II SA/Rz 876/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Krystyna Józefczyk Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka /spr./ WSA Paweł Zaborniak Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2018 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Rektora Politechniki z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie rozwiązania praktyki lotniczej -skargę oddala- II SA/Rz 876/18 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 15 września 2017 r., Dziekan Wydziału Budowy Maszyn i Lotnictwa [...] rozwiązał odbywaną przez AA praktykę lotniczą i skierował go do zmiany aktualnie realizowanej specjalności na wybraną inną w ramach kierunku "Lotnictwo i kosmonautyka". Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie wskazał, że rozwiązanie praktyki nastąpiło zgodnie z punktem VII Regulaminu Praktyki Zawodowej odbywanej w Ośrodku Kształcenia Lotniczego [...], a powodem takiej decyzji był "brak postępów spowodowany długotrwała nieobecnością, wskazywaną w piśmie nr [...] przez Dyrektora OKL". AA wniósł odwołanie od tej decyzji podnosząc, że nieobecność na praktyce lotniczej i brak uczestnictwa w lotach nie powstały z jego winy. Wynikała ona jedynie z działań i decyzji podejmowanych przez instruktora, u którego odwołujący odbywał loty oraz Dyrektora OKL, który zawiesił uprawnienia lotnicze skarżącego i skierował go na dodatkowe badania lekarskie. Odwołujący podał, że nudności, które wystąpiły u niego podczas lotów szkoleniowych nie prowadziły do utraty przytomności i były normalną reakcją organizmu występującą przy pierwszych doświadczeniach lotniczych. Skierowanie na badania otrzymał 20 lipca 2017 r., jednakże z uwagi na okres urlopowy, przeprowadzenie badań zajęło ponad dwa tygodnie. Odwołujący podniósł, że wobec niestwierdzenia u niego żadnych przeciwskazań zdrowotnych od odbywania praktyki lotniczej w celu uzyskania licencji pilota zawodowego liniowego, niezwłocznie wrócił do OKL w celu umówienia się na kolejne loty szkoleniowe. Pomimo zapisywania się na tzw. request list, czyli listę chętnych na loty, nie został uwzględniony w planowanych lotach przez OKL, czym został zmuszony do wykupienia prywatnych lekcji z instruktorem. W dniu 7 września 2017 r. otrzymał informację o wypowiedzeniu mu umowy, czego dalszą konsekwencją było wydanie kwestionowanej odwołaniem decyzji. Zdaniem odwołującego sytuacja ta jest niezrozumiała, gdyż pomimo pozytywnych badań lekarskich oraz woli kontynuacji praktyki lotniczej, został z niej usunięty, a powodem braku odbywania lotów były wewnętrzne decyzje i uzgodnienia instruktora i kierownictwa OKL. Decyzją z dnia [...] października 2017 r. nr [...] Rektor [...] otrzymał w mocy opisaną wyżej decyzję Dziekana Wydziału Budowy Maszyn i Lotnictwa z dnia [...] września 2017 r. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie Rektor podniósł, że w opisywanej sprawie bezsporny jest fakt wystąpienia u odwołującego problemów zdrowotnych w trakcie praktyki lotniczej. Z informacji przedstawionych przez Dyrektora OKL wynika również, że AA odbywał loty szkoleniowe w innym podmiocie niż Ośrodek Kształcenia Lotniczego [...], w trakcie których również wystąpiły u niego problemy zdrowotne. W ocenie organu odwoławczego oznacza to, że u odwołującego występują problemy zdrowotne o niestwierdzonym podłożu, co jest nie do zaakceptowania w kontekście wykonywania przez niego zawodu pilota. Ponadto, w dniu 5 września 2017 r. personel szkoleniowy Ośrodka Kształcenia Lotniczego [...] odbył spotkanie w sprawie odwołującego, na którym dokonano analizy ryzyka w związku z dolegliwościami zdrowotnym skarżącego. Przeprowadzona analiza ryzyka wykazała prawdopodobieństwo wystąpienia sytuacji jako częste (ocena 5), a w zakresie dolegliwości skutków, szczególnie w locie samodzielnym, oceniono je jako wartość niebezpieczną (B). Zgodnie zaś z macierzą oceny poziomu ryzyka, iloczyn 5B stanowi zakres nieakceptowalny. Organ odwoławczy podkreślił, że w związku z powyższym podstawę do ustalenia, że w