II SA/Rz 931/06
PostanowienieWSA w Rzeszowie2007-10-09
Skład orzekający: Anna Lechowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżącej przysługuje prawo pomocy w postaci ustanowienia adwokata w celu złożenia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego jej skargę na postanowienie o niedopuszczalności odwołania od decyzji o warunkach zabudowy?Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata. Jej miesięczne dochody, przypadające na pięcioosobową rodzinę, wystarczają jedynie na pokrycie podstawowych wydatków. Skoro skarżąca została już zwolniona z kosztów sądowych, nie będzie w stanie pokryć kosztów związanych z ustanowieniem adwokata, zwłaszcza biorąc pod uwagę wysokość minimalnych stawek za czynności adwokackie.Stan faktyczny
M. P. złożyła wniosek o ustanowienie adwokata w celu złożenia skargi kasacyjnej od wyroku WSA oddalającego jej skargę na postanowienie SKO o niedopuszczalności odwołania od decyzji o warunkach zabudowy. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, jednak skarżąca wniosła sprzeciw, wskazując na swoją trudną sytuację materialną. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym po wniesieniu sprzeciwu.Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącej prawo pomocy w postaci ustanowienia adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lechowska po rozpoznaniu w dniu 9 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji o warunkach zabudowy - p o s t a n a w i a - przyznać skarżącej prawo pomocy w postaci ustanowienia adwokata.
II SA/Rz 931/06
U z a s a d n i e n i e
Wnioskiem z dnia 14 sierpnia 2007 r. M. P. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o przyznanie jej prawa pomocy w postaci przyznania adwokata.
Postanowieniem z dnia 6 września 2007 r. sygn. akt II SA/Rz 931/06 wydanym przez referendarza sądowego odmówiono skarżącej przyznania prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata.
Od tego postanowienia skarżąca wniosła w dniu 20 września 2007 r. (data nadania w UP B.) sprzeciw domagając się ustanowienia fachowego pełnomocnika. Podała, że jej wniosek w tym zakresie jest zasadny, gdyż zamierza złożyć skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 25 lipca 2007 r., sygn. akt II SA/Rz 931/06 oddalającego jej skargę w tej sprawie. Jako okoliczności mające uzasadniać wniosek podała brak wystarczających środków pieniężnych potrzebnych do ustanowienia adwokata. Ponadto skarżąca zarzuciła naruszenie art. 4 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej.
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej –P.p.s.a, w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Sąd stwierdza, że na mocy postanowienia z dnia 20 listopada 2006 r., sygn. akt II SA/Rz 931/06 skarżąca korzystała już ze zwolnienia od kosztów sądowych,
natomiast jej wniosek podlega rozpoznaniu w części, w jakim ubiega się ona
o ustanowienie adwokata. Podstawą do jego rozpoznania będzie więc stanowił art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. normujący przyznawanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje bowiem zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata - art. 245 § 2 P.p.s.a.)
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wobec zawartych we wniosku informacji (formularz PPF z dnia 14 sierpnia 2007 r.), a także na podstawie danych zawartych w piśmie z dnia 3 września 2007 r. i w sprzeciwie, dokonał następujących ustaleń: M. P. mieszka z mężem, dwójką dzieci oraz matką utrzymując się z dochodów w łącznej wysokości 864,31 zł miesięcznie. Składają się na nie pobierana przez matkę skarżącej renta rolnicza w wysokości 589 zł, reszta dochodów stanowi zaś pobierane na dzieci zasiłki rodzinne oraz dopłaty do gruntów rolnych o pow. 2,90 ha. Skarżąca jest właścicielką nieruchomości rolnej, która zgodnie z jej oświadczeniem nie przynosi żadnych dochodów, natomiast dom w którym zamieszkują o pow. 70 m² stanowi własność jej matki. Oprócz ciągnika rolniczego Ursus C 360 z 1972 r. skarżąca nie posiada żadnych wartościowych składników majątkowych. Co miesiąc ponosi opłaty za prąd w wysokości 105,26 zł, za gaz 40,53 zł, na składkę KRUS 167,33 zł. (co potwierdzają załączone do sprzeciwu dokumenty). Ponadto na zakup żywności lekarstw rodzina skarżącej wydaje 551,19 zł miesięcznie. Zgodnie z zaświadczeniem Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. z dnia 31 sierpnia 2007 r. skarżąca nie korzysta z żadnych form pomocy ośrodka.
Dokonując oceny przedstawionej sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącej Sąd uznał, iż M. P. spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy
w postaci przyznania adwokata. Osiągnięte dochody w postaci 864,31 zł miesięcznie przypadające na pięcioosobową (w tym dwoje dzieci w wieku szkolnym) rodzinę wystarczają jedynie na pokrycie niezbędnych i najbardziej podstawowych wydatków.
Należy także uznać, że skoro skarżąca nie była w stanie ponieść kosztów sądowych i została już zwolniona przez Sąd w tym zakresie na wcześniejszym etapie postępowania (biorąc pod uwagę fakt, iż w dalszym ciągu nie zmieniła się jej sytuacja materialna) to nie będzie również w stanie pokryć kosztów związanych
z ustanowieniem adwokata na obecnym etapie postępowania (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia 2007 r. sygn. akt II GZ 69/07).
Dowodzi to, że skarżąca nie mogłaby ze swoich dochodów opłacić fachowego pełnomocnika, zwłaszcza gdy zważy się wysokość stawki minimalnej zgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. nr 163 poz. 1348).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 260 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło