzony przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia, bowiem sporządził go biegły z listy Wojewody [...] w zakresie sporządzania ocen oddziaływania na środowisko. Raport spełnia wymogi określone w art. 66 i 67 ustawy u.i.ś. Prawdą jest, że został on sporządzony na zlecenie inwestora, jednak - jako jeden z dowodów w sprawie - podlega on swobodnej ocenie organu administracji, jak każdy inny dowód złożony przez stronę. Ocenie raportu dokonanej w zaskarżonej decyzji nie można zarzucić przekroczenie granic swobodnej oceny tego dowodu. Na podkreślenie zasługuje okoliczność, że skarżący poza gołosłownymi zarzutami podnoszonymi przeciwko treści raportu nie przedstawili dowodów podważających jego wiarygodność, w szczególności nie przedstawili przykładowo opinii sporządzonej przez inną osobę posiadająca wiedzę fachową w dziedzinie którą obejmuje raport. Nie polega na prawdzie, że raport nie odnosi się do zagrożeń, jakie niesie inwestycja z uwagi na sąsiedztwo budynków mieszkalnych. Sporządzająca raport opisując położenie nieruchomości objętych planowaną inwestycją uwzględnia, że z działkami sąsiaduje zabudowa mieszkaniowa. Pisze wprawdzie tylko o zabudowie szeregowej niemniej jednak nawet jeżeli w bezpośrednim sąsiedztwie inwestycji znajduje się również zabudowa wysoka, co nie wynika ze znajdującego się w raporcie wyrysu z mapy ewidencyjnej, nie zmienia to faktu, iż przeprowadzona analiza dotyczy poszczególnych elementów oddziaływania na środowisko bez względu to jak wysokie budynki znajdują się w sąsiedztwie. Na stwierdzenie trafności wydanej decyzji nie wpływa okoliczność, czy teren na którym ma znaleźć się przedmiotowa inwestycja jest terenem podmokłym czy też nie. Kwestia zabezpieczenia przed katastrofą budowlaną i dokładnych parametrów wznoszonych obiektów jest problemem, który będzie rozstrzygany na etapie ubiegania się przez inwestora o pozwolenie na budowę. Problemy narażenia na zapachy pochodzące ze stacji na możliwy hałas, czas pracy stacji zostały poddany analizie w raporcie, a z konkluzji raportu wynika, że dla analizowanej inwestycji zachowane będą przepisy ochrony środowiska, uciążliwość obiektów nie przekracza norm dopuszczalnych poza terenem do którego inwestor posiada tytuł prawny. Odmienne twierdzenia skarżących stanowią niepopartą dowodami polemikę z ustaleniami raportu. Organy administracji rozstrzygając w kwestii decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięć nie są uprawnione do rozważania kwestii ewentualnej utraty wartości działek sąsiednich. Mając na uwadze powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uznał, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza, dlatego na podstawie przepisu art. 151 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.