odniesieniu do skarżącego zachodzą przesłanki do rozwiązania praktyki lotniczej było nie tylko brak postępów z uwagi na długotrwała nieobecność, ale także okoliczność występujących po jego stronie problemów zdrowotnych, które stwarzają istotne ryzyko wystąpienia sytuacji w zakresie zagrożenia życia oraz uszkodzenia sprzętu lotniczego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na tę decyzję złożył AA – reprezentowany przez pełnomocnika adw. BB. Zarzucając naruszenie przepisów postępowania – art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 10, art. 15, art. 64, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 z późn. zm.) – dalej: "k.p.a.", wniósł o stwierdzenie jej nieważności jako wydanej bez podstawy prawnej i z rażącym naruszeniem prawa, ewentualnie jej uchylenie i uchylenie poprzedzającej ją decyzji Dziekana, o wstrzymania natychmiastowej jej wykonalności, dopuszczenie dowodów wymienionych w treści skargi oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił brak całościowej i wszechstronnej oceny materiału dowodowego, pominięcie dokumentacji z ponownych badań lekarskich wydanych przez lekarzy orzeczników Urzędu Lotnictwa Cywilnego. Zakwestionował ustalenia dotyczące jego problemów zdrowotnych, ich charakteru i możliwych skutków. Jego zdaniem wyjaśnienie tych kwestii wymaga wydania opinii przez biegłego lekarza z zakresu medycyny lotniczej, czego organ zaniechał. Skarżący wskazał, że twierdzenia o występujących problemach zdrowotnych w trakcie lotów odbytych w innym ośrodku szkoleniowym, nie zostały poparte żadnym materiałem dowodowym. Nie został także zawiadomiony o wszczęciu postępowania, a przed wydaniem decyzji uniemożliwiono mu wypowiedzenie się co do zebranych dowodów. Skarżący wywiódł, że decyzja o rozwiązaniu praktyki lotniczej i odmowie wydania skierowania na dalszą część szkolenia praktycznego w ramach specjalizacji Pilotaż [...] stanowi decyzję w indywidualnej sprawie studenta. W odpowiedzi na skargę Rektor [...] wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie jej oddalenie. Argumentując wniosek o odrzucenie skargi podtrzymał dotychczasowe stanowisko, że zaskarżona decyzja nie dotyczy sprawy indywidualnej, załatwianej w drodze decyzji administracyjnej, lecz są to decyzje o charakterze wewnątrzzakładowym, związane z tokiem studiów. Uzasadniając zaś wniosek o oddalenie skargi organ wskazał, że decyzje mają swoje oparcie w Regulaminie Praktyki Zawodowej OKL prowadzonej przez Ośrodek Kształcenia Lotniczego [...]. Nie zostały wydane bez podstawy prawnej ani z rażącym naruszeniem prawa. Nie doszło także przy ich wydaniu do naruszenia przepisów prawa procesowego. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dawał podstawę do poczynienia ustaleń w zakresie podstaw do rozwiązania ze skarżącym praktyki zawodowej. Zaznaczono, że w sprawie wypowiedziały się osoby posiadające wiadomości specjalne (co odzwierciedla notatka służbowa z 5 września 2017 r.) i wyraźnie wskazały, że dalsze kontynuowanie praktyki lotniczej przez skarżącego stwarza ryzyko wystąpienia sytuacji w zakresie zagrożenia życia, jak i uszkodzenia sprzętu lotniczego. Postanowieniem z dnia 27 lutego 2018 r. II SA/Rz 17/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę AA, podzielając stanowisko organu o wewnętrznym charakterze zaskarżonego aktu, a zatem braku kognicji sądu administracyjnego do jego kontroli. Uwzględniając skargę kasacyjną AA, postanowieniem z dnia 28 czerwca 2018 r. I OSK 1906/18, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił opisane wyżej postanowienie sądu I instancji. Zdaniem NSA, będące przedmiotem skargi w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie organu w sprawie rozwiązania praktyki lotniczej z AA uznać należało za akt zakładowy o charakterze zewnętrznym, albowiem wydany został w indywidualnej sprawie studenta. Pomimo bowiem, że decyzja o rozwiązaniu praktyki lotniczej nie zawiera sformułowania o skreśleniu skarżącego z listy studentów, a jedynie o rozwiązania praktyki lotniczej