II SA/Rz 906/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o przyznanie prawa pomocy obejmującego ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej - p o s t a n a w i a - odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 12 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 906/10 umarzającego postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i odmawiającego ustanowienia adwokata. II SA/Rz 906/10 U Z A S A D N I E N I E Postanowieniem z dnia 20 października 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 906/10 referendarz sądowy po rozpoznaniu wniosku M. W. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej - umorzył postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i odmówił ustanowienia adwokata. W wyniku sprzeciwu postanowieniem z dnia 12 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 906/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej jako WSA) umorzył postępowanie z wniosku M. W. o zwolnienie od kosztów sądowych (pkt I) i odmówił ustanowienia adwokata (pkt II). Kolejno Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 22 lutego 2011 r., sygn. akt I OZ 116/11, oddalił zażalenie skarżącego na w/w postanowienie. Wyrokiem z dnia 6 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę M. W. w przedmiotowej sprawie. W dniu 25 lipca 2011 r. skarżący złożył ponownie wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Z uwagi na fakt, że zakres wnioskowanego prawa pomocy pokrywa się z zakresem prawa pomocy, będącego już przedmiotem orzekania WSA w Rzeszowie w postanowieniu z dnia 12 stycznia 2011 r., wniosek ten potraktowany został jako wniosek o zmianę tegoż postanowienia. Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 906/10 WSA w Rzeszowie odmówił zmiany własnego postanowienia z dnia 12 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 906/10 umarzającego postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i odmawiającego ustanowienia adwokata. W dniu 7 listopada 2011 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) skarżący złożył do sądu kolejny wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu. Ponieważ skarżący nie wskazał okoliczności uzasadniających zmianę poprzedniego postanowienia WSA w Rzeszowie z dnia 12 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 906/10, w związku z powyższym WSA w Rzeszowie zarządzeniem z dnia 28 listopada 2011 r. wezwał skarżącego o uzupełnienie wniosku, poprzez określenie tych okoliczności. W wezwaniu wskazano, że z porównania obecnie złożonego wniosku oraz treści postanowienia Sądu z dnia 12 stycznia 2011 r. wynika, że skarżący nadal prowadzi jednoosobowo gospodarstwo domowe, korzystając z doraźnej pomocy zamieszkującej oddzielnie żony, nie posiada żadnego majątku, ani dochodów, w tym zakresie nie zaszły więc żadne zmiany. Jedyną nową powoływaną okolicznością jest posiadanie wraz z żoną zadłużenia wobec Spółdzielni Mieszkaniowej w T. i toczącego się w związku z tym procesu cywilnego. Skarżący został w szczególności wezwany o wykazanie zaistniałych okoliczności uzasadniających zmianę postanowienia WSA w Rzeszowie z dnia 12 stycznia 2011 r. pozwalające określić: 1) aktualny status zawodowy skarżącego, 2) źródła jego utrzymania, 3) czy skarżący korzysta ze wsparcia pomocy społecznej, 4) wskazanie – wobec oświadczenia o nieposiadaniu jakiegokolwiek majątku – z jakiego tytułu i na jaką kwotę skarżący jest zadłużony wraz z żoną względem Spółdzielni Mieszkaniowej w T. oraz na jakim etapie jest toczące się w tym względzie przed Sądem Rejonowym i Okręgowym w T. postępowanie, na okoliczność posiadania zadłużenia. Skarżący w piśmie z dnia 12 grudnia 2011 r. wskazał, że jest osobą bezrobotną i nie jest zarejestrowany w urzędzie pracy. Podniósł, że jego żona ma zajęte świadczenie emerytalne. Przedstawił m.in. kserokopię pozwu z dnia 11 kwietnia 2011 r., który w jego ocenie obrazuje kwestię jego zadłużenia. Nadto wskazał na toczące się przed sądem powszechnym postępowania, dołączając odpisy: postanowienia Sądu Rejonowego w T. w przedmiocie wniosku o wyłączenie sędziów i wydane w wyniku zażalenia postanowienie Sądu Okręgowego w T. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy jak zostało to wcześniej opisane - został już rozstrzygnięty prawomocnym postanowieniem WSA w Rzeszowie z dnia 12 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 906/10 o umorzeniu postępowanie z wniosku M. W. o zwolnienie od kosztów sądowych (pkt I) i odmowie ustanowienia adwokata (pkt II). Dlatego też złożony przez skarżącego ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy należy rozpatrzyć mając na uwadze art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – określanej dalej jako P.p.s.a.), zgodnie z którym postanowienia niekończące postanowienia w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. W przypadku niewykazania przez stronę tych okoliczności przepis ten nie znajduje zastosowania. Dlatego warunkiem zmiany wydanego postanowienia w przedmiocie prawa pomocy jest wykazanie przez skarżącego okoliczności, które mogłyby świadczyć o zmianie jego sytuacji majątkowej w stosunku do okresu, kiedy wydano postanowienie z dnia 12 stycznia 2011 r. w przedmiocie prawa pomocy. Wniosek skarżącego dotyczy ustanowienia adwokata, czyli objęty jest zakresem częściowego prawa pomocy na zasadzie art. 245 § 3 P.p.s.a. Prawo pomocy w tym zakresie może być przyznane osobie fizycznej po wykazaniu przez nią braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Wypada zauważyć, że z uwagi na przedmiot niniejszej sprawy, skarżący na podstawie art. 239 pkt 1 b P.p.s.a. jest ustawowo zwolniony od kosztów sądowych. Sąd stwierdza, że skarżący nie wykazał okoliczności uzasadniających zmianę wydanego uprzednio postanowienia z dnia 12 stycznia 2011 r. w przedmiocie prawa pomocy, mimo szczegółowego wezwania Sądu w tym zakresie. Odpowiedź skarżącego na wezwanie Sądu nie pozwala na ocenę, aby zaistniały okoliczności, które pozwalałyby na zmianę w/w postanowienia. Z uwagi na brak przesłanek do zmiany wcześniejszego postanowienia w zakresie prawa pomocy, Sąd na podstawie, art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 165 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.