II SA/Rz 944/10

WyrokWSA w Rzeszowie2010-12-07

Skład orzekający: Jerzy Solarski, Anna Bembenek, Zbigniew Czarnik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy jednorazowy dochód uzyskany ze sprzedaży mieszkania stanowi podstawę do ustalenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej oraz czy organ prawidłowo rozliczył ten dochód zgodnie z art. 8 ust. 11 ustawy o pomocy społecznej?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że jednorazowy dochód ze sprzedaży mieszkania mieści się w pojęciu dochodu w rozumieniu ustawy o pomocy społecznej i może być podstawą do ustalenia opłaty za pobyt w DPS. Jednak organ I instancji nieprawidłowo ustalił wysokość i datę rozliczenia tego dochodu, gdyż nie zweryfikował dokumentów potwierdzających wysokość dochodu oraz rozliczył go od niewłaściwego miesiąca. SKO prawidłowo uchyliło decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Stan faktyczny
W. J. był zobowiązany do ponoszenia opłaty za pobyt w Domu Pomocy Społecznej w G. Organ I instancji ustalił opłatę na podstawie jednorazowego dochodu W. J. uzyskanego ze sprzedaży mieszkania przez jego kuratora, brata M. J. Kurator zaskarżył decyzję, kwestionując uznanie tej kwoty za dochód. SKO uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. W. J. zaskarżył decyzję SKO do WSA.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Jerzy Solarski Sędziowie SO (del.) Anna Bembenek WSA Zbigniew Czarnik /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 7 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi W. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej -skargę oddala- Decyzją z dnia [..] kwietnia 2010 roku, nr [...] działający z upoważnienia Prezydenta Miasta R. Zastępca Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R., na podstawie art. 104, 108 § 1, art. 163 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. nr 98 poz. 1071, zezm.; dalej K.p.a.) i art. 106 ust. 1 i 5, art. 8 ust. 11, art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1, 2, 3, art. 62 ust. 1 pkt 1, art. 110 ust. 7, art. 152 ust. 6 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (dz. U. 2009 r. nr 175, poz. 1362 ze zm.; dalej ups), zmienił z urzędu decyzję własną z dnia [..] lutego 2008 roku, nr [...] naliczającą W.J. opłatę za pobyt w Domu Pomocy Społecznej (DPS) w G. w ten sposób, że: 1. Ustalił opłatę za pobyt W.J. w DPS w G. w okresie od 1 do 12 kwietnia 2010 roku w wysokości miesięcznego kosztu utrzymania proporcjonalnie do ilości dni tj. 801,83 zł; 2. Ustalił opłatę za pobyt W.J. w DPS w G. od 13 do 30 kwietnia 2010 roku w wysokości średniego miesięcznego kosztu utrzymania proporcjonalnie do ilości dni tj. 1.387,65 zł, zaś od maja 2010 roku, w wysokości 2.312,76 zł; 3. Zobowiązał M.J. - kuratora, osobę upoważniona do dysponowania majątkiem W.J. - do wnoszenia ww. opłat za pobyt brata w DPS od dnia 1 kwietnia 2010 roku do dnia 31 marca 2011 roku do kasy DPS, do ostatniego dnia danego miesiąca. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu decyzji Prezydent podał, że W.J. w następstwie sprzedaży przez kuratora, brata, M.J. mieszkania uzyskał jednorazowy dochód w wysokości 120 000 złotych. Uzyskanie dochodu spowodowało zmianę sytuacji dochodowej W.J. i tym samym zobligowało organ do zmiany decyzji z dnia [..] lutego 2008 roku na podstawie art. 106 ust. 5 ups. Uzyskany dochód pięciokrotnie przekracza kryterium dochodowe osoby samotnie gospodarującej (477 zł.), co stosownie do treści art. 8 ust. 11 ups ma ten skutek, że podlega on rozliczeniu w kwotach równych na kolejne 12 miesięcy, poczynając od miesiąca kiedy został wypłacony. Miesięczny dochód W.J. od kwietnia 2010 roku (miesiąc, w którym organ zebrał wszystkie niezbędne dokumenty) ustalono na kwotę 10.724,19 zł; 1/12 ze 120 000 złotych oraz renta z ZUS w wysokości 724,19 zł miesięcznie. W konsekwencji przyjęto, że wobec W.J. ma zastosowanie art. 61 ust. 2 kpt 1 ups, co oznacza, iż opłatę za pobyt w DPS w G. zobowiązany jest on ponosić w wysokości 70% dochodu, nie więcej jednak niż miesięczny koszt utrzymania w DPS w okresie od 1 kwietnia 2010 roku do 31 marca 2011 roku. Stosownie do zarządzeń Starosty R. z [..] marca 2007 roku i [..] marca 2010 roku, nr - odpowiednio – [...]