i skierowaniu do wyboru innej specjalności w ramach tego samego kierunku, to jednak w tej konkretnej sytuacji i w tym konkretnym stanie faktycznym wywołuje ona jednak skutek zewnętrzny, równoznaczny ze skreśleniem studenta z jednego kierunku studiów i wpisaniu go na inny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 z późn. zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) – zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie skargi skutkujące wyeliminowaniem zaskarżonej decyzji lub postanowienia z obrotu prawnego w ramach sądowej kontroli może nastąpić wyłącznie przy spełnieniu warunków określonych w art. 145 § 1 P.p.s.a. Przepis ten obliguje Sąd do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub gdy zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności wymienione w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach. W rozpoznawanej sprawie znajduje ponadto zastosowanie art. 190 zd. pierwsze P.p.s.a., stanowiący, że sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W niniejszej sprawie NSA postanowieniem z dnia 28 czerwca 2018 r., I OSK 1906/18 uchylił postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 27 lutego 2018 r. II SA/Rz 17/18 o odrzuceniu skargi, wyrażając ocenę prawną w zakresie kognicji sądu administracyjnego w niniejszej sprawie i przyjął, że zaskarżony akt Rektora [...] o rozwiązaniu praktyki lotniczej jest decyzją w rozumieniu art. 104 k.p.a., a zatem skarga AA jest dopuszczalna. Związany tą oceną Sąd rozpoznał skargę i uznał, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione przez ustawodawcę w art. 145 § 1 P.p.s.a., które mogłyby skutkować jej uwzględnieniem. Istotna w rozpoznawanej sprawie jest podstawa prawna zaskarżonego rozstrzygnięcia, bowiem jej wadliwości dotyczy część zarzutów skargi. Znajdujące zastosowanie w sprawie przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2183, ze zm.) – dalej: P.s.w. w dziale IV rozdziale I regulują organizacje studiów, a w rozdziale 2 prawa i obowiązki studentów. Zgodnie z art. 160 ust. 1 P.s.w. organizację i tok studiów oraz związane z nimi prawa i obowiązki studenta określa regulamin studiów, uchwalany przez senat uczelni. Podstawowym obowiązkiem studenta jest postępowanie zgodnie z treścią ślubowania i regulaminem studiów (art. 189 ust.1), w szczególności zaś uczestniczenie w zajęciach dydaktycznych i organizacyjnych zgodnie z regulaminem studiów, składanie egzaminów, odbywanie praktyk i spełnianie innych wymogów przewidzianych w planie studiów oraz przestrzeganie przepisów obowiązujących w uczelni. Zgodnie z Regulaminem studiów wyższych w [...] (uchwała Senatu z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], ze zm. – t. j. ogłoszony w załączniku do zarządzenia nr [...] Rektora [...]) studenckie praktyki zawodowe stanowią część programu studiów i podlegają obowiązkowemu zaliczeniu (§ 40 ust. 1), ich ramowy program ustala rada wydziału odpowiednio dla danego kierunku studiów, a zasady organizacji praktyk zawodowych określa zarządzenie rektora (§40 ust. 2-3). Warunkiem zaliczenia praktyki zawodowej jest zrealizowanie jej programu oraz zadań wyznaczonych przez osobę odpowiedzialną za realizację praktyki w miejscu jej realizacji (§ 40 ust. 5). W § 40 ust. 10 tegoż Regulaminu wskazano, że zasady odbywania praktyki zawodowej prowadzonej przez Ośrodek Kształcenia Lotniczego (OKL) [...] dla studentów studiów stacjonarnych i niestacjonarnych określają odrębne przepisy zawarte w Regulaminie Praktyki Zawodowej realizowanej w OKL [...], zatwierdzone przez rektora. W podstawie prawnej zaskarżonej decyzji wskazano pkt VII ppkt 3 i 4 Regulaminu Praktyk OKL, przyjętego uchwałą nr [...] Rady Wydziału Budowy Maszyn i Lotnictwa [...], a w poprzedzającej ją decyzji Dziekana Wydziału Budowy Maszyn i Lotnictwa - pkt VII ppkt 1 tego Regulaminu. Przepis ten stanowi, ze decyzje o rozwiązaniu praktyki studenta wydaje Dziekan, na podstawie analizy dokumentacji przebiegu praktyki, a w szczególności: a) braku postępów spowodowanych