II SA/Rz 896/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Zarębska-Kobak po rozpoznaniu w dniu 8 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. i A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2006r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie umorzenia postępowania administracyjnego w części dotyczącej wydobywania kopalin bez wymaganej koncesji na skutek zażaleń M. W. i A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 stycznia 2009r., sygn. akt II SA/Rz 896/06 - postanawia – odrzucić zażalenia. Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił zażalenie M. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 17 kwietnia 2008r. o zmianie sędziego sprawozdawcy w sprawie ze skargi M. W. i A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2006r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie umorzenia postępowania administracyjnego w części dotyczącej wydobywania kopalin bez wymaganej koncesji. Odrębne zażalenia na powyższe orzeczenie złożyli M. W. i A. W. Z uwagi na fakt, iż wspomniane środki zaskarżenia zawierały braki formalne, wezwano składających je do ich uzupełnienia tj. do przedłożenia 2 egzemplarzy odpisów zażalenia (pkt 1), zwięzłego uzasadnienia, które wskazywałoby uchybienia jakich dopuścił się, w ocenie żalących się, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wydając skarżone postanowienie (pkt 2) oraz do wskazania sposobu weryfikacji zaskarżonego postanowienia (pkt 3). Równocześnie wskazano termin 7 dni na zastosowanie się do treści wezwania oraz rygor w postaci odrzucenia zażalenia na wypadek, gdyby żądane czynności nie zostały podjęte. Wskazane wezwanie zostało doręczone A. W. w dniu 11 marca 2009r., zaś M. W. dnia 16 marca 2009r., na co wskazują zwrotne potwierdzenia ich odbioru. W dniu 17 marca 2009r. skarżący nadesłali żądane odpisy zażalenia, natomiast odnośnie braków wskazanego środka prawnego wymienionych w pkt 2 i 3 wezwania podnieśli, iż uzupełnią je dopiero po wyznaczeniu im nowego pełnomocnika z urzędu w miejsce dotychczasowego, któremu "zmuszeni byli" cofnąć udzielone wcześniej pełnomocnictwo. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej w dalszej części jako P.p.s.a. zażalenie winno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie. Jednym z wymogów pisma, o którym mowa w powołanym przepisie jest obowiązek przedłożenia stosownej liczby jego odpisów, celem doręczenia uczestnikom postępowania, co wynika z art. 47 P.p.s.a. Zgodnie z kolei z art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Artykuł 178 P.p.s.a. przewiduje zaś konieczność odrzucenia skargi w sytuacji nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie jej braków. Jak już wyżej zaznaczono, M. i A. W. zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych swych zażaleń. Zastosowali się jednak do tegoż wezwania jedynie częściowo tj. w zakresie jego pkt 1. Przedłożyli bowiem po 2 odpisy swojego zażalenia. Nie wykonali natomiast wezwania w odniesieniu do jego pkt 2 i pkt 3. Termin do dokonania tych czynności upłynął zaś bezskutecznie dnia 18 marca 2009r. – względem A. W. oraz dnia 23 marca 2009r. względem M. W. Wyżej wymienieniu odpowiadając na wezwanie podnieśli, iż braki ich zażaleń wskazane w pkt 2 i 3 tegoż wezwania zostaną przez nich uzupełnione w późniejszym terminie tj. po wyznaczeniu kolejnego pełnomocnika. Powyższe stwierdzenie nie może jednak odwrócić negatywnego skutku niezastosowania się do treści wezwania Sądu. Zaznaczono w nim bowiem wyraźnie, że jego niewykonanie w terminie 7 dni obligować będzie Sąd do odrzucenia złożonych przez wyżej wymienionych zażaleń. Na marginesie Sąd zaznacza, że postanowieniem z dnia 5 marca 2009r. odmówiono ustanowienia dla M. W. i A. W. kolejnego pełnomocnika. Zażalenie M. W. na to orzeczenie zostało zaś oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lipca 2009r., sygn. akt II GZ 111/09. Z przytoczonych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i w zw. z art. 194 § 3 i art. 47 P.p.s.a.