II SA/Rz 87/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2015 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat N. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi L. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego - postanawia - przyznać adwokat N. S. od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 9 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę L. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Działając imieniem skarżącego – ustanowiony w ramach prawa pomocy – pełnomocnik – adwokat A. M. sporządził i wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia. Wyrokiem z dnia 4 marca 2015 r. sygn. akt I OSK 2025/13 wskazany środek zaskarżenia został oddalony. W rozprawie zakończonej wydaniem tego ostatniego orzeczenia udział brała – reprezentując wnoszącego skargę kasacyjną L. B. - adwokat N. S., wyznaczona do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przez Okręgową Radę Adwokacką w [...]. W dniu 13 kwietnia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynął wniosek adwokat N. S. o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego udzielonego z urzędu. Wniosek ten zawierał oświadczenie, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. Żądanie podlega uwzględnieniu. Podstawę powyższego stanowi art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", w świetle którego wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461), powoływanego następnie jako "rozporządzenie". Zgodnie z § 19 pkt 1 tego aktu, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji tj. za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 (w niniejszej sprawie taką stawką minimalną jest 240 zł w myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia), a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Ponadto, w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty z tytułu zastępstwa prawnego, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Mając to wszystko na uwadze przyznano adwokat N. S. kwotę 221,40 zł jako opłatę za udzieloną L. B. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pomoc prawną, powiększoną o obowiązującą w dniu rozstrzygania w przedmiocie tego wniosku stawkę podatku VAT [180 zł (75 % z 240 zł) + 41,40 zł (23% VAT z 180 zł)]. Orzeczenie niniejsze znajduje podstawę w art. 250 P.p.s.a. w zw. z § 19 pkt 1 i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia.