II SA/Rz 871/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku JS o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi JS na decyzję Dyrektora Izby Celnej w z dnia [.] maja 2016 r. nr [.] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na opisaną w sentencji decyzję JS zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania argumentując, że uiszczenie kwoty 12 000 zł narazi go na negatywne skutki związane z utratą płynności finansowej prowadzonej działalności gospodarcze, w szczególności w zakresie regulowania zobowiązań z nią związanych. Toczą się przeciwko niemu również inne tożsame postępowania, a prowadzona działalność nie generuje dochodów, które pozwoliłyby na uiszczenie takich kwot. Pociągnie to za sobą także trudności w regulowaniu wynagrodzeń pracowników. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) dalej zwaną: "Ppsa", po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej winien być należycie umotywowany pod kątem zdarzeń określonych w art. 61 § 3 Ppsa, jakkolwiek - mając na względzie postanowienie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2014 r. sygn. II FPS 9/13 - Sąd powinien uwzględnić także materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy. Rozpoznanie wniosku odbywa się jednak bez oceny zasadności skargi. Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [.] nakładającą na skarżącego karę pieniężną w kwocie 12 000 zł. Zalicza się ona niewątpliwie do aktów podlegających wykonaniu w rozumieniu przepisów art. 61 Ppsa. Dokumenty zgromadzone w toku postępowania administracyjnego nie pozwalają jednak na ocenę rzeczywistej sytuacji materialnej skarżącego, a nie wyjawił on jej we wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej. Nie przedstawił jakichkolwiek informacji i dowodów ukazujących jego sytuację materialną, w tym kondycję finansową prowadzonej działalności gospodarczej, jak też odnoszących się do innych postępowań, w których nałożono na niego podobne kary. Brak w aktach dowodów na temat zobowiązań związanych z prowadzoną działalnością i liczby zatrudnianych pracowników oraz ich wynagrodzeń. Sąd nie może zatem zweryfikować twierdzeń wnioskodawcy, czy wykonanie ostatecznej przecież decyzji organu podatkowego może wywołać skutki określone w art. 61 § 3 Ppsa. Brak zatem podstaw do przyjęcia, że wykonanie objętej wnioskiem decyzji przed poddaniem jej kontroli sądowoadministracyjnej może spowodować po stronie skarżącego zdarzenia określone w art. 61 § 3 Ppsa. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.