II SA/Rz 849/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Maria Zarębska-Kobak /spr./ Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk WSA Jolanta Ewa Wojtyna Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi S. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zatwierdzenia operatu opisowo-kartograficznego I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...]; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz skarżącej S. R. kwotę 200 zł /słownie: dwieście złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. II SA/Rz 849/08 U Z A S A D N I E N I E Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] października 2008 r., nr [...] wydana po rozpatrzeniu odwołania S. R. od decyzji Starosty z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] odmawiającej wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Starosty z dnia [...] stycznia 2004 r., nr [...] o zatwierdzeniu operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów i budynków obrębu J. gmina T., w części dotyczącej działki nr 1484 – utrzymująca w mocy tę decyzję. Jako jej podstawę prawną wskazał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), art. 20 ust. 1 i 2 oraz art. 7b ust. 2, pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027, z późn. zm.). W uzasadnieniu organ II instancji podniósł, że decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r., nr [...] Starosta zatwierdził operat opisowo-kartograficzny modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu J., gmina T. Od tej decyzji S. R. wniosła o stwierdzenie nieważności, zarzucając naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. przez brak określenia sposobu rozpatrzenia zastrzeżeń do projektu modernizacyjnego odnośnie powierzchni działki nr 1484 stanowiącej jej własność. Zakwestionowała zmniejszenie powierzchni tej działki po modernizacji na 0,2222 ha jako niezgodne z prawem. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego po rozpatrzeniu wniosku S. R. decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...] orzekł o stwierdzeniu nieważności decyzji Starosty z dnia [...] stycznia 2004 r. w zakresie dotyczącym działki nr 1484. Następnie Starosta w wyniku ponownego rozpoznania sprawy decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r., nr [...] odmówił uwzględnienia uwag i zastrzeżeń do danych ewidencyjnych działki nr 1484. Wyjaśnił, że zmniejszenie powierzchni tej działki z wykazanej 0,2300 ha na 0,2222 ha wynikło nie ze zmiany przebiegu jej granicy, ale z dokładniejszych metod obliczenia i wykazania do 1 m². Na skutek złożenia odwołania przez S. R. od tej decyzji organ II instancji decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty z dnia [...] czerwca 2005 r. W związku ze złożeniem skargi przez S. R. na decyzję organu II instancji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2006 r., sygn. akt II SA/Rz 830/05 uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] sierpnia 2005 r. i poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia [...] czerwca 2005 r. oraz decyzje Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] stycznia 2005 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd zwrócił uwagę na brak prawidłowego wyjaśnienia kwestii udziału stron oraz brak podstawy prawnej do uwzględnienia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty z dnia [...] stycznia 2004 r. - w części dotyczącej działki nr 1484. Sąd podał, że należało zbadać, czy żądanie S. R. odnośnie stwierdzenia nieważności pierwotnej decyzji powinno prowadzić do wyjaśnienia, czy wnioskująca zgłosiła żądanie w czasie wyłożenia operatu, a jeśli nie, to czy była prawidłowo reprezentowana. Wskazując na uchybienia proceduralne w postępowaniu administracyjnym Sąd zalecił zbadanie sprawy w trybie wznowieniowym. Podejmując sprawę ponownie Starosta postanowieniem z dnia [...] października 2006 r., nr [...] wznowił postępowania w sprawie modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu J., w zakresie dotyczącym danych ewidencyjnych działki nr 1484, zakończone decyzją ostateczną Starosty z