II SA/Rz 870/09

Dnia 21 lipca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2010 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku S. Z. reprezentowanego przez adwokata B. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 20 stycznia 2010 roku, sygn. akt II SA/Rz 870/09 oddalającego skargę S. Z. i H. Z. na decyzję Wojewody z dnia [...] września 2009 roku, nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego - postanawia - przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 20 stycznia 2010 roku, sygn. akt II SA/Rz 870/09. Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2010 roku, sygn. akt II SA/Rz 870/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę S. Z. i H. Z. na decyzję Wojewody z dnia [...] września 2009 roku, nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. W dniu 16 lutego 2010 roku Sąd doręczył S. Z. odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. W dniu 27 stycznia 2010 roku działający przez przedstawiciela ustawowego małoletni skarżący S. Z. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2010 roku Sąd zwolnił skarżącego od wpisu od skargi kasacyjnej w zakresie powyżej kwoty 30 złotych oraz ustanowił dla niego adwokata z urzędu. Pismem z dnia 28 maja 2010 roku Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego adwokata B. K.. Adwokat powziął informację o wyznaczeniu go pełnomocnikiem S. Z. w dniu 14 czerwca 2010 roku. W dniu 17 czerwca 2001 roku zapoznał się z aktami sprawy. W dniu 1 lipca 2010 roku pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego na wstępie wyroku. Do wniosku dołączono skargę kasacyjną wraz z dowodem jej opłacenia. W uzasadnieniu wniosku wywodzono, iż niemożność zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wynikała z długiej procedury w przedmiocie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a., Sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu w sytuacji gdy nie dokonanie przez stronę czynności w terminie nastąpiło z przyczyn niezawinionych. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy strona w sposób przekonywujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy. Analizując okoliczności niniejszej sprawy przez pryzmat podanych powyżej wymagań, sąd stwierdza, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie. Skarga kasacyjna może być sporządzona wyłącznie przez fachowego pełnomocnika. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik ten został ustanowiony orzeczeniem sądu. Należy zaaprobować pogląd, że w wypadku ustanowienia adwokata w trybie art. 244 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.; dalej Ppsa), dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 87 § 1 P.p.s.a.), jest dzień, w którym adwokat miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie – postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06, publ. LexPolonica nr 418112. Skarga kasacyjna została wniesiona w dniu 1 lipca 2010 roku. Biorąc pod uwagę dzień, w którym adwokat B. K. powziął wiadomość o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącego oraz datę wniesienia skargi kasacyjnej należy stwierdzić, iż 7 dniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu został zachowany. Mając całość powyższych okoliczności na uwadze sąd w oparciu o art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.