II SA/Rz 841/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Joanna Zdrzałka /spr./ Sędziowie NSA Małgorzata Wolska WSA Robert Sawuła Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 22 października 2008 r. sprawy ze skargi M. i B. Ł. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych -skargę oddala- Przedmiotem skargi M. Ł. i B. Ł. jest wydana na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2007 r. Nr [...] uchylająca decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2007 r. Nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy budowie budynku gospodarczo-garażowego zlokalizowanego na działce nr ewid. 1551/3 w D. i udzieleniu pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy budowie tego obiektu oraz przekazująca sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Z uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia i akt administracyjnych wynika, że od 2003 r. organy nadzoru budowlanego prowadzą postępowanie dotyczące zgodności wykonywanych robót przy budowie opisanego budynku z pozwoleniem na budowę wydanym [...].07.1997 r. dla M. i B. Ł. Projekt budowlany obejmował budowę garażu parterowego, murowanego, bez podpiwniczenia, w granicy z działką nr ewid. 1552/3, o wymiarach 8,50 m x 8 m, wysokości od 2,40 m do 4,40 m, z dachem jednospadowym w kierunku działki inwestora. Przeprowadzone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego oględziny wykazały budowę obiektu parterowego, z poddaszem, krytego dachem dwuspadowym, z dobudowaną od strony południowej werandą konstrukcji drewnianej, oszkloną, o wymiarach 2,30 m x 3,85 m. Budynek jest w stanie surowym zamkniętym, trwają prace wykończeniowe wewnątrz obiektu. Organ I instancji ustalił również, że decyzją Wojewody z dnia [...] stycznia 2004 r. utrzymaną w mocy decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2004 r. stwierdzona została nieważność decyzji Burmistrza D. z dnia [...].07.1997 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę przedmiotowego garażu, wobec faktu stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji. W tych okolicznościach Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, po uprzednim wstrzymaniu robót budowlanych (postanowieniem z dnia [...] września 2004 r.), decyzją z dnia [...] października 2004 r. nakazał M. i B. Ł. rozbiórkę budynku garażowego, w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, wskazując na kolizję odległości linii zabudowy z magistralą wodną – 5 m zamiast wymaganych 8 m. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił to rozstrzygnięcie decyzją z dnia [...] maja 2005 r. i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W motywach podkreślił fakt, iż plan miejscowy, który stanowił podstawę stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę nie obowiązuje, natomiast kwestia lokalizacji magistrali wodnej nie może przesadzać o losach obiektu, gdyż wymogi w tym zakresie nie mają oparcia w obowiązujących przepisach. Decyzja ta była przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, który wyrokiem z dnia 23.11.2005 r., sygn. akt II SA/Rz 637/05 skargę oddalił. W postępowaniu ponownym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2006 r. Nr [...] nałożył obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych, w terminie 6 miesięcy. W jej motywach powołał się na wskazania organu II instancji i poczynione w tym kierunku ustalenia, z których wynika, że działka nr ewid. 1551/3 położona w D. zgodnie z ustaleniami Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta D. – 2010, znajduje się na obszarze o symbolu MN 8 – obszary mieszkaniowo-usługowe z przewagą zabudowy mieszkaniowej 1-2 kondygnacji, w przeważającej mierze zabudowane i przeznaczone pod zabudowę domami mieszkalnymi jednorodzinnymi, o wysokości 1-2 kondygnacji i usługową, z priorytetem dla utrzymania i lokalizacji usług publicznych obsługujących mieszkańców. Inwestor wybudował obiekt zasadniczo odbiegający od zatwierdzonego projektu – zmiany dotyczą zagospodarowania działki poprzez zmianę lokalizacji szamba, powierzchni zabudowy i wysokości budynku oraz zmianę sposobu użytkowania pomieszczenia garażowego, nie są jednocześnie odstępstwem od przepisów techniczno-budowlanych – obowiązujące w okresie realizacji obiektu rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1995 r., Nr 10, poz. 46, ze zm.) w zakresie konstrukcji, wysokości, bezpieczeństwa pożarowego, nie zostało naruszone. Uznając zatem, iż zaistniała możliwość doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawe, zastosowano art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, przewidujący obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego. Po przedstawieniu projektu budowlanego zamiennego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2007 r., Nr [...] zatwierdził ten projekt i udzielił M. i B. Ł. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy budowie budynku gospodarczo-garażowego na działce nr 1551/3 przy ul. [...] w D. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ zrelacjonował przebieg postępowania administracyjnego w sprawie, konkludując, że inwestor wykonał nałożony decyzją z dnia [...].09.2006 r. obowiązek w wyznaczonym terminie oraz złożył wniosek o wznowienie robót. Organ zaznaczył też, że rozpatrzył uwagi wniesione przez W. S. i jej pełnomocnika, jednak nie wniosły one żadnych nowych okoliczności do sprawy. Jednocześnie również w dniu [...].05.2007 r. do organu I instancji wpłynął wniosek W. S. o uchylenie decyzji z [...].09.2007 r., nakładającej obowiązek sporządzenia projektu zamiennego, na podstawie art. 154 § 1 k.p.a. W wyniku jego rozpoznania, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. odmówił uchylenia w trybie art. 154 § 1 k.p.a. ostatecznej decyzji własnej z [...].09.2006 r., natomiast Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję organu I instancji z [...] lipca 2007 r. i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia (decyzja z dnia [...] września 2007 r. Nr [...]). W. S. reprezentowana przez pełnomocnika adwokata R. B. złożyła też odwołanie od decyzji z dnia [...] maja 2007 r. zatwierdzającej projekt budowlany zamienny. W ocenie odwołującej w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z 2 kwestiami: budową legalnie rozpoczętą w zakresie w jakim odpowiadała pozwoleniu na budowę oraz z samowolnymi odstępstwami od unieważnionego pozwolenia na budowę (budowa werandy i zmiana konstrukcji dachu). Byt prawny tych 2 spraw jest inny i regulowany różnymi przepisami – art. 50 ustawy Prawo budowlane w odniesieniu do pierwszej kwestii i art. 48 tej ustawy do drugiej. Nie można stosować art. 50 ust. 1 pkt 4 wymienionej ustawy do tych elementów budynku, które zostały wybudowane wbrew warunkom unieważnionego pozwolenia, bowiem nie są to roboty budowlane, a budowa części budynku. Dla stosowania tego przepisu musi istnieć ważne i skuteczne pozwolenie budowlane jako kryterium oceny. Rozwiązanie stanowi art. 48, który albo nakazuje rozbiórkę dobudowanych części, albo uzyskanie pozwolenia budowlanego od nowa. Wówczas projekt może sanować elementy samowoli, o ile będzie zgodny z decyzją o warunkach zabudowy. W odwołaniu podkreślono też, że projekt budowlany zamienny powinien odpowiadać aktualnym warunkom zabudowy, a zatem jego zatwierdzenie musi być dokonane po uzyskaniu stosownej decyzji. Odwołująca wskazała też na błędnie powołaną w decyzji organu I instancji podstawę prawną – art. 51 ust. 3 ustawy Prawo budowlane. Po rozpatrzeniu tego odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2007 r. Nr [...] uchylił decyzję organu I instancji w całości i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu stwierdził, iż w rozpatrywanej sprawie zaistniał przypadek wykonywania robót budowlanych polegających na budowie obiektu budowlanego na podstawie ostatecznego pozwolenia na budowę, które zostało następnie wyeliminowane z obrotu poprzez stwierdzenie jego nieważności oraz w części wykonanie robót niegodnie z zatwierdzonym projektem. W świetle ugruntowanych poglądów orzecznictwa stwierdzenie nieważności pozwolenia na budowę nie uzasadnia tezy, że inwestor dopuścił się samowoli budowlanej. W takim przypadku zastosowanie mają art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane. Po wstrzymaniu robót organ winien rozważyć jakie nakazy czy zakazy w odniesieniu do prowadzonej budowy powinny być wydane, jaki rodzaj i zakres samowoli ma miejsce, jakie są jej skutki i możliwe sposoby uzyskania stanu zgodnego z prawem. W rozpatrywanej sprawie oprócz okoliczności stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę dodatkowo należało zbadać i ocenić jakie rzeczywiście odstępstwa od projektu zostały dokonane, jaki mają charakter i jakim rygorom wynikającym z obowiązujących przepisów należy je poddać, czego organ I instancji w sposób należyty i wystarczający dla prawidłowości zastosowania trybu naprawczego nie ustalił. Ustalenia takie dotyczyć też muszą zgodności z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym. W sytuacji braku planu miejscowego o zgodności z tymi przepisami rozstrzyga właściwy organ w decyzji o warunkach zabudowy. Decyzja ta stanowi więc kwestię wstępną w postępowaniu prowadzonym trybie art. 51 ustawy Prawo budowlane. Jeśli ustali ona warunki zabudowy w sposób różniący się od wykonanej budowy, wówczas inwestor może zostać zobowiązany do wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem, a jeśli inwestor nie uzyska takiej decyzji lub dalsze istnienie obiektu byłoby niezgodne z prawem bez możliwości usunięcia tej niezgodności, wówczas powinna zostać orzeczona rozbiórka. Zastosowany przez organ I instancji tryb naprawczy z art. 51 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy byłby stosowny lecz jedynie w sytuacji istotnych odstępstw od projektu zatwierdzonego ważną decyzją o pozwoleniu na budowę. Ponadto należałoby wykluczyć, że wykonane roboty są istotnym odstępstwem, a nie budową części obiektu. Wszystkie te okoliczności winien zbadać organ I instancji. Decyzję tę zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie M. Ł. i B. Ł., wnosząc o jej uchylenie i zarzucając naruszenie art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane. Skarżący podzielają prezentowane w zaskarżonej decyzji stanowisko, że stwierdzenie nieważności pozwolenia na budowę nie prowadzi do przyjęcia samowoli budowlanej inwestora. Nie zgadzają się natomiast z tezą organu odwoławczego, że organ I instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego w zakresie częściowych zmian dokonanych przez inwestora w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego. [...].07.2006 r. przeprowadzono szczegółowe oględziny obiektu, ustalono jakich odstępstw i o jakim charakterze dokonano, co odzwierciedlono w uzasadnieniu uchylonej przez organ odwoławczy decyzji. Według tych ustaleń odstępstwa polegają na zmianie lokalizacji szamba, dobudowaniu oszklonej werandy, wykonaniu dachu dwuspadowego w miejsce jednospadowego oraz zmianie zamierzonego sposobu użytkowania części garażu poprzez wydzielenie ścianami działowymi pomieszczeń WC, łazienki, zaplecza kuchennego i korytarzyka. Organ I instancji ocenił te odstępstwa jako istotne ale nie naruszające przepisów techniczno-budowlanych. Ponadto skarżący podnieśli, że lokalizacja szamba jest bez znaczenia wobec podłączenia posesji do kanalizacji miejskiej, weranda nie stanowi dobudowy, gdyż nie posiada fundamentów i nie jest trwale związana z gruntem, a zmianę konstrukcji dachu dopuszczają obowiązujące przepisy techniczno-budowlane. Na budowę w granicy skarżący posiadali zgodę sąsiadów – pp. S. z [...].03.1997 r. Wszystkie te okoliczności uzasadniają działania naprawcze podjęte przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a uchylenie decyzji przez organ odwoławczy w sposób nieuzasadniony wydłuża postępowanie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując się na swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stanowiący, że Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy zaskarżony akt narusza prawo w sposób określony w ostatnio cytowanej ustawie. W przypadku zaskarżenia decyzji Sąd zobowiązany jest zgodnie z art. 145 P.p.s.a. do jej uchylenia - jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy – lub do stwierdzenia nieważności takiej decyzji, jeśli zachodzą przesłanki przewidziane w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Dokonując takiej kontroli w niniejszej sprawie Sąd tego rodzaju wad i uchybień nie stwierdził, co przesądziło o oddaleniu skargi. W rozpatrywanej sprawie bezsporne jest, że inwestorzy M. i B. Ł. rozpoczęli budowę garażu w 1997 r. na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...].07.1997 r. Z ustaleń organu I instancji wynika również niespornie, że w trakcie prowadzenia robót budowlanych odstąpili oni od udzielonego pozwolenia na budowę, m.in. dobudowując werandę i zmieniając konstrukcję dachu. Już po wykonaniu obiektu budowlanego w zmienionym w stosunku do projektu stanie, Wojewoda decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. stwierdził nieważność decyzji Burmistrza D. z dnia [...] lipca 1997 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Jak słusznie podkreśla organ w zaskarżonej decyzji, powołując się na ugruntowane poglądy orzecznictwa, wykonanie robót na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, która została następnie wyeliminowana z obrotu prawnego, nie może być uznane za samowolę budowlaną. W konsekwencji nie może znaleźć w takiej sytuacji zastosowania art. 48 ustawy Prawo budowlane, a podstawą rozstrzygnięć organów winny być art. 50 i 51 tej ustawy (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31.10.2000 r., sygn. akt IV SA 1814/98, System orzecznictwa LEX Nr 53393, z dnia 7.06.2001 r., sygn. akt IV SA 952/99, LEX Nr 54192 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 28.05.2001 r., OSA 2/01, ONSA 2001/4/143). Przepisy te normują szczególny tryb legalizacji wszelkich robót budowlanych prowadzonych z naruszeniem przepisów ustawy Prawo budowlane, innych niż budowa obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, bądź pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Tryb ten dotyczy zatem również budowy obiektu budowlanego z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego, co także ma miejsce w rozpatrywanym przypadku. Kwestia zastosowania w przedmiotowej sprawie trybu legalizacji z art. 50 i 51 została już zresztą przesądzona – wskazał ją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w decyzji z dnia [...] maja 2005 r., którą