dnia [...] stycznia 2004 r. Następnie Starosta decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...] orzekł o odrzuceniu zarzutów do danych ewidencyjnych działki nr 1484, zgłoszonych przez S. R. podczas wyłożenia do wglądu stron operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu J. gmina T. W uzasadnieniu organ podał, że po odnowieniu ewidencji gruntów wsi J. w 1991 r., działka nr 3904 o pow. 0,24 ha stanowiąca własność S. R. zmieniła oznaczenie i powierzchnię na działkę nr 1484 o pow. 0,23 ha. Po modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu J. powierzchnia działki nr 1484 obliczona ze współrzędnych punktów granicznych wyniosła 0,2238 ha. W Dzienniku Urzędowym Województwa Nr [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. poz. [...], Starosta podał informację o tym, że projekt operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków działki nr 1484 położonej w obrębie nr [...] stał się operatem ewidencji gruntów i budynków. W odwołaniu od tej decyzji S. R. zarzuciła niezgodność podjętego rozstrzygnięcia z wyrokiem WSA w Rzeszowie z dnia 21 kwietnia 2006 r., nieprawidłowe działanie organu polegające na nie ujawnieniu dokumentów dotyczących zwiększenia powierzchni sąsiedniej działki nr 1483 Państwa R. oraz brak wykazania dla działki nr 1484 powierzchni wynoszącej 0,24 ha, zgodnej z wpisem w Księdze Wieczystej nr [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy w M. Organ II instancji po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r., nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję Starosty z dnia [...] kwietnia 2007 r. i postanowienie tegoż organu z dnia [...] października 2006 r., nr [...] o wznowieniu postępowania administracyjnego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Na skutek złożenia skargi przez S. R. na decyzję ostateczną z dnia [...] czerwca 2007 r. - WSA w Rzeszowie wyrokiem dnia 22 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 671/07 oddalił skargę. W ocenie Sądu organ odwoławczy prawidłowo ocenił treść decyzji organu I instancji w aspekcie nakazu związania prawomocnym wyrokiem WSA w Rzeszowie z dnia 21 kwietnia 2006 r. Nadto stwierdził, że wydana przez organ decyzja kasacyjna połączona ze zwrotem sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia oraz uchylenie wydanego postanowienia o wznowieniu z powołaniem się przez Starostę na dyspozycję art. 145 § 5 k.p.a. - w realiach tej sprawy odpowiada prawu. Następnie Starosta decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną tegoż organu z dnia [...] stycznia 2004 r., dotyczącą zatwierdzenia operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu J. w zakresie działki nr 1484. W uzasadnieniu organ wskazał, że podanie o wznowienie postępowania administracyjnego wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Odnosząc się do zarzutów S. R. dotyczących braku zapewnienia jej udziału w postępowaniu modernizacyjnym oraz mając na uwadze zalecenia zawarte w wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 21 kwietnia 2006 r. - organ I instancji ustalił, że w tej sprawie nie zaistniała przesłanka do wznowienia postępowania określona w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Po rozpatrzeniu odwołania S. R. od decyzji Starosty z dnia [...] sierpnia 2008 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w decyzji opisanej na wstępie wyjaśnił, że organ I instancji mając na uwadze żądanie zainteresowanej dotyczące wznowienia postępowania określone w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., podjął tryb postępowania umożliwiający merytoryczną ocenę jej argumentów. Organ odwoławczy wyjaśnił, że analizę zasadności zarzutów strony i ustalenie przyczyn wznowienia postępowania poprzedza etap wstępny, polegający na zbadaniu, czy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione przez osobę będącą stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a., jak również czy podanie o wznowienie zostało wniesione w terminie przewidzianym w art. 148 k.p.a. oraz czy w podaniu o wznowienie powołano przyczynę wznowienia wynikającą z art. 145 § 1 k.p.a. Dalej wyjaśnił, że stosownie do art. 148 § 1 k.p.a. strona może wystąpić do organu ze skutkiem prawnym o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Organ odwoławczy podkreślił, że Starosta prawidłowo ustalił, że S. R. wystąpiła z wnioskiem o wznowienie postępowania po upływie tego terminu. Zainteresowana bowiem została prawidłowo powiadomiona o wyłożeniu projektu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu J. do wglądu stron. Zatem jak podkreślono umożliwiono jej zapoznanie się z danymi ewidencyjnymi działki nr 484. Organ odwoławczy wskazał na prawidłowo wydane rozstrzygniecie organu I instancji. Podkreślił że Starosta wprawdzie nie wskazał przyczyny podjętego rozstrzygnięcia, podając tylko że nie zaszła w tej sprawie przesłanka wznowienia postępowania wymieniona w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. – co jednak pozostało jak podkreślił organ bez wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie odwołania S. R. Organ wyjaśnił, że zbadanie przyczyn wznowienia postępowania następuje w toku postępowania wznowieniowego, co w tym przypadku nie nastąpiło. W końcowej części uzasadnienia organ odnosząc się do kwestii wykazania w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu Jaślany powierzchni działki nr 1484 poinformował, że powierzchnia działki jest funkcją jej granic i jako jedna z danych ewidencyjnych nieruchomości może podlegać zmianie. Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła S. R. domagając się jej uchylenia. Zarzuciła naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego poprzez błędne przyjęcie, że nie zachodzi kwalifikowana wada prawna w rozumieniu przepisu art. 145 § 1 k.p.a., która warunkowałaby wznowienie postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca nie zgodziła się z zaskarżoną decyzją, która jak podała jest dla niej krzywdząca oraz wydana została bez wnikliwego rozpoznania stanu faktycznego sprawy. Zarzuciła, że organ I instancji prowadził postępowania administracyjne w sposób nierzetelny, a nadto nie umożliwił jej branie udziału w tym postępowaniu i przeprowadzenie jakichkolwiek dowodów. Skarżąca podkreśliła, że organ ograniczył się jedynie do spisania dwóch protokołów ze sprawy oraz okazania jej akt sprawy. Jak zarzuciła nikt nie odniósł się do jej wniosków, a w toczącym się postępowaniu brała udział, jednakże to organy administracji publicznej w sposób nienależyty nie zapewniły jej prawidłowego udziału w toku sprawy poprzez min. brak odniesienia się do wnioskowanych dowodów. Dalej podkreśliła, że w wyniku dokonanej modernizacji jej działka zmniejszyła swoją powierzchnię co jak wskazała jest dla niej całkowicie niezrozumiałe, zwłaszcza mając na względzie powierzchnię, która figuruje w księgach wieczystych. Tym samym wskazała, że działka sąsiednia zwiększyła swoją powierzchnię kosztem jej nieruchomości mimo, że w księgach wieczystych wpisana jest zupełnie inna powierzchnia. W szczególności skarżąca zarzuciła, że postępowanie prowadzone przez organy I i II instancji jest dotknięte kwalifikowaną wadą prawną w rozumieniu przepisu art. 145 § 1 k.p.a., ponieważ strona bez własnej winy nie mogła w sposób dla niej należyty uczestniczyć w postępowaniu oraz bronić w nim swych uzasadnionych interesów. Na potwierdzenie swojego Stanowska powołała się na wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 21 kwietnia 2006 r., sygn. akt II SA 830/05. W konkluzji skarżąca stwierdziła, że Starosta uznał notatkę sporządzoną podczas wyłożenia operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu J. za zastrzeżenie. Uznał jednocześnie, iż strona odwołująca się była prawidłowo reprezentowana w postępowaniu administracyjnym. Natomiast jak wskazała w ostatniej decyzji z dnia [...] sierpnia 2008 r. starosta tę notatkę nie potraktował już jako zastrzeżenie, a jedynie jako adnotację. Nadto organ I instancji odmawiając skarżącej podjęcia jakichkolwiek działań w tej sprawie naruszył zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organu administracji publicznej. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie z przyczyn, które legły u podstaw zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; skarga zasługuje na uwzględnienie. Kontrola tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U Nr 153 poz. 1270/ zwana dalej P.p.s.a. , nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia /art. 135 ustawy/. Przedmiotem oceny w badanej sprawie pozostaje legalność decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] października 2008r Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty z dnia [...] sierpnia 2008 r. Nr [...] o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją wydaną przez Starostę w dniu [...] stycznia 2004 r Nr [...] w sprawie: 1/ zatwierdzenia operatu opisowo kartograficznego ewidencji gruntów i budynków dla obrębu Jaślany, jednostka ewidencyjna T. składający się z raportów podstawowych i pomocniczych. 2/ uwzględnieniem uwag i zastrzeżeń do danych ewidencyjnych zgłoszonych przez zainteresowanych w trakcie wyłożenia projektu do wglądu zainteresowanych z wymienieniem tych osób, 3/ nie uwzględnieniem uwag i zastrzeżeń do danych ewidencyjnych zgłoszonych przez zainteresowanych w trakcie wyłożenia projektu do wglądu zainteresowanych z wymienieniem tych osób. W podstawie prawnej powołanej decyzji wskazano przepis art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 20 ust.1 i 2 , art. 7 b ust.2, ustawy z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i Kartograficzne/ Dz.U z 2000 r Nr 100 , poz. 1086 ze zm./ § 36 i 39 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków /Dz.U. Nr 38 poz. 454 ze zm./. Stan faktyczny sprawy jest bezsporny i sprowadza się do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie zapadły następujące decyzje; 1/ decyzja Starosty w dniu [...] stycznia 2004 r Nr [...] w sprawie zatwierdzenia operatu opisowo kartograficznego ewidencji gruntów i budynków dla obrębu J. /zwana dalej operatem/, która uzyskała walor decyzji ostatecznej Skarżąca domaga się jej wzruszenia w trybie nadzwyczajnym w części dotyczącej jej działki oznaczonej nr ewid. 1484 i wskazała na wadliwe określenie w/w decyzji powierzchni jej działki w nowym operacie poprzez zmniejszenie jej powierzchni . Pismem z dnia 3 sierpnia 2004 roku skarżąca zwróciła się do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego o unieważnienie decyzji Starosty z dnia [...] stycznia 2004 r Nr [...] w części dotyczącej określenia powierzchni jej działki i wyjaśniła, że po otrzymaniu zawiadomienia o wyłożeniu projektu operatu modernizacyjnego do wglądu stronom i po zapoznaniu się z danymi złożyła ustne zastrzeżenia w tej kwestii, które nie zostały przez Starostę rozpoznane. Rozpoznając powyższy wniosek decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r NR [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego stwierdził nieważność decyzji Starosty z dnia [...] stycznia 2004 r Nr [...] w części dotyczącej działki nr 1484 własności S. R. i przyznał , że złożone przez w/w zastrzeżenia nie zostały rozpatrzone. Uznał, że pomimo braku protokołu potwierdzające zgłoszenie przez S. R. zastrzeżeń co do zmiany powierzchni jej działki , brak jej zgody na nową powierzchnię potwierdzone jej podpisem w ocenie organu należało uznać jako jej zastrzeżenia i stosownie do treści § 42 ust.1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków /Dz.U Nr 38 poz. 454 ze zm./ i w konsekwencji obowiązkiem Starosty było je rozpoznać. Rozpoznając wniosek skarżącej z dnia 3 sierpnia 2004 roku z uwzględnieniem wytycznych zawartych w uzasadnieniu w/w decyzji Starosta decyzją z dnia [...].06.2005 roku odmówił uwzględnienia uwag i zastrzeżeń do danych ewidencyjnych zgłoszonych w trakcie wyłożenia operatu, która to decyzja w wyniku złożenia odwołania decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] sierpnia 2005 roku Nr [...] została utrzymana w mocy. W/w decyzja została zaskarżona przez S. R. