II SA/Rz 790/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. T. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącego adw. T. P. kwotę 219,60 zł. (dwieście dziewiętnaście złotych 60/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, na które składa się należna tytułem wynagrodzenia opłata w wysokości 180 zł. i naliczone od niej 22 % podatku od towarów i usług, tj. 39,60 zł. II SA/Rz 790/10 U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z 16 września 2010 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, w wyniku rozpoznania złożonego przez skarżącą K. K. wniosku o przyznanie prawa pomocy, zwolnił ją w całości od kosztów sądowych i ustanowił dla niej adwokata, którego w osobie T. P. w dniu 4 października 2010 r. ustanowiła Okręgowa Rada Adwokacka. Postanowieniem z dnia 7 października 2010 r. WSA w Rzeszowie odrzucił wniesioną przez K. K. skargę z uwagi na nieuzupełnienie przez nią mimo wezwania jej braków formalnych. Pismem z dnia 14 października 2010 r. adw. T. P. zwrócił się do Sądu o udostępnienie mu akt sprawy i sporządzenie z nich kserokopii wybranych kart, po czym w dniu 4 listopada 2010 r. złożył w siedzibie Sądu pismo (opinię) wskazujące na brak podstaw do wniesienia w sprawie skargi kasacyjnej. Jednocześnie zawartym w nim wnioskiem zwrócił się "o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy z urzędu, które ani w całości ani w części nie zostały zapłacone". Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku adwokatów zasady te reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.), które w § 19 (rozdział 6) stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 - 5 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata (pkt 2). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosiłaby 240 zł. Mimo, że jak wynika z porównania dat, wyznaczenie dla skarżącej pełnomocnika przez ORA formalnie nastąpiło przed odrzuceniem skargi K. K. przez Sąd (a więc na etapie postępowania I-instancyjnego), to adw. T. P. czynności faktyczne w sprawie podjął już po wydaniu orzeczenia w tym przedmiocie; wobec odrzucenia skargi w dniu 7 października, pismo o jego ustanowieniu wpłynęło do Sądu 11 października 2010 r., a z aktami sprawy zapoznał się on dopiero 14 października (na marginesie należy zauważyć, że odpis postanowienia o odrzuceniu skargi także 11 października – przed zarejestrowaniem wpływu pisma z ORA - został wysłany jeszcze do skarżącej). Tak więc działanie pełnomocnika zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia) należy kwalifikować jako dokonane w ramach postępowania w drugiej instancji. Stosownie do jego treści, jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat co w pierwszej instancji, stawka minimalna w tym postępowaniu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do jej wniesienia stanowi 75 % stawki określonej w ust. 1 pkt 1 tego paragrafu, nie mniej jednak niż 120 zł. Uwzględniając charakter sprawy oraz nakład pracy pełnomocnika związany z zapoznaniem się z aktami sprawy i sporządzeniem w/w opinii, przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną kwotę 180 zł. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, sąd podwyższa opłatę o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia); zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) wynosi ona 22 %, co od kwoty 180 zł. daje 39,60 zł. Pełnomocnik skarżącej nie wykazał żadnych poniesionych przez siebie a związanych ze sporządzeniem opinii wydatków (za takie nie są uznawane opłaty kancelaryjne za sporządzenie kserokopii z akt sprawy). W związku z powyższym na podstawie powołanych przepisów w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.