II SA/Rz 878/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2009 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 878/07 - postanawia - oddalić wniosek Wyrokiem z dnia 5 czerwca 2008 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu skargi A. K. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. z dnia [...] sierpnia 2007 r., Nr [...] w przedmiocie wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów zmiany dotyczącej powierzchni i granic działki, w punkcie I uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzająca ją decyzję Starosty S. z dnia [...] lipca 2007 r., Nr [...], w punkcie II stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, w punkcie III zaś zasądził od P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. na rzecz A. K. kwotę 221 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Powyższy wyrok został skarżącemu doręczony w dniu 26 sierpnia 2008 r. W dniu 8 września 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęło pismo A. K., w którym zwrócił się o wykreślenie ze strony 5 – tej uzasadnienia wiersza 19-tego i 20-tego oraz zastąpienie ich sformułowaniem przez siebie użytym. W odpowiedzi na to pismo, jak również na pismo o podobnej treści z dnia 26 stycznia 2009 r., Sąd, powołując się na art. 144 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – zwanej dalej P.p.s.a., wskazał, że jest związany wyrokiem od chwili jego ogłoszenia, a jedyne dopuszczalne zmiany mogą zostać dokonane w drodze rektyfikacji orzeczenia, tj. sprostowania lub uzupełnienia na podstawie i warunkach określonych w art. 156 i 157 P.p.s.a. W dniu 7 marca 2009 r. do tutejszego Sądu wpłynęło kolejne pismo A. K., w którym przytoczył on dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego i błędy jakie w jego ocenie zostały popełnione przez organy. Wskazał także swoje niezadowolenie z tego, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie nie bierze pod uwagę jego zarzutów jak też wniosków podnoszonych w jego "skargach". Wojewódzki Sad Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Na wstępie, zaznaczyć należy, że pismo A. K. z dnia 4 marca 2009 r. zostało potraktowane jako wniosek o uzupełnienie uzasadnienia wyroku z dnia 5 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 878/07. Za takim stanowiskiem przemawiają bowiem podnoszone przez niego uwagi, w kolejno kierowanych do Sądu pismach z dnia 7 września 2008 r., 4 stycznia 2009 r., 26 stycznia 2009 r. i wreszcie z dnia 4 maca 2009 r. Wynika z nich, że skarżący nie kwestionuje samego rozstrzygnięcia Sądu, tj. uchylenia zaskarżonej decyzji jak też decyzji ją poprzedzającej, ale nie zgadza się z użytym przez Sąd sformułowaniem zawartym na stronie 5 -tej w wierszu 19-tym i 20-tym uzasadnienia i żąda jego uzupełnienia poprzez zamieszczenie wskazanej przez siebie treści. Jak wynika z akt postępowania sądowego skarżący, pomimo pouczenia, nie skorzystał z możliwości wniesienia skargi kasacyjnej, za pomocą której mógł kwestionować wymogi formalne uzasadnienia, co nie jest natomiast możliwe za pomocą wniosku o uzupełnienie uzasadnienia. Wniosek taki jest niedopuszczalny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – powoływanej dalej jako P.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 157 § 1 wyżej wymienionej ustawy strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Gramatyczna wykładania przepisu pozwala na stwierdzenie, że uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie. Pogląd taki jest powszechnie akceptowany w orzecznictwie jak i w doktrynie. "Jeżeli strona, oprócz wniosku o sprostowanie uzasadnienia wyroku w powyższym piśmie zawarłaby wniosek o uzupełnienie uzasadnienia wyroku, to wówczas należałoby uznać, że wniosek taki byłby niedopuszczalny. Kwestie dotyczące wymogów uzasadnienia wyroku (art. 141 § 4 p.p.s.a) mogą być bowiem podnoszone jako zarzuty w skardze kasacyjnej". – Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2009 r., sygn. akt II OZ 9/09 " Po podpisaniu uzasadnienia i wysłaniu jego odpisów stronom, uzasadnienia nie może uzupełnić nawet sędzia sprawozdawca. Nie jest bowiem dopuszczalne uzupełnienie uzasadnienia wyroku z urzędu a nadto nie jest dopuszczalne uzupełnienie uzasadnienia wyroku nieodpowiadającego wymogom prawa". (Komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek ). Pogląd taki daje się wywieść również z wykładni celowościowej. Sąd rozstrzygając sprawę wyrokiem powinien zamieścić w nim określone przepisami prawa rozstrzygnięcia. Uwzględniając skargę powinien uchylić decyzję, stwierdzić jej nieważność, bądź stwierdzić jej wydanie z naruszeniem prawa. ( art. 145 § 1 P.p.s.a. ) Ponadto w razie uwzględnienia skargi powinien również wskazać czy i w jakim zakresie zaskarżona decyzja nie może być wykonana ( art. 152 P.p.s.a ), a także rozstrzygnąć o kosztach postępowania ( art. 200 P.p.s.a. ). W razie zaś nieuwzględnienia skargi skargę oddalić ( art. 151 P.p.s.a.). Treść tych rozstrzygnięć określają zatem same przepisy. Inaczej jest z uzasadnieniem. Otóż art. 141 § 4 P.p.s.a. wskazuje jedynie co uzasadnienie powinno zawierać, a więc: zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie, jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie powinno zawierać wskazania co do dalszego postępowania. Przepis ten nie determinuje zatem treści uzasadnienia, o której decyduje sporządzający je sędzia. W związku z powyższym nie jest możliwe uzupełnienie uzasadnienia wyroku poprzez nakazanie sędziemu użycia sformułowania, którego domaga się strona. W niniejszej sprawie wyrok z dnia 5 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 878/07 zawiera wszystkie wymagane prawem rozstrzygnięcia a więc jest zupełny. Natomiast zgodnie z tym co wcześniej wskazano nie jest możliwe uzupełnienie jego uzasadnienia. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.