II SA/Rz 943/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Maria Piórkowska po rozpoznaniu w dniu 27 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] lipca 2011r., Nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zajmowanego stanowiska i mianowania na inne stanowisko służbowe w Policji w związku z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] lipca 2011r., Nr [...] Komendant Wojewódzki Policji, uchylił decyzję – rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji nr [...] z dnia [...] czerwca 2011r. w części ustalającej datę zwolnienia A. B. z zajmowanego stanowiska i mianowania na nowe stanowisko służbowe i ustalił datę zwolnienia ze stanowiska eksperta Zespołu Do Spraw Operacyjno-Rozpoznawczych Wydziału Kryminalnego Komendy Powiatowej Policji w S. na dzień [...] sierpnia 2011r. i mianowania z dniem [...] sierpnia 2011r. na niższe stanowisko asystenta Zespołu do Walki z Przestępczością Gospodarczą Wydziału Kryminalnego Komendy Powiatowej Policji w S., w pozostałym zakresie (dot. kwestii uposażenia) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Z powyższą decyzją nie zgodził się A. B. – zastępowany przez pełnomocnika adwokata G. W. i skargą z dnia 24 sierpnia 2011r. zaskarżył ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Skarżący wniósł także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ) – zwanej dalej P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z obowiązującymi przepisami postępowania sądowoadministracyjnego, skarga do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu – art. 61 § 1 P.p.s.a. W razie wniesienia skargi organ, który wydał zaskarżoną decyzję może wstrzymać z urzędu lub na wniosek skarżącego wykonanie aktu (art. 61 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Po przekazaniu skargi, zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 P.p.s.a., ale tylko wówczas jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. Aby Sąd mógł stwierdzić czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. (por. postanowienie NSA z 22.02.2008r., sygn. II OZ 131/08 – niepubl.). Przesłanki wstrzymania wykonania decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Skutki te mają w ocenie wniosku znaczenie niejako potencjalne. Nie jest wymagane, żeby w jakimś zakresie, mniejszym lub większym rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 ustawy wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. J. Borkowski, Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, Monitor Prawniczy, 2006 r., nr 14, s. 677). W konsekwencji uznać należy, że zastosowanie ochrony przewidzianej w art. 61 § 3 P.p.s.a ma zastosowanie tylko i wyłącznie w stosunku do decyzji, które nadają się do wykonania. W sytuacji zatem, gdy decyzja została już wykonana, bezprzedmiotowym jest wydawanie postanowienia o wstrzymaniu jej wykonania. Skoro bowiem postanowienie Sądu ma uchronić stronę przed skutkami wykonania decyzji, to jej wykonanie niweczy cel zastosowania instytucji z art. 61 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zob. postanowienie NSA z 28.09.2010r., sygn. akt I OZ 681/10 niepubl.) Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Z akt administracyjnych wynika, że Komendant Wojewódzki Policji decyzja z dnia [...] lipca 2011r. zreformował rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] czerwca 2011r. w części dotyczącej daty zwolnienia z zajmowanego stanowiska i mianowania na nowe stanowisko służbowe w ten sposób, że ustalił datę zwolnienia A. B. ze stanowiska eksperta Zespołu Do Spraw Operacyjno-Rozpoznawczych Wydziału Kryminalnego Komendy Powiatowej Policji w S. na dzień [...] sierpnia 2011r. i mianowania z dniem [...] sierpnia 2011r. na niższe stanowisko asystenta Zespołu do Walki z Przestępczością Gospodarczą Wydziału Kryminalnego Komendy Powiatowej Policji w S, w pozostałym zakresie tj. zachowania prawa do stawki uposażenia w kwocie 3 120,00 zł/m-c, według mnożnika 2,05 kwoty bazowej do czasu uzyskania wyższej stawki uposażenia według stanowiska służbowego, organ odwoławczy utrzymał decyzję organu i instancji w mocy. Zatem decyzja organu II instancji wywołała skutki z dniem [...] sierpnia 2011r. Ponadto, jak wyżej wskazano Sąd może uwzględnić wniosek strony, gdy zachodzi co najmniej jedna z przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przedmiotowej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił, aby takie okoliczności wystąpiły. Nie wykazał, że zwolnienie z zajmowanego stanowiska i mianowanie na nowe stanowisko służbowe mogłaby stanowić dla niego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Skarżący – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika adwokata G. W., w ogóle nie przytoczył okoliczności uzasadniających wniosek. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę – (post. NSA z 18 maja 2004r., sygn. FZ 65/04 (niepubl.)" – /patrz: J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Komentarz" – Wydawnictwo LexisNexis Warszawa 2006 – wydanie 2 – str. 188/. Równocześnie nadmienić należy, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd nie bada zasadności samej skargi, która będzie przedmiotem odrębnej oceny pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienie i odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.