II SA/Rz 944/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. N. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. II SA/Rz 944/09 U Z A S A D N I E N I E W dniu 3 listopada 2009 r. B. N. wniosła do Urzędu Gminy [...] skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] października 2009 r., nr [...], którą uznano za bezzasadną skargę złożoną przez B. N. na działalność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej. Skarżąca wskazała, że złożyła do Urzędu Gminy wniosek o przyznanie jej dodatku mieszkaniowego. Podkreśliła, że Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej nie udzielił jej pomocy w formie dodatku mieszkaniowego, czy posiłków dla dzieci. Wyraziła swoje niezadowolenie z czynności jakie dokonywali w jej sprawie pracownicy tego Urzędu. Dlatego jak wyjaśniła wniosła skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na działalność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie nie wydanie decyzji o dofinansowanie obiadów dla dzieci i dodatku mieszkaniowego. Podkreśliła, że na skutek niewłaściwego postępowania w tej sprawie została pozbawiona należnych świadczeń. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o jej oddalenie. Wyjaśniła, że zaskarżoną uchwałą ponownie rozpatrzyła skargę B. N. na działalność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej. Z treści uchwały wynika bowiem, że rada podtrzymała swoje stanowisko w tym samym zakresie - zawarte we wcześniej podjętej uchwale z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...]. Organ wskazał, że skarga ta została uznana za bezzasadną, gdyż w świetle ustaleń Komisji Rewizyjnej Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej nie dopuścił się naruszenia przepisów prawa w toku postępowania o przyznanie dodatku mieszkaniowego i posiłków dla dzieci. Wyjaśnił, że skarżąca została prawidłowo poinformowana o terminie i porządku obrad sesji Rady Gminy, a następnie doręczono jej odpis podjętej uchwały wraz z pouczeniem o prawie i sposobie jej zaskarżenia do sądu administracyjnego. Organ podkreślił, że skarżąca nie wzywając wcześniej organu do usunięcia naruszenia praw wniosła bezpośrednio skargę do Sądu na przedmiotową uchwałę. Odnosząc się do skargi organ podał, że skarżąca nie przedstawiła merytorycznych argumentów lub zarzutów dotyczących naruszenia prawa przez organ. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres sądowej kontroli administracji określony został w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., określanej dalej jako P.p.s.a.). Stosownie do art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej od aktu lub czynności objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 i § 3 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w ograniczonym zakresie obejmującym orzekanie jedynie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Na podstawie § 3 tego artykułu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie skarga dotyczy uchwały rady gminy podjętej w sprawie skargi B. N. na działalność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wniesionej w trybie przepisów działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., określanej dalej jako k.p.a.). Podkreślenia wymaga, że wbrew stanowisku organu - nie jest możliwe zaskarżenie uchwały na zasadzie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm., określanej dalej jako u.s.g.) - podjętej w postępowaniu skargowym na podstawie przepisów działu VIII k.p.a. Na czynności podejmowane na skutek złożenia skargi przewidzianej w art. 227 i następnych k.p.a. w ogóle nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Postępowanie ze skargi powszechnej ma bowiem charakter postępowania administracyjnego uproszczonego, w którym nie ma stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżących, a tylko zawiadamia się ich o podjętych działaniach, nie ma toku instancji ani środków zaskarżenia. Postępowanie takie kończy się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia skarżących o załatwieniu skargi (postanowienie NSA z dnia 25 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 457/2006, Lex Polonica nr 408697 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 lipca 2008 r., sygn. akt IV SA/Gl 534/2008, Lex Polonica nr 2092912). Skoro zaskarżona uchwała Rady Gminy w istocie jest zawiadomieniem o sposobie jej załatwienia, nie stanowi ona rozstrzygnięcia sprawy z zakresu administracji publicznej w rozumieniu 101 ust. 1 u.s.g. i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 238 § 1 k.p.a. zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi powinno zawierać: oznaczenie organu, od którego pochodzi, wskazanie, w jaki sposób skarga została załatwiona, oraz podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego osoby upoważnionej do załatwienia skargi. Zawiadomienie o odmownym załatwianiu skargi powinno zawierać ponadto uzasadnienie faktyczne i prawne. Wyłączenie spod właściwości sądów administracyjnych uchwał organów samorządu terytorialnego w przedmiocie rozpoznania skarg wniesionych w trybie działu VIII k.p.a. powoduje, że wniesioną w tym przedmiocie skargę należy uznać za niedopuszczalną i w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. odrzucić. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.