II SA/Rz 879/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie II SA/Rz 163/09 ze skargi S. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego na skutek wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania tej decyzji - p o s t a n a w i a - wstrzymać wykonanie decyzji. II SA/Rz 879/09 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania S. B. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 r., nr [...] nakazującej M. i S. B. rozbiórkę samowolnie wybudowanego obiektu, dobudowanego do budynku mieszkalnego, usytuowanego na działce o nr ewid. [...] położonej w miejscowości Z., postanowił utrzymać w mocy decyzję organu I instancji. Wyrokiem z dnia 22 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 163/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (określany dalej jako WSA) oddalił skargę S. B. na tę decyzję. Wyrok uprawomocnił się w dniu 22 września 2009 r. W dniu 12 listopada 2009 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga S. B. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SA/Rz 163/09. Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania wyroku WSA z dnia 22 lipca 2009 r. w związku z faktem, że jest on niezgodny z prawem. Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 879/09 Sąd wstrzymał wykonanie wyroku WSA z dnia 22 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 163/09. Następnie skarżący S. B. złożył do Sądu wniosek z dnia 25 stycznia 2010 r. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Jako przyczynę swojego żądania wskazał, że wykonanie rozbiórki przybudówki zgodnie z wyżej opisaną decyzją organu z dnia [...] stycznia 2009 r. spowoduje dodatkową szkodę, gdyż razem z żoną będą musieli zaciągnąć kredyt w celu zatrudnienia odpowiedniej firmy specjalizującej się w rozbiórkach budynków. Skarżący podkreślił, że zarówno on jak i jego małżonka są w podeszłym wieku i nie dysponują "odpowiednią ilością środków pieniężnych". Dodatkowo wskazał, że w okresie zimowym trudno jest w temperaturach ujemnych wykonać nałożony obowiązek. Natomiast w przypadku korzystnego dla skarżącego i jego żony rozstrzygnięcia Sądu - wykonanie przedmiotowej decyzji spowoduje powstanie niepotrzebnej szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony. Należy stwierdzić, iż wskazana przez skarżącego we wniosku przyczyna - przemawia za jego uwzględnieniem. O trudnych do odwrócenia skutkach decyzji mówić można bowiem w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych następstw decyzji, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r. II SA/Bk 352/2006 - Lex Polonica nr 1241556). Natychmiastowa rozbiórka samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego przez skarżącego i jego żonę, może istotnie spowodować dla nich trudne do odwrócenia skutki o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Następstwa zaskarżonej decyzji bowiem raz zaistniałe, mogą rzeczywiście spowodować istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, zaś powrót do stanu poprzedniego (z przed rozbiórki) może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.