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 21.IV.2006 r sygn. akt II SA/Rz 830/05 uchyli decyzję z dnia [...] sierpnia 2005 r Nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego oraz Starosty z dnia [...] czerwca 2005 roku Nr [...] a nadto uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] stycznia 2005 r NR [...] stwierdzającą nieważność decyzji Starosty z dnia [...] stycznia 2004 r. Nr [...] w części dotyczącej działki nr 1484 własności S. R. W uzasadnieniu wyroku wyjaśnił, że wniosek skarżącej z dnia 3 sierpnia 2004 roku w przedmiocie wzruszenia decyzji ostatecznej wobec jej zarzutu winien być potraktowany jako wniosek o wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczna decyzją Starosty w dniu [...] stycznia 2004 r Nr [...] w sprawie zatwierdzenia operatu opisowo kartograficznego ewidencji gruntów i budynków dla obrębu J. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Starosta postanowieniem wydanym w trybie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wznawia postępowanie w/w/ sprawie i decyzją z dnia [...].04 Nr [...] odrzuca zarzuty do danych ewidencyjnych ujawnionych w operacie opisowo kartograficznym w odniesieniu do działki nr 1484 zgłoszone przez S. R. z powołaniem się na przepis art. 20 ust.12, 2, 3, art. 22 ust.1, art. 24a ust. 10 ustawy z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i Kartograficzne /Dz.U. z 2005 r Nr 240 po. 2027/, która to decyzja w wyniku odwołania skarżącej do WINGiK została uchylona decyzją z dnia [...].06.2007 r Nr [...] oraz zostało uchylone postanowienie Starosty z dnia [...].10.2006 r w przedmiocie wznowienia postępowania. Eksponując zasadę związania wydanym w sprawie prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego organ wskazał na brak ustaleń w przedmiocie przesłanek dopuszczających tryb nadzwyczajny określony w art. 148 § 1 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 – 8 k.p.a. W wyniku jej zaskarżenia do Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w/w decyzja została utrzymana w mocy /wyrok WSA z dnia 22 stycznia 2008 r sygn. akt II SA/Rz 671/07/. Po ponownym rozpoznaniu Starosta decyzją z dnia [...].08.2008r odmawia wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Starosty w dniu [...] stycznia 2004 r Nr [...] w sprawie zatwierdzenia operatu opisowo kartograficznego ewidencji gruntów i budynków dla obrębu J. Z powołaniem się na przepis art. 145 § 1, art. 1467, art. 149 § 3 i art. 150 k.p.a, W/w decyzja w wyniku odwołania S. R. decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...].10.2008 r Nr [...] zostaje utrzymana w mocy, która to decyzja jest przedmiotem skargi. W ocenie Sądu decyzje organów odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa procesowego w stopniu, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy. W szczególności organy nie wyjaśniły w sposób prawidłowy i nie wykazały w sposób nie budzący wątpliwości, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony w terminie jednego miesiąca od dnia w którym skarżąca dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania /art. 148 k.p.a./. Wskazać należy, że wznowienie postępowania jest instytucją , która daje możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej ostateczną decyzją, jeżeli postępowanie, w którym została wydana decyzja było dotknięte wadami określonymi w art. 145 § 1 pkt 1 – 8 k.p.a. Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania obejmuje dwa etapy. W pierwszym etapie tzw. wstępnym /wyjaśniającym/ bada się kwestie formalne tj. ustala się czy podanie pochodzi od strony w rozumieniu art. 28 k.p.a., czy został zachowany termin określony w art. 148 §1 k.p.a. oraz czy wnoszący wniosek o wznowienie postępowania wskazał przesłankę wznowienia wymienioną w art. 145 § 1 pkt 1-8 k.p.a. Po zbadaniu w/w okoliczności w zależności od ustaleń organ wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania /art. 149 § 1 k.p.a./ i doręcza go stronom tego postępowania lub wydaje decyzję o odmowie wznowienia /art. 149 § 3 k.p.a/. Postanowienie o wznowieniu postępowania /art.149 § 1 k.p.a./ jest jedynie postanowieniem wszczynającym postępowanie i nie może zawierać innych treści poza wskazaniem przesłanek uzasadniających wznowienie postępowania. Odmowa wznowienia