uchylił decyzję organu I instancji orzekającą rozbiórkę garażu i która została poddana kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Sąd ten wyrokiem z dnia 23 listopada 2005 r. sygn. akt II SA/Rz 637/05 zaakceptował stanowisko organu, oddalając skargę. Sytuację istotnego odstąpienia od projektu budowlanego lub warunków pozwolenia budowę reguluje art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. W takim przypadku organ nakłada, określając termin wykonania – obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz – w razie potrzeby – wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Kolejnym etapem postępowania legalizacyjnego w przedmiocie istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego jest weryfikacja nałożonych na inwestora obowiązków. Stosowną regulację w tym zakresie zawiera art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane. Przepis ten stanowi, iż po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo – jeżeli budowa została zakończona – o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Istotą postępowania prowadzonego na podstawie art. 51 ustawy Prawo budowlane jest doprowadzenie realizowanych robót do stanu zgodnego prawem. Projekt budowlany zamienny musi zatem odpowiadać wszelkim wymogom prawa budowlanego, w tym przepisom techniczno-budowlanym, podobnie jak przy wydaniu pozwolenia na budowę. Stanowi zresztą o tym wyraźnie art. 51 ust. 1 pkt 3 in fine, wskazując, że przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu zmian objętych projektem zamiennym. Oznacza to, że projekt budowlany zamienny podlegać będzie zatwierdzeniu, o ile spełnione zostaną przesłanki zgodności z prawem (art. 51 ust. 4). W sytuacji natomiast, kiedy projekt taki nie zostanie sporządzony w wyznaczonym terminie lub nie będzie odpowiadał przepisom prawa, to zgodnie z art. 51 ust. 5 organ będzie zobligowany do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę tego obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie go do stanu poprzedniego (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 22.08.2007 r., II SA/GL 299/07, nie publ.). Z powyższych rozważań wynika, że wykonanie obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego nie oznacza automatycznego jego zatwierdzenia. Przed wydaniem decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego organ nadzoru powinien działać stosownie do dyspozycji art. 35 ustawy Prawo budowlane. Przepis ten nakazuje sprawdzenie projektu pod względem jego kompletności i prawidłowości sporządzenia oraz sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, a także wymaganiami ochrony środowiska, jak również sprawdzenie zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Ocena zgodności projektu dokonana w myśl powołanego art. 35 powinna znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylając decyzję organu I instancji wskazał na konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części, obejmującego ustalenie jakie roboty zostały wykonane niezgodnie z projektem i czy rzeczywiście kwalifikują się one jako istotne odstępstwa od niego, czy też stanowią budowę części obiektu. Przede wszystkim zaś organ I instancji winien ustalić czy budowa jest zgodna z prawem, czyli m. in. także z obowiązującymi obecnie przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego o zgodności z ostatnio wymienionymi przepisami rozstrzyga właściwy organ w drodze decyzji o warunkach zabudowy i w takiej sytuacji ustalenie warunków zabudowy stanowić będzie zagadnienie wstępne w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 51 ustawy Prawo budowlane. Sąd podziela takie stanowisko, wywodząc go z treści przytoczonego wcześniej art. 35 ustawy Prawo budowlane. Trudno natomiast zaakceptować pogląd organu, że wydanie decyzji kasacyjnej spowodowane było również koniecznością ustalenia zakresu wykonanych robót budowlanych i ich kwalifikacji. W tym aspekcie nie można odmówić słuszności wywodom skargi, że szczegółowych ustaleń dokonano ostatecznie w trakcie oględzin [...].07.2006 r. Zdaniem Sądu zgromadzony materiał dowodowy pozwalał na dokonanie takich ustaleń i ocenę charakteru robót. Jeśli zaś organ odwoławczy miał wątpliwości co do dokonanej przez organ I instancji oceny materiału dowodowego, mógł ją zweryfikować, a nie rozstrzygać kasacyjnie. Uchybienia w zakresie oceny materiału dowodowego nie mają jednak wpływu na wynik sprawy, jako że podstawą decyzji kasacyjnej była konieczność dokonania oceny zgodności projektu zamiennego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub z decyzja o warunkach zabudowy, co prawidłowo przyjął organ II instancji. W tej sytuacji, uznając iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu określonym w art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd w oparciu o art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.