II SA/Rz 875/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Małgorzata Wolska Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik /spr./ NSA Maria Zarębska-Kobak Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi D. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego - postanawia – umorzyć postępowanie sądowe. Decyzją z dnia [...] października 2008 r., [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu L. z dnia [...] września 2008 r., [...] umarzającą postępowanie w sprawie pozwolenia na realizację inwestycji p.n. rozbudowa i nadbudowa budynku mieszkalnego na działce nr 883/2 położonej w L. przy ul. P. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że odwołanie D. B. nie mogło być uwzględnione, gdyż decyzja Starosty Powiatu L. nie narusza prawa. W ocenie Wojewody objęcie pozwoleniem na budowę działki nr 883/2, a nie działki nr 683/2 musiało skutkować stwierdzeniem nieważności decyzji, bo rozstrzygnięcie wydane zostało w stosunku do nieistniejącego gruntu zatem ustala prawo dla odwołującej się w sposób nie dający podstaw do wykonania. Stwierdzenie nieważności pozwolenia na budowę musiało skutkować wszczęciem postępowania w sprawie umorzenia postępowania o wydanie pozwolenia na budowę. Z kolei brak pozwolenia musiał prowadzić do umorzenia postępowania. Z rozstrzygnięciem Wojewody nie zgodziła się D. B. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zarzuciła decyzjom obu instancji niedopuszczalne umorzenie postępowania. Z tego powodu wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. Dodatkowo zawnioskowała przeprowadzenie dowodu z kserokopii wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 września 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 971/08. Odpowiadając na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi z argumentacją jak w uzasadnieniu decyzji. W dniu 2 kwietnia 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęło pismo od Wojewody. Organ dołączył do akt sprawy decyzję własną z dnia [...] marca 2009 r., [...] uchylającą na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ w całości decyzję skarżoną oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatu L. z dnia [...] września 2008 r., [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę objętego decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w S. z dnia [...] grudnia 1993 r., [...]. Powyższą decyzję organ równocześnie umorzył postępowanie w przedmiocie umorzenia. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] marca 2009 r. Wojewoda wskazał, że uwzględnienie w całości skargi D. B. podyktowane zostało rozstrzygnięciem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie legalności stwierdzenia nieważności pozwolenia wydanego dla skarżącej w 1993 r. Ponieważ wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 września 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 971/08 uchylił decyzje obu instancji orzekające o nieważności pozwolenia na budowę, to bezprzedmiotowe stało się postępowanie w sprawie umorzenia, skoro jego podstawą był brak pozwolenia budowlanego. W takich okolicznościach sprawy skarga D. B. zasługiwała na uwzględnienie i organ uczynił to mając na uwadze przysługujące prawo autokontroli. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działań administracji i stosują prawem określone środki. Zakres kontroli sprawowanej przez Sądy wynika z treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z zawartą tam regułą, sądy administracyjne rozpoznając skargi nie są związane zarzutami skargi, jej wnioskami, ani wskazaną przez stronę podstawą prawną. Sądy orzekają w granicach danej sprawy. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd stwierdza, że w dniu orzekania przedmiot skargi nie istnieje, gdyż decyzja Wojewody z dnia [...] października 2008 r., [...] została uchylona decyzją tegoż organu z dnia [...] marca 2009 r., [...] uwzględniającą skargę D. B. w całości Art. 54 § 3 p.p.s.a. przyznaje każdemu organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, prawo do uwzględnienia w całości skargi do dnia rozpoczęcia rozprawy. Analiza żądania skargi i treści orzeczenia Wojewody z dnia [...] marca 2009 r., prowadzi do wniosku, że organ w całości uwzględnił żądanie skargi uchylając decyzje obu instancji, a tego domagała się skarżąca. Zatem decyzja Wojewody wydana została zgodnie z obowiązującymi przepisami. Skutkiem takiego rozstrzygnięcia jest usunięcie z obrotu prawnego decyzji objętej skargą, zatem postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie ze skargi D. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2008 r. stało się bezprzedmiotowe. Z tego powodu należało je umorzyć mając na uwadze treść art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Sąd postanowił jak na wstępie.