II SA/Rz 808/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Magdalena Józefczyk Sędziowie NSA Maria Piórkowska WSA Zbigniew Czarnik /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 5 listopada 2010 r. sprawy ze skargi T. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego T. J. kwotę 457 zł /słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. II SA/Rz 808/10 U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: SKO) stwierdziło uchybienie terminu przez T. J. do wniesienia zażalenia na postanowienie Dyrektora P. Zarządu Dróg Wojewódzkich w Rz. z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] uzgadniające projekt decyzji w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego. W podstawie prawnej postanowienia SKO wskazało art. 134 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. Nr 98, z 2000 r., poz. 1071 ze zm.) dalej: k.p.a. W uzasadnieniu organ podkreślił, że T. J. był powiadamiany przez Dyrektora P. Zarządu Dróg Wojewódzkich w Rz. przez obwieszczenie, zatem zażalenie złożył przed upływem okresu, od którego rozpoczął bieg termin do złożenia tego środka. Z rozstrzygnięciem Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie zgodził się T. J. Skarżąc postanowienie wskazał, że w dniu 23 kwietnia 2008 r. miał doręczone postanowienie organu pierwszej instancji, w którym było pouczenie o możliwości złożenia zażalenia w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia. Swoje zażalenie złożył w tym terminie, zatem zgodnie z prawem. Z tego powodu uznał, że postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego narusza prawo i skarga jest uzasadniona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 5 marca 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 704/08 oddalił skargę T. Ja. podzielając stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego i wskazując, że skarżącemu termin rozpoczął bieg w dniu ogłoszenia postanowienia, a nie jego doręczenia. Zażalenie zostało złożone z naruszeniem zasad określonych w art. 49 p.p.s.a., a to oznacza, że było wniesione przed upływem 14-dniowego terminu od dnia ogłoszenia, od którego rozpoczynał bieg 7-dniowy termin do złożenia tego środka. Wyrok Sądu pierwszej instancji został uchylony przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie na skutek skargi kasacyjnej skarżącego. W wyroku z dnia 24 czerwca 2010 r., sygn. akt II OSK 938/09 NSA uchylił wyrok WSA w Rzeszowie i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Uzasadniając wyrok NSA stwierdził, że stanowisko Sądu pierwszej instancji, będące podstawą orzekania jest sprzeczne z przepisami prawa, zatem wyrok nie mógł być utrzymany w postępowaniu kasacyjnym, a skarga kasacyjna oddalona. Rozpoznając skargę T. J. WSA w Rzeszowie stwierdza, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji i stosują prawem przewidziane środki. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. Sądy rozpoznają skargi w granicach danej sprawy. Rozpoznanie sprawy po uchyleniu wyroku przez NSA musi uwzględniać stosownie do treści art. 190 p.p.s.a. wykładnię prawa dokonaną przez sąd kasacyjny, gdyż tą wykładnią jest związany. W takim stanie faktycznym i prawnym Sąd rozpoznając skargę T. J. stwierdza, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Nie można przyjąć stanowiska prezentowanego przez SKO, że skarżący był podmiotem, w stosunku do którego postanowienie objęte skargą było doręczone przez obwieszczenie na podstawie art. 49 k.p.a. w zw. z art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717 ze zm.), skoro temu podmiotowi doręczono postanowienie w trybie właściwym dla strony będącej inwestorem lub mającej tytuł prawny do nieruchomości, na której ma być ustalona lokalizacja inwestycji celu publicznego. Doręczenie postanowienia, w tym trybie dawało skarżącemu podstawę do działania zgodnie z przepisami, a więc wniesienia zażalenia w terminie 7 dni od daty doręczenia rozstrzygnięcia. Z tego powodu w odniesieniu do T. J. nie doszło do doręczenia na podstawie art. 49 k.p.a. W takim stanie faktycznym SKO rozpoznając zażalenie ma mieć na uwadze termin doręczenie postanowienia skarżącemu oraz datę złożenia zażalenia. Na tej podstawie będzie dopiero możliwe wypowiadanie się co do zachowania terminu. W przypadku, gdy termin tej jest zachowany należy sprawę rozpoznać merytorycznie. Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do treści art. 200 p.p.s.a.