długotrwałą , nieusprawiedliwioną nieobecnością, b) braku postępów spowodowanych niezadowalającymi wynikami w części teoretycznej lub praktycznej , c) niestosowaniu się do dokumentów operacyjnych i regulaminowych. Uzasadniając swoją decyzję w niniejszej sprawie Dziekan stwierdził, że rozwiązanie praktyki odbywanej w OKL nastąpiło z powodu "braku postępów spowodowanych długotrwałą nieobecnością, wskazywaną w piśmie [...] przez Dyrektora OKL". Oceniając zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Dziekana Wydziału Budowy Maszyn i Lotnictwa pod kątem prawidłowości ich podstawy prawnej, nie sposób podzielić zarzutu skargi, że zostały one wydane bez podstawy prawnej i z rażącym naruszeniem prawa. Wydanie tych decyzji znajduje oparcie w powołanym już pkt VII Regulaminu Praktyk OKL w zw. z § 40 ust. 10 Regulaminu studiów wyższych w [...]w zw. z art. 160 ust. 1 i art. 189 ust. 1 i 2 P.s.w. Należy też przypomnieć, że w wydanym w niniejszej sprawie postanowieniu NSA I OSK 1906/18 Sąd ten stwierdził, że podstawę prawną decyzji administracyjnych wydawanych przez organy uczelni mogą stanowić przepisy wewnętrznych aktów normatywnych uczelni, np. statut czy regulaminy studiów. Sąd podziela też stanowisko pełnomocnika Rektora, że nie ma wymogu publikacji Regulaminu Praktyk OKL. Jego treść jest dostępna w Dziekanacie i wszyscy zainteresowani, a w szczególności studenci rozpoczynający praktykę mają możliwość zapoznania się z tym aktem. Nie mógł zatem być skuteczny zarzut skargi opierający się na argumentacji braku możliwości zapoznania się z tym regulaminem. We wspomnianym postanowieniu z dnia 28 czerwca 2018 r. NSA podkreślił, że student, składając ślubowanie, które jest jednym z warunków przyjęcia go na studia, zobowiązuje się do przestrzegania tych przepisów. W ocenie Sądu nie ma też sprzeczności pomiędzy zakresem rozstrzygnięcia I i II instancji. Dziekan w swojej decyzji powołał pkt VII ppkt 1 Regulaminu praktyk i wskazał "brak postępów spowodowanych długotrwałą nieobecnością" jako przyczynę rozwiązania praktyki skarżącego, w zaskarżonej decyzji powołano się natomiast na pkt VII ppkt 3 i 4, stanowiące o przysługującym prawie do wniesienia odwołania od decyzji Dziekana i ostateczności decyzji organu odwoławczego. Fakt, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Rektor stwierdził, że obok długotrwałej nieobecności (od 10.07.2017 r. do 22.08.2017 r.) u skarżącego występują "problemy zdrowotne, które stwarzają istotne ryzyko wystąpienia sytuacji w zakresie zagrożenia życia, jak i uszkodzenia sprzętu lotniczego", wskazuje na rozbudowanie argumentacji przemawiającej za rozwiązaniem praktyki, o której mowa w pkt VII ppkt 1, nie zaś na powołanie się na nowe przesłanki. Analizując treść tego przepisu stwierdzić należy, że powołane w nim w ppkt a-c przesłanki mają charakter przykładowy, nie stanowią zaś katalogu zamkniętego. Decyzja o rozwiązaniu praktyki studenta ma zatem charakter uznaniowy, co oznacza przyznanie organowi pewnego stopnia swobody przy jej podejmowaniu. Tego rodzaju decyzja nie podlega kontroli sądowej z punktu widzenia celowości (por. I. Bogucka, Państwo prawne a problem uznania administracyjnego, Państwo i Prawo 1992, z. 10, s.32 i nast.), lecz sprowadza się do oceny czy organ administracji uwzględnił całokształt okoliczności faktycznych, mających znaczenie w sprawie oraz czy w ramach swego uznania nie naruszył on zasady swobodnej oceny dowodów. (wyrok NSA z dnia 8 maja 2002 r. sygn. akt SA/Sz 2548/00, www.orzeczenia.nsa.gov.pl.) Kontrola sądu dotyczy więc prawidłowości postępowania organu administracji poprzedzającego wydanie decyzji i polega na sprawdzeniu czy należycie przeprowadzono postępowanie dowodowe oraz ustalono stan faktyczny, do czego zobowiązane są organy obu instancji na podstawie art. 7, 77 § 1, 80, a także czy decyzja taka jest należycie i przekonująco uargumentowana. W rozpoznawanej sprawie, gdzie nie sposób pominąć jej specyfiki związanej z autonomią szkół wyższych (art. 70 ust. 5 Konstytucji RP oraz