II SA/Rz 854/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na działanie Zarządu Miasta i Gminy [...] w przedmiocie realizacji inwestycji p.n. "Budowa kanalizacji sanitarnej w S." p o s t a n a w i a skargę odrzucić. R. P. w skardze z dnia 28 września 2009 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zaskarżyła działanie Zarządu Miasta i Gminy [...] w przedmiocie realizacji inwestycji p.n. "Budowa kanalizacji sanitarnej w S.". W uzasadnieniu skargi stwierdzono, że Zarząd Miasta naruszył interes prawny skarżącej, gdyż inwestycja nie objęła wszystkich mieszkańców gminy. Dla skarżącej nie został wybudowany odpowiedni odcinek sieci kanalizacyjnej. W trakcie budowy naruszono też przepisy Prawa budowlanego. Oznacza to, że Zarząd dyskryminuje niektórych mieszkańców gminy. Skarżąca nie zgodziła się na partycypację w kosztach budowy kanalizacji ale uważa, iż także jej nieruchomość powinna korzystać z wybudowanej instalacji. Skoro niektóre nieruchomości (w tym nieruchomość skarżącej) posiadają już przyłącza kanalizacyjne, ich właściciele nie muszą ponosić kosztów budowy kanalizacji i są uprawnieni do żądania przyłączenia do kanalizacji gminnej, zgodnie z przepisami z zakresu utrzymania czystości i porządku w gminach. Pomimo wezwania (z dnia 19 sierpnia 2009 r.) skierowanego do Zarządu Miasta i Gminy, organ ten nie usunął naruszenia interesu prawnego skarżącej. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy wniósł o jej oddalenie. W odpowiedzi podkreślono, że organ gminy o nazwie "Zarząd Miasta i Gminy" aktualnie nie istnieje. Budowa kanalizacji sanitarnej w S. to nazwa projektu budowlanego zatwierdzonego ostateczną decyzją Starosty [...]. Wszystkie działki objęte projektem budowlanym uzyskały dostęp do kanalizacji. Działka skarżącej nie została podłączona do kanalizacji z powodu niepodpisania przez nią umowy w sprawie pokrycia kosztów budowy przyłącza do kanalizacji. Skoro Gmina zaoferowała możliwość podłączenia się do sieci kanalizacyjnej, nie naruszyła interesu skarżącej. Przeciwnie, zapewniła skarżącej realizację obowiązku określonego w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008 ze zm.). Gmina nie miała obowiązku podjęcia jakiejkolwiek uchwały w rozpatrywanej sprawie, więc art. 101a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) nie mógł być zastosowany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 57 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skarga powinna zawierać oznaczenie organu, którego działania skarga dotyczy. Jako stronę przeciwną, skarżąca wskazała Zarząd Miasta i Gminy [...]. Organ gminy o takiej nazwie obecnie nie istnieje, gdyż został zniesiony na mocy art. 100 ustawy z dnia 20 czerwca 2002 r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta (Dz.U. Nr 113, poz. 984 ze zm.). Wniesienie skargi na nieistniejący organ skutkuje jej odrzuceniem, gdyż taka strona przeciwna nie ma zdolności sądowej w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. Skarga podlega także odrzuceniu z powodu jej niedopuszczalności, o jakiej mowa w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., gdyż przedmiotem skargi są w istocie rozwiązania techniczne określone w projekcie budowlanym, jaki Gmina przedłożyła w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę kanalizacji gminnej. To na etapie postępowania zakończonego decyzją Starosty strony mogły dochodzić obrony swoich praw. Postanowienia projektu budowlanego oraz dostrzeżone w nim braki i uchybienia, nawet gdy projekt ten sporządzono na zlecenie Gminy, nie mogą być przedmiotem skargi sądowoadministracyjnej mieszkańca gminy w trybie określonym w art. 101a ustawy o samorządzie gminnym. Projekt taki nie jest też aktem ani czynnością z zakresu administracji publicznej, który zostałby poddany kognicji sądów administracyjnych (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.). Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 i 6 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.