/2007 i [...]/2010 całkowity koszt utrzymania w DPS w G. do 12 kwietnia 2010 roku wynosił 2004,57 zł, zaś od 13 kwietnia 2010 roku wynosi 2312,76 zł. Od decyzji z dnia [..] kwietnia 2010 roku odwołanie wniósł kurator W.J. – M.J. Zarzucił w nim, że organ I instancji błędnie przyjął, iż kwota uzyskana ze sprzedaży mieszkania stanowiła dochód W.J., podczas gdy faktycznie była wyłącznie jego przychodem bez dochodu i nie mogła być brana pod uwagę przy ustalaniu opłaty za pobyt w DPS w G. Decyzją z dnia [..] lipca 2010 roku, nr SKO – [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. uchyliło w całości decyzję z dnia [..] kwietnia 2010 roku i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. SKO nie podzieliło zarzutu odwołania co do braku możliwości przyjęcia, że jednorazowe przysporzenie majątkowe z tytułu sprzedaży mieszkania stanowi zmianę sytuacji dochodowej determinującą zmianę decyzji w oparciu o art. 106 ust. 5 ups. W ocenie organu ten rodzaj przysporzenia majątkowego mieści się w pojęciu dochodu w rozumieniu przepisów ups, co oznacza, że jeżeli przekracza on pięciokrotność kwoty kryterium dochodowego osoby samotniej gospodarującej, to powinien zostać rozliczony w trybie art. 8 ust. 11 ups. Do prawidłowości rozliczenia tego dochodu SKO ograniczyło też swoje zastrzeżenia. W pierwszej kolejności wytknięto, że stosownie do treści powołanego przepisu dochód W.J. powinien zostać rozliczony poczynając od miesiąca, w którym został wypłacony. Z akt sprawy wynika, że kwotę ze sprzedaży mieszkania wypłacono w miesiącu wrześniu 2009 roku i od tego też miesiąca, a nie jak uczynił to organ I instancji od kwietnia 2010 roku, powinna zostać ona rozliczona. Ponadto SKO wytknęło, że w aktach sprawy nie ma umowy alimentacyjnej, na podstawie której ustalono, że z kwoty stanowiącej cenę sprzedaży mieszkania na W.J. przypadło 120 000 złotych. Nie można wobec tego w sposób jednoznaczny ustalić ani wysokości dochodu uzyskanego z tego tytułu ani daty, w której doszło do zmiany sytuacji dochodowej W.J. Całość powołanych okoliczność dała SKO w R. podstawę do oceny, że decyzja Zastępcy Dyrektora MOPS w R jest przedwczesna i jako taka podlega uchyleniu. Z decyzją SKO w R. nie zgodził się W.J. i działając przez swojego przedstawiciela ustawowego, kuratora M.J. zaskarżył ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Kurator powtórzył zarzut odwołania odnośnie niewłaściwego przyjęcia, że kwota ze sprzedaży mieszkania jest dochodem W.J. Wyjaśnił dalej, że przypadająca na W.J. cześć ceny w wysokości 120 000 złotych stanowi w istocie jedynie ok. 31% wkładu na własnościowy lokal mieszkaniowy, jaki zgromadził on w latach 1976-1987. Faktycznie więc jego brat w związku w wykupem i sprzedażą mieszkania poniósł stratę w wysokości 69% oszczędności na wkład mieszkaniowy. Ponadto w skardze wyeksponowano, że opłata, do zapłaty której zobowiązany jest skarżący jest rażąco wysoka i w żaden sposób nie odzwierciedla faktycznych kosztów jego utrzymania w DPS w G. Samo zaś rozstrzygnięcie narusza Konstytucję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r., nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.). sąd administracyjny rozpoznając skargę nie jest związany zarzutami skargi, jej podstawą prawną ani formułowanymi przez stronę wnioskami. Sąd rozpoznając skargę w granicach sprawy bada zgodność zaskarżonego aktu z obowiązującym porządkiem prawnym. Dokonując takiej kontroli w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. SKO w R we właściwym zakresie ustaliło stan faktyczny istotny dla sprawy oraz poprawnie wskazało i zrekonstruowało treść norm stanowiących podstawę prawną wydanej decyzji. Pobyt w Domu Pomocy Społecznej (DPS) jest odpłatny do wysokości średniego miesięcznego kosztu utrzymania - art. 60 ust. 1 ups. Mieszkaniec zobowiązany jest do wnoszenia opłat za pobyt w DPS w pełnej jej wysokości, jednakże w kwocie nie wyższej niż 70% swojego dochodu - art. 61 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 ups. Jeżeli w okresie pobytu w DPS osoba zobowiązana do ponoszenia z tego tytułu opłaty uzyska jednorazowy dochód przekraczający