II SA/Rz 928/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Maciej Kobak /spr./ Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk WSA Joanna Zdrzałka Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2018 r. sprawy ze skargi H. O. na zarządzenie Wójta Gminy [....] z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie powierzenia stanowiska dyrektora szkoły podstawowej -skargę oddala- Przedmiotem skargi H.O. (dalej w skrócie: "skarżący") reprezentowanego przez adw. A.O. jest zarządzenie Wójta Gminy [...] (dalej w skrócie: "Wójt") Nr [...] z dnia [...] września 2017 r. w sprawie powierzenia W.S. stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej w [...], które wydano w następujących okolicznościach: Zarządzeniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. Wójt powołał Komisje Konkursowe do przeprowadzenia konkursu na stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej w [...], Szkoły Podstawowej w [...] i Publicznego Gimnazjum w [...]. Zarządzeniem nr [...] z dnia [...] maja 2017 r. Wójt zatwierdził konkurs na stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej w [...]. Zarządzeniem nr 96.2017 z dnia 1 września 2017 r. działając na podstawie art. 63 ust. 1, 12 i 21 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe ( Dz. U. z 2017 r., poz. 59), oraz art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 446), Wójt powierzył stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej w [...] W.S. na okres 5 lat szkolnych, tj. od 1 września 2017 r. do 31 sierpnia 2022 r. W piśmie z dnia 16 kwietnia 2018 r. skarżący wezwał Wójta do usunięcia naruszenia prawa, a w szczególności § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej, a także innych przepisów prawa, polegającego m. in. na wydaniu zaskarżonego zarządzenia. Skarżący wniósł skargę na powyższe zarządzenie, domagając się stwierdzenia jego nieważności, oraz zasądzenia na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że zaskarżone zarządzenie jest rażąco sprzeczne z prawem. Organ prowadzący przed powierzeniem stanowiska w opisywanym trybie ma obowiązek zasięgnąć - w dowolnej kolejności - opinii zarówno rady szkoły lub placówki, jak i rady pedagogicznej. Jeżeli rada szkoły lub placówki nie została utworzona, zasięga się jedynie opinii rady pedagogicznej. Zdaniem skarżącego, w okolicznościach niniejszej sprawy nie ulega żadnej wątpliwości, że Wójt nie występował do Rady Pedagogicznej o opinię w sprawie powierzenia W.S. stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej w [...]. Za wypełnienie tego obowiązku w żadnym razie nie można bowiem przyjąć opisanego wyżej pisma Rady Pedagogicznej z dnia 23 czerwca 2017 r. oraz odpowiedzi Wójta na to pismo, albowiem Rada Pedagogiczna wypowiedziała się z własnej inicjatywy wobec dalszego pełnienia stanowiska dyrektora przez skarżącego, zaś zamiaru powierzenia tego stanowiska W.S. w tamtym czasie Wójt jeszcze wobec Rady Pedagogicznej nie ujawnił, zapowiedział jednak, że nie zgadza się na powierzenie ww. stanowiska członkom grona pedagogicznego szkoły. Skarżący przytoczył treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt III SA/Lu 907/13, w którym stwierdzono, iż przepis art. 36a ust. 4 ustawy o systemie oświaty w powiązaniu z zasadą, że stanowisko dyrektora szkoły powierza organ prowadzący szkołę (art. 36a ust. 1 ww. ustawy) i kandydata na stanowisko dyrektora wyłania się w drodze konkursu (art. 36a ust. 2 ww. ustawy) upoważnia organ prowadzący do powierzenia stanowiska dyrektora wtedy, kiedy postępowanie konkursowe przeprowadzono w sposób prawidłowy. W przeciwnym przypadku powierzenie stanowiska dyrektora szkoły w trybie art. 36a ust. 4 ww. ustawy, narusza prawo w istotnym stopniu. W odpowiedzi na skargę Wójt wniósł o jej oddalenie. W jego ocenie dopełniono wszelkich czynności niezbędnych do powierzenia stanowiska dyrektora szkoły W. S. Wójt wskazał, że powołana przez skarżącego podstawa prawna nie obowiązywała w czasie wydania zaskarżonego zarządzenia. W treści zaskarżonego zarządzenia wskazano podstawę prawną jego wydania tj. art. 63 ust. 1, 12 i 21 ustawy Prawo oświatowe. Przepisy te obowiązywały w czasie wydawania przedmiotowego zarządzenia. Jednocześnie Wójt wskazał, że z dniem 1 września 2017 r. na mocy ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 60) na podstawie art. 15 tejże ustawy uchylono m. in. art. 36a ustawy o systemie oświaty. Następnie Wójt wskazał, że Rada Pedagogiczna Szkoły Podstawowej w [...] uchwałą z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] wyraziła opinię o zaproponowanej przez niego kandydatce na dyrektora szkoły. W ocenie Wójta, opinia ta spełnia wymóg o którym mowa w art. 63 ust. 12 ustawy Prawo oświatowe. Co więcej, w skład Rady Pedagogicznej wchodził skarżący, który opinię tą podpisał wraz z pozostałymi członkami rady pedagogicznej. Zdaniem organu trudno więc przyjąć, że Rada Pedagogiczna nie wyraziła swej opinii wobec kandydatki na dyrektora szkoły w sposób