II SA/Rz 934/07

Dnia 19 maja 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: AWSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2008 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody z dnia [...] października 2007 roku, nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę garażu - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] października 2007r. Nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] lipca 2007r. znak: [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą M. Z. pozwolenia na budowę garażu na działce nr 1364 obr. 218 położonej przy ul. Ś. w R. Z powyższą decyzją nie zgodził się Z. T. i skargą z dnia 22 listopada 2007r. zaskarżył ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Wnioskiem z dnia 29 stycznia 2008r. skarżący zwrócił się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji tj. "wstrzymanie pozwolenia na budowę na działce nr 1364 do czasu rozstrzygnięcia przez Sąd Rejonowy I Wydział Cywilny w R. sprawy o sygn. akt [...] a dotyczącej ustanowienia granic pomiędzy działką o nr 1364 a działką nr 1362". Z. T. podniósł, iż granice pomiędzy ww. działkami zostały nieprawidłowo ustanowione, a wykonanie pozwolenia spowoduje, iż planowany budynek powstanie na jego nieruchomości bądź też wybudowany zostanie niezgodnie z przepisami budowlanymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z obowiązującymi przepisami postępowania sądowoadministracyjnego, skarga do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu – art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ) – zwanej dalej P.p.s.a. W razie wniesienia skargi organ, który wydał zaskarżoną decyzję może wstrzymać z urzędu lub na wniosek skarżącego wykonanie aktu (art. 61 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Po przekazaniu skargi, zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 P.p.s.a., ale tylko wówczas jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. Aby Sąd mógł stwierdzić czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. (por. postanowienie NSA z 22.02.2008r., sygn. II OZ 131/08 – niepubl.). W pierwszej kolejności należy wskazać, iż zaskarżona decyzja dotyczy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę garażu na działce nr 1364 obr. 218 położonej w R. przy ul. Ś. Decyzja ta nadaje uprawnienia na dokonanie zabudowy, a realizacja tego uprawnienia tzn. podjęcie prac budowlanych "leży" wyłącznie w gestii inwestora. Ryzyko związane z wykonywaniem prac budowlanych mimo zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego spoczywa na inwestorze. To on w razie uwzględnienia skargi i wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji, będzie zobligowany do podjęcia działań mających na celu przywrócenie stanu poprzedniego. Sam fakt wzniesienia obiektu budowlanego przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny wiąże się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jednakże to na inwestorze spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego. Rozpoznanie przez sąd administracyjny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji następuje z uwzględnieniem wniosku skarżącego jaki i interesów inwestora, tj. przy uwzględnieniu interesów prawnych i stanowisk wszystkich uczestników postępowania (por. postanowienie NSA z 14.11.2007, sygn. II OZ 1122/07 – niepubl.). Podnieść należy, iż w postanowieniu NSA z dnia 22 listopada 2005r., sygn. akt II OZ 1026/2005 wskazano, że "wykonywanie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, zgodnie z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego, jest realizacją "prawa zabudowy", określonego w art. 4 Prawa budowlanego, w związku z czym wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę powinno mieć charakter wyjątkowy, kiedy zachodzi prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ppsa). Prawo zabudowy, będące fundamentalną zasadą Prawa budowlanego, jest prawem podmiotowym każdego, kto posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 11 Prawa budowlanego, jest więc po części też realizacją konstytucyjnej zasady ochrony własności, wyrażonej w przepisach art. 21 i 64 Konstytucji RP i jako takie, powinno podlegać szczególnej ochronie. (publ. w systemie informacji prawniczej - LexPolonica nr 409847). Mając na uwadze powyższe względy, w ocenie Sądu nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący Z. T. poza twierdzeniem, że przed sądem powszechnym toczy się postępowanie dotyczące ustanowienie granic pomiędzy jego nieruchomością a działką inwestora w żaden sposób nie uzasadnił, że w razie nieuwzględnienia wniosku o wstrzymanie może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki określone w przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a. Także stwierdzenie, że budynek zostanie "wystawiony" na parceli skarżącego lub niezgodnie z przepisami budowlanymi nie stanowi przesłanki do uwzględnienia wniosku. Równocześnie Sąd nadmienia, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia nie przesądza o losie skargi, którą Sąd podda odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienie i odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.