postępowania /art. 149 § 3 k.p.a./ następuje tylko i wyłącznie ze względów formalnych a nie merytorycznych /np. uchybienie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania/ przy czym termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Stwierdzenie natomiast, czy przyczyna wznowienia rzeczywiście wystąpiła w sprawie i jakie z tego wynikły skutki dla rozstrzygnięcia sprawy /art. 149 § 2 k.p.a./, mogą być wyłącznie efektem postępowania przeprowadzonego po wydaniu postanowienia z art. 149 § 1 k.p.a. i muszą być zawarte w decyzji określonej w art. 151 k.p.a. Ocena przyczyn wznowienia postępowania przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania jest niedopuszczalna. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że organy orzekające w sprawie z mocy art.153.P.p.s.a były związane oceną prawną i wskazaniami zawartymi w uzasadnieniu zawartym w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 21.04.2006 r sygn. akt II SA/Rz 830/05. W uzasadnieniu tym Sąd zlecił; wyjaśnienia czy skarżącą zgłosiła swoje zastrzeżenia, żądania w czasie wyłożenia operatu, a jeśli nie czy była prawidłowo reprezentowana w tym postępowaniu . W/w wyjaśnienia i stwierdzone braki w tym zakresie w ocenie Sądu mogą prowadzić do wznowienia postępowania ze względu na nie branie udziału skarżącej w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją, której domaga się wzruszenia w trybie nadzwyczajnym. W/w braki nie zostały uzupełnione w postępowaniu zakończonym decyzją będącą przedmiotem skargi. Nie została wyjaśniona zarówno przyczyna wznowienia jak i również kwestia zachowania terminu określonego w art.148 § 1 k.p.a. Wskazać należy, że przyczyny wznowienia postępowania zostały enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 pkt 1-8 kpa, natomiast termin został określony w art. 148 § 1 k.p.a. Po ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien w sposób prawem przewidziany wyjaśnić; 1/ sposób załatwienia sprzeciwu złożonego przez skarżącą co do braku zgody na nową powierzchnię działki nr 1484 w czasie okazania projektu. Nazwanego przez WINGiK w uzasadnieniu decyzji z dnia [...].1.2005 r Nr [...] informacją – zastrzeżeniem, 2/ wyjaśnić treść i sposób załatwienia zapisku urzędowego na karcie 13 a zalegającego aktach administracyjnych I instancji. W/w dowody pozwolą na ustalenie czy skarżąca była właściwie reprezentowana w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją której domaga się wzruszenia w trybie nadzwyczajnym i czy była prawidłowo zawiadamiana o toczącym się postępowaniu. Organ winien nadto mając na uwadze zasadę wynikającą z art. 9 k.p.a., pouczyć skarżącą o przesłankach z art. 145 § 1 pkt 1-8 k.p.a. i przysługującym jej z tego tytułu uprawnieniu i czy wskazuje przesłankę w wymienioną w tym przepisie. Od ustalenia przesłanki wznowienia oraz ustalenia terminu określonego w art. 148 § 1 k.p.a. liczonego od dnia dowiedzenia się o wydaniu decyzji z dnia [...].01.2004 r. Starosty Nr [...] i zawartym w niej rozstrzygnięciu przez skarżącą do dnia złożenia pisma przez nią w dniu 3 sierpnia 2004 do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uzależnione będzie dalsze postępowanie w sprawie. W przypadku uchybienia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania organ winien pouczyć skarżącą o przysługującym jej uprawnieniu do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania . Od w/w ustaleń uzależnione będzie dalsze postępowanie w sprawie zakończone stosowną decyzją o której mowa w art. 149 § 3 k.p.a. względnie w art. 151 k.p.a. Reasumując stwierdzić należy, że decyzje organów obu instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów art. 7, art. 77 § 1 , art. 80, art. 145 § 1 pkt 1-8, art. 148 § 1, art. 149 § 3 , które to naruszenia obligowały Sąd z mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy P.p.s.a do wyeliminowania z obrotu prawnego. Z uwagi na fakt, że charakter zaskarżonej decyzji przesądza, że nie nadaje się ona do wykonania , Sąd odstąpił od orzeczenia na podstawie art.152 P.p.s.a. O kosztach orzeł po myśli art. 200 P.p.s.a.