II SA/Rz 912/14

z dnia 12 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. M. o sprostowanie uzasadnienia wyroku z dnia 4 listopada 2014 r. sygn. II SA/Rz 912/14 w sprawie ze skargi Z. M. na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania - p o s t a n a w i a - sprostować w uzasadnieniu wyroku z dnia 4 listopada 2014 r. sygn. II SA/Rz 912/14 oczywistą omyłkę poprzez zastąpienie imienia "Z." imieniem "Z.", a ponadto sygnaturę powołanego w tym uzasadnieniu wyroku z dnia 28 października 2005 r. z "II SA/Rz 1064/04" na "II SA/Rz 1046/04". W podaniu z dnia 7 grudnia 2014 r. skarżący Z. M. wystąpił z żądaniem sprostowania w uzasadnieniu wyroku z dnia 4 listopada 2014 r. sygn. II SA/Rz 912/14, błędnie podanego jego imienia. Na stronie 6 uzasadnienia w wierszach 3, 11, 12 oraz na stronie 7 w wierszu 8 licząc od góry omyłkowo podano bowiem imię "Z.", zamiast "Z.". Ponadto, w wierszu 7 na stronie 6 błędnie podano sygnaturę powołanego wyroku tam wyroku tut. Sądu z dnia 28 października 2005 r., ponieważ zamiast liczby porządkowej "1064" powinna być "1046". Mając na względzie ww. wniosek, a także popełnione w uzasadnieniu wyroku z dnia 7 grudnia 2014 r. sygn. II SA/Rz 912/14 oczywiste omyłki, należało zgłoszone żądanie uwzględnić. Nie ulega bowiem wątpliwości, że skarżący nosi imię Z., a nie Z. Z kolei powołany w uzasadnieniu wyrok tut. Sądu z dnia 28 października 2005 r., który wydany został w jeden z wcześniejszych spraw toczących się z udziałem skarżącego, oznaczony został sygnaturą II SA/Rz 1046/04, a nie jak omyłkowo podano II SA/Rz 1064/04. Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), Sąd może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Unormowanie to znajduje również zastosowanie do uzasadnienia orzeczenia. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia.