II SA/Rz 968/09

PostanowienieWSA w Rzeszowie2010-03-17

Skład orzekający: Magdalena Józefczyk, Zbigniew Czarnik, Małgorzata Wolska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy rozstrzygnięcie sprawy o ustalenie odszkodowania za działkę kolejową zależy od wyniku pytania prawnego skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego dotyczącego zgodności art. 37a ust. 7 ustawy o komercjalizacji z Konstytucją?
Ratio decidendi
Sąd zawiesił postępowanie, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy o ustalenie odszkodowania za działkę kolejową zależało od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, który rozpatrywał pytanie prawne dotyczące zgodności art. 37a ust. 7 ustawy o komercjalizacji z Konstytucją RP. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 PPSA, sąd może zawiesić postępowanie, gdy jego wynik zależy od innego toczącego się postępowania.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi P. K. P. S.A. O.G. N. na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Starosty ustalającą odszkodowanie za działkę kolejową dla S. T. Skarżąca spółka zarzuciła naruszenie art. 37a ust. 7 ustawy o komercjalizacji, twierdząc, że odszkodowanie nie powinno przysługiwać, ponieważ działka pozostawała w samoistnym posiadaniu PKP S.A. i jej poprzedników prawnych przez co najmniej 30 lat. Sąd zawiesił postępowanie, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależało od pytania prawnego skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego.
Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie sądowoadministracyjne.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Magdalena Józefczyk /spr./ Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik NSA Małgorzata Wolska Protokolant Anna Zięba po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 17 marca 2010 r. sprawy ze skargi P. K. P. S.A. O.G. N. w K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za działkę -postanawia- zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne Decyzją z dnia [...] września 2009 r., Nr [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 9a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. z 2004r. Nr 261, poz. 2603 z późn. zm./ w zw. z art. 37a ust. 1, 7, 8, 9 ustawy z dnia 8 września 2000r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe" /Dz.U. z 2000r. Nr 84, poz. 948 z późn. zm./ po rozpoznaniu odwołania A w K., utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] marca 2009 r., Nr [...] ustalającą dla S. T. odszkodowanie w kwocie 43.140,00 zł za działkę nr ewid. 2357/2 o pow. 0,2621 ha położoną w J. obręb 23 – W., wchodzącą w skład linii kolejowej nr 106 R. – J., stanowiącą własność Skarbu Państwa, w wieczystym użytkowaniu A S.A. oraz zobowiązującą A w K. do wypłaty ustalonego odszkodowania. W uzasadnianiu, Wojewoda [...] powołując się na treść art. 37a ust 1 ustawy o komercjalizacji,(...) wskazał, iż grunty wchodzące w skład linii kolejowych pozostające w dniu 28 lutego 2003 r. we władaniu PKP SA, niestanowiące własności Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub PKP SA stają się z dniem 1 czerwca 2003 r. z mocy prawa własnością Skarbu Państwa za odszkodowaniem, z zastrzeżeniem ust. 7. Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1, będzie ustalane i wypłacane według zasad i trybu określonych w przepisach o odszkodowaniach za wywłaszczone nieruchomości, na wniosek dotychczasowego właściciela gruntu, złożony w okresie od dnia 1 czerwca 2003 r. do dnia 31 grudnia 2007 r. Po upływie tego okresu roszczenie o odszkodowanie nie przysługuje. Roszczenie o odszkodowanie nie przysługuje również w przypadku, gdy grunt, o którym mowa w ust. 1, pozostawał do dnia 31 maja 2003 r. w posiadaniu samoistnym PKP SA lub jej poprzedników prawnych nieprzerwanie przez okres co najmniej 30 lat (art. 37 a ust.7). Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż wniosek S. T. wpłynął do Starosty [...] w dniu [...] lipca 2007 r., a zatem spełniony został wymóg złożenia wniosku w określonym ustawowo terminie. Przedmiotem sporu w sprawie było ustalenie czy przed 31 maja 1973 r. rozpoczęło się samoistne posiadanie przez Skarb Państwa - PKP S.A. przedmiotowej działki i trwało nieprzerwanie przez 30 lat. Organ II instancji wskazał, iż z Aktu Własności Ziemi z dnia [...].03.1974 znak: [...] wynika, iż właścicielem działki nr 3086 o pow. 0,65 ha była M. T. Z protokołu Nr [...] ustalenia uprawnień uwłaszczeniowych spisanego w dniu [...].07.1973 r. wynikło zaś, iż M. T. w dniu [...].11.1971 r. była posiadaczem samoistnym gospodarstwa, co potwierdza oświadczenie wyżej wymienionej, o następującej treści: "w/w działkę objęłam w samoistne posiadanie w 1958 r. i do chwili obecnej ją użytkuję bez obciążeń". Z powyższego wynika, iż skoro w dniu spisywania protokołu przedmiotowa działka znajdowała się w samoistnym posiadaniu M. T., nie mogła zatem jednocześnie znajdować się w samoistnym posiadaniu PKP S.A. lub jej poprzedników prawnych. Oznacza to, iż samoistne posiadanie działki przez Skarb Państwa – PKP S.A. nie mogło rozpocząć się przed dniem 31.05.1973 r. i trwać nieprzerwanie przez 30 lat, a zatem słusznie orzeczono o ustaleniu i wypłacie odszkodowania. Na powyższą decyzję A S.A. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, zarzucając naruszenie art. 37a ust. 7 ustawy o komercjalizacji,(...) poprzez uznanie, że odszkodowanie przysługuje pomimo posiadania samoistnego przez A S.A. i jej poprzedników prawnych przedmiotowej nieruchomości przez okres co najmniej 30 lat, naruszenie art. 6, 7, 8, 77 § 1, 80, 107 § (nie wskazano) oraz art. 15 k.p.a. i wniosła o uchylenie decyzji organu zarówno I jak i II instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W skardze wskazano, iż organ błędnie ustalił stan fatyczny sprawy, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia art. 37 a ust. 7 ustawy o komercjalizacji,(...). Przedmiotowa nieruchomość pozostawała w samoistnym posiadaniu Przedsiębiorstwa Państwowego A od 30 lat, o czym świadczą przedstawione dokumenty. Organ w swych ustaleniach, nie uzasadnił dlaczego nie dał wiary powyższym dokumentom. W ocenie skarżącej spółki organ II instancji przeprowadził postępowanie w sposób naruszający interes społeczny, a w szczególności słuszny interes strony. Nie wyjaśnił treści zastosowanych przepisów, jak również nie przytoczył w sposób jednoznaczny ustalonego w sprawie stanu faktycznego i nie dokonał ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy. Strona skarżąca zarzuciła ponadto, iż Wojewoda [...] dokonał dowolnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten reguluje podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania, o czym decydują względy celowościowe. Zagadnienie wstępne musi mieć bezpośredni wpływ na wynik danego postępowania. Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2008 r. sygn. akt II SA/Gd 504/08 uzupełnionym następnie postanowieniem z dnia 5 marca 2009r., sygn. akt jak wyże,j Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wystąpił z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego czy przepis art. 37a ust. 7 zdanie ostatnie ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe" (Dz. U. z 2000 r. Nr 84, poz. 948 ze zm.) jest zgodny z art. 21 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, w zakresie w jakim pozbawia prawa do odszkodowania, za przejętą na własność Państwa nieruchomość, właścicieli nieruchomości i ich następców prawnych w sytuacji, gdy grunt o którym mowa w ust. 1 pozostawał do dnia 31 maja 2003 r. w posiadaniu samoistnym PKP S.A. lub jej poprzedników prawnych nieprzerwanie przez okres co najmniej 30 lat. Sprawa ta została zarejestrowana w Trybunale Konstytucyjnym pod sygnaturą P 13/09, a rozprawa nie została do dnia dzisiejszego wyznaczona. Z uwagi na fakt, iż rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależne jest od wyniku toczącego się postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, Sąd w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postanowił zawiesić postępowanie w przedmiotowej sprawie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło