II SA/Rz 861/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu grudnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na uchwałę Rady Powiatu [...] z dnia [...] czerwca 2007r. Nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy - postanawia - odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Przedmiotem skargi J. W. w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Powiatu [...] (dalej Rady) z dnia [...] czerwca 2007r. Nr [...], wyrażająca w paragrafie 1 zgodę na rozwiązanie przez Marszałka Województwa [...] (dalej Marszałka) stosunku pracy z wyżej wymienionym radnym Powiatu [...]. Uchwała ta zapadła na podstawie art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) w związku ze złożoną przez Marszałka prośbą w tym zakresie (pismo z dnia 15 czerwca 2007r. adresowane do Przewodniczącego Rady Powiatu [...], w którym Marszałek poinformował Radę o zamiarze rozwiązania stosunku pracy z pracownikiem Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] – J. W., będącym jednocześnie radnym Powiatu [...], ze względu na małe zaangażowanie skutkujące przewlekłością załatwianych spraw). Przed wniesieniem przedmiotowej skargi, J. W. wystąpił do Rady Powiatu [...] z wezwaniem do usunięcia naruszenia jego interesu prawnego poprzez zmianę lub uchylenie wskazanej na wstępie uchwały, przedstawiając w jego uzasadnieniu szczegółową argumentację. Wskazane wezwanie datowane jest 20 lipca 2007r., natomiast wpłynęło do Starostwa Powiatowego w dniu 2 sierpnia 2007r., o czym świadczy widniejąca na tym piśmie stosowna prezentata. Wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego pozostało bez odpowiedzi, w związku z czym w dniu 9 października 2007r. wpłynęła do Starostwa Powiatowego – datowana na dzień 8 października 2007 r. – skierowana do tutejszego Sądu skarga J. W. na uchwałę Rady Powiatu [...] z dnia [...] czerwca 2007r. Odpowiedź na tę skargę została doręczona skarżącemu w dniu 14 listopada 2007r. Natomiast w dniu 26 listopada 2007r. J. W. złożył w tut. Sądzie pismo, w którym - między innymi - zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia powyższej skargi. W piśmie tym wyżej wymieniony przede wszystkim kwestionuje pogląd organu zawarty w odpowiedzi nas skargę, a dotyczący spóźnionego wniesienia przedmiotowej skargi. Zdaniem J. W. stanowisko wyrażone, w powołanej w odpowiedzi na skargę, uchwale Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007r. (II OPS 2/2007r.) - na której oparł się organ formułując zarzut nieterminowego wniesienia skargi - nie zasługuje na aprobatę, bowiem stanowi przykład " tworzenia a nie stosowania prawa". W związku z powyższym, zasadne jest – w ocenie skarżącego – uznanie, iż jego skarga wpłynęła z zachowaniem terminu, nie jest spóźniona, ani też przedwczesna. Na wypadek, gdyby jednak Sąd zaaprobował stanowisko organu w przedmiocie nieterminowego wniesienia skargi, J. W. wniósł o przywrócenie mu tego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotowa skarga została wniesiona w trybie art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym wedle którego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z kolei ust. 4 tego artykułu stanowi, że w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym. W świetle powyższego przepisu, jedną z przesłanek skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest jej złożenie w ustawowo przewidzianym terminie. Kwestia ta budziła dotąd wątpliwości, które ostatecznie rozwiane zostały uchwałą Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007r. (II OPS 2/2007, ONSAiWSA 2007/3 poz. 60), której wywody tut. Sąd w pełni podziela. W cytowanym orzeczeniu NSA przyjął, że: 1. przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591), 2. skarga na podstawie art. 101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym jest wniesiona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, także wówczas, gdy skargę wniesiono w terminie 60 dni od dnia wezwania przed upływem terminu załatwienia wezwania (art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego – tekst jednolity: Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej k.p.a.), jeżeli organ nie uwzględnił wezwania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, bezskuteczność wezwania do usunięcia naruszenia - będąca warunkiem złożenia skargi do sądu administracyjnego - jest spełniona zarówno wówczas, gdy przed wniesieniem skargi organ udzielił skarżącemu odpowiedzi negatywnej, jak i wówczas, gdy taka negatywna odpowiedź została doręczona skarżącemu później, po wniesieniu skargi, albo też gdy organ w ogóle nie udzielił odpowiedzi na wezwanie. Oznacza to tym samym, iż jeśli skarżący otrzyma odpowiedź na jego wezwanie (a nie minęło jeszcze 60 dni o daty jego wniesienia do organu), to wtedy skargę może złożyć w terminie 30 dni od dnia doręczenia mu tejże odpowiedzi. Natomiast w przypadku, gdy odpowiedzi brak, skarga powinna zostać wniesiona w ciągu 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia (art. 53 § 2 P.p.s.a.). Wprawdzie powołana uchwała zapadła na gruncie przepisu art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, jednakże ze względu na zbieżność regulowanych tym przepisem kwestii z problematyką, o której mowa w - mającym zastosowanie w niniejszej sprawie - art. 87 ustawy o samorządzie powiatowym, należy przyjąć, iż przedstawione w niej poglądy są aktualne także w odniesieniu do ostatniego ze wskazanych przepisów. Mając zatem całość powyższej argumentacji na uwadze Sąd stwierdza, że skarga J. W. jest spóźniona. Jak już bowiem zaznaczono, w sytuacji, gdy organ wzywany do usunięcia naruszenia (które nastąpiło w ocenie wzywającego poprzez podjętą przez ten organ uchwałę) nie odpowie na takie wezwanie, skarga do sądu administracyjnego w celu spełnienia warunku skuteczności musi zostać wniesiona w terminie 60 dni. Bieg tego terminu rozpoczyna się zaś od momentu wniesienia wezwania do organu. W niniejszym przypadku wezwanie J. W. adresowane do Rady Powiatu [...] wpłynęło do Starostwa Powiatowego w dniu 2 sierpnia 2007r. a zatem 60 – dniowy termin upłynął wobec wyżej wymienionego bezskutecznie w dniu 1 października 2007r. Tymczasem przedmiotową skargę wniesiono w dniu 9 października 2007r. (data wpływu do Starostwa). Stwierdzenie takie jest uzasadnione pomimo tego, iż w aktach sprawy brak jest bądź to adnotacji organu, do którego wpłynęła skarga, iż wniesiono ją osobiście, bądź też koperty, w której nadano ją na poczcie. Skarga została bowiem opatrzona datą 8 października 2007r., co sugeruje, iż nie została ona przed tym dniem złożona. W razie podjęcia przez stronę czynności w postępowaniu sądowym, po upływie terminu do jej dokonania, czynność ta jest bezskuteczna – art. 85 P.p.s.a. Ustawodawca przewidział jednak możliwość odwrócenia powyższej negatywnej konsekwencji uchybienia terminu, w postaci złożenia przez stronę wniosku o jego przywrócenie. Wniosek podlega uwzględnieniu, gdy strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy, przy czym okoliczności o tym świadczące strona powinna przytoczyć we wniosku. Pismo zawierające taki wniosek składa się w sądzie, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Mając powyższe na względzie Sąd stwierdza, że niniejszy wniosek podlega odrzuceniu jako spóźniony. Odpowiedź na skargę została, jak już wskazano, doręczona skarżącemu w dniu 14 listopada 2007r. W zaistniałej sytuacji przyjąć należy, iż przyczyna stanowiąca przeszkodę terminowego dokonania czynności procesowej (w tym przypadku złożenia skargi do tut. Sądu) ustała najpóźniej w dniu 14 listopada 2007r. W tym bowiem dniu skarżący uzyskał wiedzę odnoszącą się do ewentualnego spóźnionego wniesienia przez niego przedmiotowej skargi. Tymczasem niniejszy wniosek złożony został w tut. Sądzie w dniu 26 listopada 2007r. a zatem już po upływie siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. (który to termin upłynął względem J. W. bezskutecznie 21 listopada 2007r.) Dlatego też orzeczono jak w sentencji, po myśli art. 86 § 1 i art. 87 § 1 P.p.s.a.