II SA/Rz 787/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 29 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] ustalającą na wniosek R. S. i B. S. warunki zabudowy dla budowy budynku usług pogrzebowych na działkach nr 1005 i 1006 (obręb [...]) w J. wraz ze zjazdem drogowym na działce nr 1006. R. C. we wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skardze na wyżej wymienioną decyzję SKO zwrócił się o wstrzymanie jej wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ), sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony, przy czym obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie spoczywa na wnioskodawcy. Formułując w treści skargi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji R. C. nie wskazał żadnych okoliczności które mogłyby sugerować, że jej wykonanie spowoduje powstanie jakiejkolwiek szkody (nie tylko znacznej) lub trudne do odwrócenia skutki. Następstw tych w szczególności nie można wywodzić z zarzutów podniesionych względem zaskarżonej decyzji, gdyż o ile znajdą one potwierdzenie w ocenie Sądu, będzie to skutkować jej wyeliminowaniem z obrotu prawnego. Zaniechanie jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku powoduje, że nie sposób ocenić, czy opiera się on na ustawowych przesłankach wstrzymania wykonania. Na tę okoliczność Sąd nie może z urzędu prowadzić postępowania wyjaśniającego i zastępować wnioskodawcy w poszukiwaniu przyczyn ubiegania się o ochronę tymczasową w postępowaniu sądowym (tak orzekł m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05). Brak wskazania przesłanek ubiegania się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie ma przy tym waloru braku formalnego wniosku i prowadzi do odmowy jego uwzględnienia (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 603). Niezależnie od powyższego podkreślenia wymaga, że przedmiotem wstrzymania (udzielenia ochrony tymczasowej) mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania, a której to cechy generalnie pozbawione są akty o charakterze odmownym i ustalającym. Wykonalność należy przy tym rozumieć jako możliwość realizacji uprawnień lub obowiązków zawartych w treści rozstrzygnięcia. Zgodnie z postanowieniem NSA z dnia 20 maja 2011 r., sygn. akt II OZ 422/11, wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości, który będzie zgodny z treścią aktu. Przedmiotem kontroli Sądu w sprawie ze skargi R. C. będzie decyzja o ustaleniu warunków zabudowy dla realizacji inwestycji budowlanej, wydana na podstawie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r., Nr 80, poz. 717 ze zm.). Decyzja taka nie posiada przymiotu wykonalności, gdyż nie wywołuje skutków materialnoprawnych i nie rodzi po stronie skarżącego żadnych uprawnień ani obowiązków. Decyzja ta na wniosek inwestora określa wyłącznie rodzaj i warunki realizacji możliwej do przeprowadzenia na danej nieruchomości inwestycji, co jednak samo w sobie nie przesądza o jej wykonaniu. Jej realizacja wymaga w szczególności uzyskania pozwolenia na budowę i dopiero wydana w tym przedmiocie decyzja będzie nadawała się do wykonania, a więc – o ile zostaną spełnione i wykazane opisane powyżej ustawowe przesłanki do wstrzymania - możliwe będzie ubieganie się we właściwym postępowaniu o udzielenie ochrony tymczasowej. Mając na uwadze powyższe okoliczności, wobec braku spełnienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.