art. 4 ust. 1 P.s.w.), zdaniem Sądu standardy prowadzenia postępowania zostały dochowane, a organy wydające decyzje nie naruszyły zarówno zasad autonomii uczelni, jak i nie wykroczyły poza granice uznania administracyjnego. Jak już wskazał NSA w postanowieniu I OSK 1906/18, a co także podkreśla się w skardze, specjalność o nazwie Pilotaż realizowana na kierunku Lotnictwo i Kosmonautyk [...] ma charakter wyjątkowy, przygotowuje bowiem do zawodu pilota lotniczego i umożliwia uzyskanie uprawnień kwalifikujących do odbycia egzaminów państwowych ATPL(A), CPL(A), IR(A). Z tego tez powodu większego znaczenia niż na innych kierunkach studiów nabiera kształcenie praktyczne. Stąd też kwestia praktyk lotniczych została uregulowana odrębnie, a praktyki te realizowane są w wyspecjalizowanym ośrodku – Ośrodku Kształcenia Lotniczego (OKL) [...]. W niniejszej sprawie kluczowy jest dokument sporządzony przez zespół szkoleniowy z OKL złożony z Dyrektora OKL, Szefa Szkolenia oraz dwóch instruktorów pilotów. Jest to notatka ze spotkania jakie odbyło się w dniu 5.09.2017 r., po ujawnieniu faktów niedyspozycji skarżącego podczas lotów szkoleniowych (złe samopoczucie, wymioty podczas lotu). Z treści notatki wynika, że fakt niedyspozycji skarżącego nie był jednostkowy, ale po odbyciu dodatkowych, uzupełniających badań lekarskich, które nie wykazały u niego problemów zdrowotnych, incydent powtórzył się. Istotne zdaniem Sądu jest, że w czasie w/w spotkania przeprowadzono analizę ryzyka wystąpienia podobnych sytuacji w przyszłości i oceniono je jako częste, a więc występujące w zakresie nieakceptowalnym. Zarówno w treści notatki jak i zaskarżonej decyzji wskazano, że w czasie lotu organizm ludzki poddawany jest przeciążeniom, a ponadto działaniu stresu nawet w typowych sytuacjach operacji lotniczych, takich jak loty w trudnych warunkach atmosferycznych, loty w nocy, awarie wyposażenia i dlatego też od pilota wymaga się pełnej sprawności fizycznej i psychicznej. Niedyspozycje o nieokreślonym, niezidentyfikowanym podłożu eliminują osobę nią dotkniętą z dalszego szkolenia, bowiem istnieje ryzyko poważnych konsekwencji zagrożenia życia i uszkodzenia sprzętu lotniczego przy wystąpieniu takich dolegliwości w przyszłości. W ocenie Sądu notatka ta stanowi pełnowartościowy materiał dowodowy, który został właściwie oceniony przez organy wydające decyzje o rozwiązaniu praktyki lotniczej. Nie można przypisać temu dokumentowi cech arbitralności, bowiem ocena predyspozycji skarżącego została dokonana nie jednoosobowo, przez instruktora który uczestniczył z nim w locie, a w sposób kolegialny. W ocenie Sądu nie ma też znaczenia, że osoby dokonujące ocenia możliwości kontynuowania praktyki lotniczej, a także Rektor w zaskarżonej decyzji, powołały się na fakt odbycia przez skarżącego lotów i występujące podczas nich niedyspozycje w innym ośrodku i faktu tego nie udokumentowały w żaden sposób, w sytuacji kiedy argumentacja ta została powołana jedynie dodatkowo, pomocniczo. Sam natomiast fakt wydania orzeczeń lekarskich i psychologicznych stwierdzających zdolność AA do wykonywania czynności lotniczych nie ma przesądzającego znaczenia dla oceny możliwości kontynuowania praktyki lotniczej w sytuacji, gdy zgodnie z pkt VII Regulaminu Praktyk OKL Dziekan wydaje decyzje o rozwiązaniu praktyki studenta na podstawie analizy dokumentacji jej przebiegu i uwzględnia również inne okoliczności niż tylko stwierdzenie stanu zdrowia orzeczeniem lekarskim. Z treści zaskarżonej decyzji jasno wynika, że istnieje przeszkoda w kontynuowaniu praktyki przez skarżącego, bowiem z przyczyn niezależnych od organizatora praktyki skarżący nie jest w stanie odbywać lotów z uwagi na występującą u niego niedyspozycję. W ocenie Sądu te okoliczności w świetle punktu VII Regulaminu Praktyk OKL dawały organom możliwość wydania decyzji o treści jak w niniejszej sprawie. W tej sytuacji, nie stwierdziwszy naruszeń prawa w stopniu wskazanym w art. 145 § 1 P.p.s.a., Sad skargę oddalił w oparciu o art. 151 P.p.s.a.