II SA/Rz 91/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 18 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. K. O. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej M. K. w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącej adw. K. O. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 221,40 zł. (dwieście dwadzieścia jeden złotych 40/100), na które składa się należna tytułem wynagrodzenia opłata w wysokości 180 zł. i naliczone od niej 23 % podatku od towarów i usług, tj. 41,40 zł. Wyrokiem z dnia 23 marca 2011 r. sygn. akt j.w. WSA w Rzeszowie oddalił skargę M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...], przyznając nim także adw. M. B. wynagrodzenie tytułem zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy. Wniesiona przez niego od tego wyroku w imieniu skarżącej skarga kasacyjna została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2012 r. sygn. akt II OSK 1468/11. W dniu 23 września 2013 r. wpłynął do WSA w Rzeszowie wniosek adw. K. O., w którym wskazując na ustanowienie go zastępcą adw. M. B. do pełnienia czynności przed NSA i swój udział w rozprawie przed tym Sądem w dniu 11 grudnia 2011 r., wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, które nie zostały pokryte w całości ani w części. W wykonaniu wezwania do usunięcia braków formalnych tego wniosku, adw. K. O. za pismem z dnia 10 października 2013 r. nadesłał pismo Okręgowej Rady Adwokackiej [...] z dnia 22 listopada 2012 r., informujące o wyznaczeniu go do pełnienia czynności przed NSA w sprawie o sygn. akt II OSK 1468/11. Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z regulacją zawartą w § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.), koszty tej pomocy obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosiła 240 zł. W drugiej instancji, za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji jest to 75 % tej stawki, nie mniej jednak niż 120 zł. (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. c w/w rozporządzenia). Uwzględniając charakter sprawy oraz związany z nią nakład pracy pełnomocnika obejmujący zapoznanie się z jej aktami oraz udział w rozprawie przed NSA, przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną 75 % stawki minimalnej o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, tj. kwotę 180 zł., podwyższoną na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia o należny podatek od towarów i usług, tj. 41,40 zł. W oparciu o wskazane kryteria uznano, że jest ona adekwatna do wykonanych przez pełnomocnika czynności. Adw. K. O. nie wykazał żadnych poniesionych przez siebie, a związanych z udzieloną pomocą prawną wydatków. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.