pięciokrotnie kwotę kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, w przypadku osoby samotnie gospodarującej, to kwotę tego dochodu rozlicza się w równych częściach na 12 kolejnych miesięcy, poczynając od miesiąca, w którym dochód został wypłacony - art. 8 ust. 11 ups. Do prawidłowego zastosowania trybu przewidzianego w powołanym przepisie niezbędne jest więc bezsporne ustalenie wysokości jednorazowego dochodu oraz rozliczenie go począwszy od miesiąca, w którym został wypłacony. W zaskarżonej decyzji SKO w R. stanęło na stanowisku, że decyzja organu I instancji tych wymogów nie spełnia. Sąd z tym stanowiskiem się zgadza. W pierwszej kolejności należy odnotować, że organ I instancji ustalając datę oraz wysokość uzyskanego przez W.J. dochodu oparł się wyłącznie na informacjach pochodzących od jego brata i kuratora zarazem – M.J. Ustalenia w zakresie wysokości ceny uzyskanej ze sprzedaży lokalu oraz przypadającej na W.J. jej części organ poczynił jedynie na podstawie pism nadesłanych przez kuratora skarżącego. Wbrew treści art. 7 i 77 § 1 K.p.a. organ nie wykorzystał możliwości weryfikacji zawartych w nich informacji i nie zażądał nadesłania odpisu umowy sprzedaży lokalu z dnia [..] września 2009 roku (k. 10 akt adm. I inst.) i prywatnej umowy alimentacyjnej z dnia [..] września 2009 roku (k. 3 akt adm. I inst.). Z tych względów nie można przyjąć, że ustalenia w tym przedmiocie zostały poczynione stosownie do wymogów wynikających z zasady prawdy obiektywnej. Kolejna kwestia, na którą słusznie zwróciło uwagę SKO w R. dotyczy okresu, w którym należy rozliczyć dochód uzyskany przez W.J. Treść art. 8 ust. 11 ups jest w tym przedmiocie kategoryczna, co wszelkie od niej odstępstwa nakazuje kwalifikować jako naruszenie prawa. Z tego powodu trafnie SKO wytknęło, że rozliczenie dochodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu począwszy od kwietnia 2010 roku, podczas gdy z akt wynika, że został on wypłacony we wrześniu 2009 roku, było nieprawidłowe. Sąd nie podziela zastrzeżeń skargi co do braku możliwości uznania za dochód jednorazowego przysporzenia z tytułu sprzedaży lokalu mieszkalnego po upływie 5 lat od zakupu. W ocenie skarżącego kwota uzyskana ze sprzedaży takiego lokalu, stosownie do postanowień ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest przychodem bez dochodu i nie może stanowić podstawy rozliczenia, o jakim mowa w art. 8 ust. 11 ups. W tej kwestii wskazać należy, że ustawodawca na potrzeby ups stworzył autonomiczną definicję dochodu, przez który stosownie do art. 8 ust. 3 uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zakres wyłączeń z pojęcia dochodu został określony w art. 8 ust. 5 ups i w żadnym wypadku nie obejmuje on kwot uzyskanych ze sprzedaży lokalu mieszkalnego. Podsumowując, odwoływanie do dochodu w rozumieniu ustawy podatkowej na gruncie ups, wobec ustanowienia w oparciu o jej przepisy własnej definicji tego pojęcia, nie znajduje uzasadnienia. Sąd nie znalazł również podstaw do uwzględnienia kolejnego zarzutu skargi, dotyczącego niewspółmierności ustalonej wysokości opłaty za pobyt W.J. w DPS w G. do faktycznych kosztów ponoszonych przez ten ośrodek w związku z jego utrzymaniem. Sąd zwraca uwagę, że zaskarżona decyzja SKO w R. wyeliminowała z obrotu prawnego rozstrzygnięcie merytoryczne organu I instancji. Oznacza to, że na dzień orzekania przez Sąd, w kwestii wysokości opłat za pobyt W.J. w DPS, wiążące są ustalenia zawarte w decyzji z dnia [..] lutego 2008 roku, nr [...]. Rozpatrywanie zarzutu skargi, który de facto odnosi się do uchylonej decyzji organu I instancji, jest więc bezprzedmiotowe. Nietrafny jest również zarzut niezgodności decyzji SKO w R. z art. 67 ust. 2 Konstytucji. Powołany przepis ustanawia zasadę prawa do zabezpieczenia społecznego. Niezgodne z tym przepisem może być zatem jedynie takie orzeczenie, które uprawnienia i obowiązki swych adresatów kształtuje w sposób sprzeczny z wyrażoną w jego treści zasadą. Orzeczeniem takim nie jest decyzja procesowa, uchylająca rozstrzygnięcie organu I instancji i przekazująca mu sprawą do ponownego rozpoznania. Uwzględniając całość powyższego Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło