II SA/Rz 849/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Krystyna Józefczyk /spr./ Sędziowie WSA Jolanta Ewa Wojtyna WSA Joanna Zdrzałka Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 listopada 2011 r. sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami -skargę oddala- Starosta [...] na mocy decyzji z [...] maja 2011 r. nr [...] orzekł o skierowaniu J. Z. do Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego na egzamin sprawdzający kwalifikacje kierowcy do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B. W uzasadnieniu tej decyzji stwierdzono, że J. Z. dopuścił się wielokrotnego naruszenia przepisów i zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, czego wynikiem jest przekroczenie 24 punktów. W osnowie decyzji nakazano stronie zgłosić się na egzamin w terminie 60 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji na podstawie skierowania wydanego przez referat komunikacji Starostwa Powiatowego [...]. Wskazano stronie, że na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym i § 7 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. Nr 236 poz. 1998), starosta w przypadku wielokrotnego w ciągu roku naruszania przepisów i zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego na wniosek organu kontroli ruchu drogowego wydaje decyzje o skierowaniu na egzamin sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami. Taki wniosek został skierowany do Starosty w treści pisma sporządzonego z upoważnienia Komendanta Wojewódzkiego Policji w dniu 12 kwietnia 2011 r. nr L.dz. [...]. W odwołaniu od powyższej decyzji J. Z. podniósł, że brak jest podstaw do skierowania go na egzamin sprawdzający. Ustalenia Starosty są błędne, gdyż nie dopuścił się on takiej ilości naruszeń reguł ruchu drogowego, jaka została stwierdzona w decyzji o skierowaniu na egzamin sprawdzający. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] lipca 2011 r. nr [...] postanowiło uchylić zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu na poddanie się sprawdzeniu kwalifikacji i w tej części umorzyło postępowanie. W pozostałej części utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy. Według SKO wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji o sprawdzenie kwalifikacji jest dokumentem urzędowym i dlatego przysługuje mu domniemanie prawdziwości. Wymierzenie punktów karnych strona może kwestionować w innym trybie niż wyznaczony granicami prowadzonego postępowania. Według Kolegium zaistniała w niniejszej sprawie przesłanka do wszczęcia postępowania i skierowania kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Jednakże zdaniem składu orzekającego nie można zgodzić się z tą częścią rozstrzygnięcia, w której organ oznaczył stronie termin na poddanie się egzaminowi sprawdzającemu. Treść art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym nie przewiduje określania w osnowie decyzji terminu na wykonanie obowiązku poddania się sprawdzeniu kwalifikacji przez kierowcę, który przekroczył dopuszczalny limit punktów karnych. W ten sposób wielokrotnie wypowiadał się Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyroku z 7 sierpnia 2009 r. sygn. akt I OSK 1217/08 i z dnia 15 października 2009 r. sygn. I OSK 35/09. Kolegium za zasadne uznało utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji w części dotyczącej skierowania strony odwołującej się na egzamin, zaś określenie terminu poddania się temu egzaminowi uznano za pozbawione podstawy materialno – prawnej. J. Z. zaskarżył decyzję SKO do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie i zarzucił organowi błąd w ustaleniach faktycznych dotyczący przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów prawa o ruchu drogowym. Organy błędnie przyjęły, że ewidencja prowadzona przez Policję w zakresie naliczania punktów za naruszenie przepisów o ruchu drogowym nie podlega weryfikacji i korzysta z domniemania prawdziwości określonej w art. 76 § 1 K.p.k. Ponieważ skarżący kwestionuje te wyliczenia, to należało je zweryfikować w sposób określony w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi prawo ruchu drogowym. SKO odpowiadając na skargę J. Z. wniosło o jej oddalenie. Zdaniem organu okoliczności faktyczne i prawne, w jakich zapadła decyzja o skierowaniu na egzamin w pełni uzasadniają zakwestionowane przez stronę rozstrzygnięcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych określono przepisami między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie decyzji z obrotu prawnego. Wskazać również należy, że sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany jednak zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną – art. 134 § 1 p.p.s.a. Badając zasadność zaskarżonego aktu z prawem, Sąd podzielił ustalenia faktyczne poczynione przez organy obu instancji przyjmując je za własne oraz czyniąc je podstawą dalszych rozważań. W przedmiotowej sprawie ustalono, że J. Z. posiadał prawo jazdy Kategorii B wydane 14 grudnia 2010 roku. W okresie od 16 grudnia 2010 roku do 3 kwietnia 2011 roku J. Z. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego i otrzymał łącznie 28 punktów karnych za ich naruszenie. Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji jest przepis art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. Nr 108 poz. 908). Zgodnie z art. 130 ust. 2 cyt. ustawy, punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia ich naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczy 24 punktów. Przekroczenie 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego skutkuje skierowaniem kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy. Skarżący kwestionuje ilość punktów karnych. Wymierzenie punktów karnych strona może kwestionować w trybie i terminach określonych w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. Nr 236 poz. 1998). Skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji dokonuje starosta, a sformułowanie przepisu "sprawdzeniu podlega" przesądza o tym, że nie podlega uznaniu organu lecz jest obligatoryjne. Zasadnie również organ odwoławczy uznał, że przepis art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym nie przewiduje określenia okresu w jakim kontrolowany musi poddać się sprawdzeniu kwalifikacji. Z tych względów na zasadzie przepisów art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd skargę oddalił.