zgodny z powołanym wyżej przepisem. Wójt zaznaczył, że we wskazanej Szkole nie działa rada szkoły lub placówki, dlatego też opinię w omawianym zakresie wydać mogła jedynie Rada Pedagogiczna. Ponadto spełniony został wymóg uzyskania przez organ prowadzący szkołę porozumienia z organem nadzoru pedagogicznego w rozumieniu ww. przepisu. [...] Kurator Oświaty w odpowiedzi na pismo Wójta pismem z dnia [...]września 2017 r. znak: [...] wyraził zgodę na powierzenie W.S. stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej w [...] na okres od 1 września 2017 r. do 31.08.2022 r. W ocenie Wójta, spełnione zostały wszystkie niezbędne przesłanki do powierzenia W.S. stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej w [...] na okres od 1 września 2017 r. do 31 sierpnia 2022 r., co też nastąpiło wskazanym zarządzeniem Wójta Gminy [...] nr [...]. Wójt podniósł również, że powoływany przez skarżącego wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt III SA/Lu 907/13, odnosi się do uchylonego już przepisu art. 36a ust. 4 ustawy o systemie oświaty. Tym niemniej podobna konstrukcja ww. przepisu uchylonego jak i obowiązującego obecnie art. 63 ust. 12 ustawy Prawo oświatowe pozwala na stwierdzenie, że organ prowadzący szkołę tak czy inaczej w sposób prawidłowy, na zasadzie art. 63 ust. 12 ww. ustawy powierzył stanowisko dyrektora W.S. albowiem, w wyniku prawidłowo przeprowadzonego konkursu na stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej w [...], nie wyłoniono kandydata. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna i jako taka podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Przedmiotem skargi jest zarządzenie Wójta Nr [...] z dnia 1 września 2017 w sprawie powierzenia W.S. stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej w [...]. Jako podstawę materialnoprawną zarządzenia wskazano art. 63 ust. 1, 12 i 21 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe, oraz art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy o samorządzie gminnym (dalej w skrócie: "u.s.g."). Przedmiotowe zarządzenie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, o ile – stosownie do postanowień art. 101 ust. 1 u.s.g. – narusza interes prawny skarżącego. Uwzględniając datę wydania zarządzenia,tj. 1 września 2017 roku, trzeba stwierdzić, iż przed jego zaskarżeniem, nie było konieczne uprzednie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2017 roku. Stosownie bowiem do postanowień art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935) - art. 52 i 53 p.p.s.a, oraz art. 101 u.s.g. w brzmieniu obowiązującym od 1 czerwca 2017 roku stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, a więc po 1 czerwca 2017 roku. Przechodząc do merytorycznej oceny zasadności skargi należy w pierwszej kolejności odnotować, iż wbrew twierdzeniom skarżącego, kwestionowane nią zarządzenie opierało się o art. 63 ust. 1, 12 i 21 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe a nie o art. 36a ust. 5 u.s.o. Stosownie do treści art. 15 pkt 54 w zw. z art. 369 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo oświatowe (Dz. U. 2017 r., poz. 60) przepis art. 36a ust. 5 u.s.o. stracił moc z dniem 31 sierpnia 2017 roku. Od dnia 1 września 2017 roku, ergo w dniu wydania zaskarżonego zarządzenia, podstawą materialnoprawną zarządzenia w sprawie powierzenia stanowiska dyrektora szkoły jest art. 63 ust. 12 ustawy Prawo oświatowe. Stosownie do jego treści jeżeli do konkursu nie zgłosi się żaden kandydat albo w wyniku konkursu nie wyłoniono kandydata, organ prowadzący powierza to stanowisko ustalonemu, w porozumieniu z organem sprawującym nadzór pedagogiczny, kandydatowi, po zasięgnięciu opinii rady szkoły lub placówki i rady pedagogicznej. W postępowaniu konkursowym nie został wyłoniony żaden kandydat – pismo komisji do Wójta z dnia 5 maja 2017 roku. Uchwałą z dnia 30 sierpnia 2017 roku Rada Pedagogiczna Szkoły Podstawowej w [...] wyraziła negatywną opinię o kandydatce na dyrektora szkoły zaproponowanej przez Wójta. Pismem z dnia 1 września 2017 roku [...] Kurator Oświaty wyraził zgodę na powierzenie W.S. stanowiska dyrektora Szkoły Podstawowej w [...] na okres od 1 września 2017 roku do 31 sierpnia 2022 roku. Skarżonym zarządzeniem Wójt powierzył W.S. stanowisko na dyrektora Szkoły Podstawowej w [...] w wyżej określonym okresie. Nie można wobec tego przyjąć, że wymogi przewidziane w art. 63 ust. 12 ustawy - Prawo oświatowe nie zostały spełnione. Rada Pedagogiczna wyraziła swoją opinię co do kandydatki, wprawdzie negatywną, jednak z perspektywy dochowania rygorów powołanego przepisu jest to bez znaczenia. Podobnie jak bez znaczenia jest fakt, że rada wyraziła swoja opinię bez uprzedniego wniosku Wójta. Zwracanie się o ponowną opinię, w sytuacji gdy ta już została wyrażona, byłoby działaniem niecelowym. Końcowo należy też odnotować, że rada szkoły i rada placówki, nie została powołana. Mając całość powyższego na uwadze Sąd skargę oddalił – art. 151 p.p.s.a.