II SA/Rz 809/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S., Z. W., G. M., P. S. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w sprawie wyrażenia zgody na wydzierżawienie nieruchomości - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę A. S. oraz P. S.; II. zwrócić skarżącym A. S. oraz P. S. kwotę po 300 zł /słownie: trzysta złotych/ tytułem uiszczonych wpisów sądowych od skargi. II SA/Rz 809/14 Uzasadnienie Przedmiotem skargi wniesionej wspólnie przez A. S., Z. W., G. M., P. S. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) jest uchwała Rady Miejskiej z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...], w sprawie wyrażenia zgody na wydzierżawienie nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska wniosła o jej oddalenie i podniosła, że w dniu 3 kwietnia 2014 r. Z. W. oraz G. M. wezwali Radę do usunięcia naruszenia prawa dokonanego ww. uchwałą. Rada podała, że pismem z 28 kwietnia 2014 r. takie wezwania złożyły również inne osoby, to jednak wśród grupy wzywających organ nie zostali wymienieni skarżący A. S. oraz P. S. Sąd wezwał skarżących A. S. oraz P. S. o wyjaśnienie czy przed wniesieniem skargi na ww. uchwałę wzywali oni organ do usunięcia naruszenia prawa przez tę uchwałę. W odpowiedzi skarżący pismami z 8 lipca 2014 r. poinformowali, że w dniu 3 kwietnia 2014 r. zostało wysłane wezwanie do usunięcia naruszenia prawa do organu. Jednakże skarżący nie przedstawili takich wezwań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przy czym art. 52 § 2 P.p.s.a określa, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Ponieważ przedmiotem skargi jest uchwała Rady Miejskiej tj. akt prawa miejscowego, stanowiony przez organ gminy w związku z tym w niniejszej sprawie zastosowanie będzie miał art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 549 ze zm.), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Ponieważ skarżący A. S. oraz P. S. przed wniesieniem skargi do Sądu nie wezwali Rady Miejskiej do usunięcia naruszenia interesu prawnego przez wyżej opisaną uchwałę, w tej sytuacji ich skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a. W pkt II postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd nadmienia, że w niniejszej sprawie pozostaje jeszcze do rozpoznania skarga Z. W. oraz G. M., którzy przed wniesieniem skargi do sadu administracyjnego wezwali Radę Miejską do usunięcia interesu prawnego przez zaskarżoną uchwałę. Jednocześnie wniesiona przez nich skarga nie zawiera barków formalnych oraz fiskalnych.