II SA/Rz 861/18

PostanowienieWSA w Rzeszowie2018-08-21

Skład orzekający: Sędzia WSA Maciej Kobak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wypadek samochodowy, który uniemożliwił wniesienie skargi w terminie, stanowi wystarczającą podstawę do przywrócenia terminu do jej wniesienia?
Ratio decidendi
Wypadek samochodowy, jako zdarzenie losowe i nieprzewidywalne, niezależnie od stopnia odniesionych obrażeń czy poniesionych strat materialnych, uzasadnia przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jeśli strona niezwłocznie po ustaniu przyczyny uchybienia terminu podjęła czynność procesową. Nie można uznać za zawinione zwlekania z dokonaniem czynności do ostatniego dnia terminu, jeśli niedochowanie terminu było następstwem okoliczności od strony niezależnych.
Stan faktyczny
Skarżący G. U. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty. Skarżący złożył również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wskazując, że w ostatnim dniu terminu uczestniczył w wypadku drogowym, co uniemożliwiło mu dotarcie do urzędu pocztowego przed jego zamknięciem. Do wniosku dołączył zdjęcia uszkodzonego pojazdu oraz oświadczenia świadków.
Rozstrzygnięcie
Przywrócono skarżącemu G. U. termin do wniesienia skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 21 sierpnia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Kobak po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2018 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku G. U. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania - postanawia - przywrócić skarżącemu G. U. termin do wniesienia skargi. Opisanym w komparycji postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło, że odwołanie skarżącego G. U. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w sprawie skierowania na kurs reedukacyjny w zakresie problematyki przeciwalkoholowej i przeciwdziałaniu narkomanii – zostało wniesione po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia. Odpis postanowienia został doręczony skarżącemu G. U. w dniu 1 czerwca 2018 r. W dniu 3 lipca 2018 r. skarżący nadał w placówce operatora pocztowego skargę na ww. postanowienie. Następnie w dniu 5 lipca 2018 r. skarżący nadał w placówce operatora pocztowego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W jego uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, że w ostatnim dniu terminu do wniesienia skargi, ok. godz. 16:00 otrzymał od pełnomocnika przygotowaną przez niego skargę na ww. postanowienie. W drodze do urzędu pocztowego, kierując samochodem uczestniczył w wypadku drogowym, na potwierdzenie czego przedłożył zdjęcia uszkodzonego pojazdu oraz oświadczenia pasażera pojazdu oraz żony skarżącego, dotyczące okoliczności zdarzenia. Z uwagi na trudności z ustaleniem właściciela pojazdu, który uczestniczył w zdarzeniu, skarżący dotarł do miasta P. ok. godz. 20:00 gdzie ustalił, że wszystkie urzędy pocztowe były już nieczynne. Po otrzymaniu informacji od adwokata o konieczności złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, następnego dnia nadał w placówce operatora pocztowego stosowny wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018r., poz. 1302 – w dalszej części: "p.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Zgodnie z art. 86 p.p.s.a. przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeśli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, natomiast art. 87 p.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, jednocześnie w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wraz z wnioskiem strona winna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Brak winy w uchybieniu terminowi powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik szczególnej staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy uwzględnieniu także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Okoliczności przemawiające za uznaniem braku winy w uchybieniu terminowi muszą mieć charakter wyjątkowy i niezależny od wnioskodawcy. Do okoliczności takich zalicza się nagłe, nieprzewidywalne zdarzenia, które nie dały się usunąć w terminie do dokonania danej czynności, np. nagłe choroby i zdarzenia losowe (tak m. in. w postanowieniu NSA z dnia 18 września 2009 r. II OZ 764/09). W pierwszej kolejności należy wskazać, że wniosek o przywrócenie terminu spełnia wymogi z art. 87 § 1 i 4 p.p.s.a., albowiem został złożony przed upływem siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, ponadto skarżący dokonał czynności procesowej, której uchybił. Zdaniem Sądu, okoliczności przedstawione przez skarżącego uzasadniają przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wypadek samochodowy, niezależnie od stopnia odniesionych obrażeń czy poniesionych strat materialnych, należy do zdarzeń losowych, których nie można przewidzieć. Należy też zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie skarżący niezwłocznie po ustaniu przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi, czyli w dniu następnym po wypadku samochodowym, nadał skargę w placówce operatora pocztowego, zaś dwa dni później po uzyskaniu informacji od adwokata złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Sąd podkreśla również, że nie może być uznane za zawinione działanie strony polegające na zwlekaniu z dokonaniem czynności procesowej do ostatniego dnia terminu. W związku z powyższym Sąd uznał, że nie można zarzucić skarżącemu niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw, zaś niedochowanie terminu do wniesienia skargi było następstwem okoliczności od niego niezależnych. Dlatego też, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. należało przywrócić termin do wniesienia skargi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło