II SA/Rz 987/10

Dnia 10 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2010 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. G., S. G., W. G., Z. M., T. S., J. S. na uchwałę Rady Miasta Rz. z dnia [...] grudnia 2009 roku, nr [...] w przedmiocie uchwalenia Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego – postanawia – odrzucić skargę. Uchwałą z dnia [...] grudnia 2009 roku, nr [...] Rada Miasta Rz. uchwaliła Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego nr [...] dla rejonu ul. J. i R. w Rz – k. 58 akt adm. W dniu 14 kwietnia 2010 roku (data wpływu do Urzędu Miasta Rz.) G. G., S. G., W. G., Z. M., T. S., J. S. wezwali Radę Miasta Rz. do zmiany ww. uchwały w zakresie dotyczącym przeznaczenia części działek nr 1417, 1418/2, 1419/2, 1420/2 i 1421/2 obręb 218 pod drogę publiczną o symbolu 4KDL i 3KDL. Powołując się na art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2001 r. Nr 142 poz. 1591, ze zm., dalej jako u.s.gm.) zarzucili, iż wzmiankowana uchwała narusza ich interesy prawne. Wskazali, że kierując się interesem publicznym zgodzili się na przeznaczenie części ich działek pod budowę drogi publicznej z parkingiem oznaczoną na planie symbolem 2KDD. Tymczasem, zgodnie z postanowieniami tego planu, pod drogę publiczną zostanie przeznaczona znacznie większa część działek, niż wynika to z ich zgody. Pismem z dnia 23 kwietnia 2010 roku Przewodniczący Rady Miasta Rz. poinformował G. G., że wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego zostało skierowane do Komisji Gospodarki Komunalnej i Inwestycji oraz Komisji Gospodarki Przestrzennej. Wobec nieudzielenia odpowiedzi na wezwanie z dnia 14 kwietnia 2010 roku G. G., pismem z dnia 27 sierpnia 2010 roku (data wpływu do Urzędu Miasta Rz.) ponowiła wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego, zaznaczając przy tym, że jest ono ostateczne; w razie jego nieuwzględnienia objęta wezwaniem uchwała zostanie zaskarżona do sądu administracyjnego. Wobec nieudzielenia odpowiedzi na wezwanie z dnia 27 sierpnia 2010 roku, G. G., działając w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik S. G., W. G., Z. M., T. S., J. S. zaskarżyła uchwałę Rady Miasta Rz. z dnia [...] grudnia 2009 roku, nr LXVI/1124/2009 do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Skarga została wniesiona w dniu 14 października 2010 roku. W odpowiedzi na skargę organ zawnioskował o jej odrzucenie wskazując, że wniesiono ją z uchybieniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 101 ust. 1 u.s.gm warunkiem niezbędnym do skutecznego wniesienia skargi na uchwałę rady gminy jest uprzednie bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego, do jakiego doszło wskutek jej podjęcia. Skargę można wówczas wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa – art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. Zasadniczą kwestią jest wyjaśnienie relacji między dwoma terminami, o których mowa w art. 53 § 2 P.p.s.a. Z analizy tego przepisu wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie bieg rozpoczyna drugi termin – trzydziestodniowy. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa – uchwała siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, z dnia 2 kwietnia 2007 roku, sygn. akt II OPS 2/07, publ. ONSAiWSA 2007/3 poz. 60. Jednocześnie należy zważyć, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u.s.gm. jest surogatem środków odwoławczych, o których mowa w art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. Każdy ze wspomnianych środków odwoławczych stanowi realizację prawa podmiotowego strony do kwestionowania określonego aktu, ale tylko raz w określonej fazie postępowania. Skoro wezwanie do usunięcia naruszenia w trybie art. 101 ust. 1 u.s.gm. jest surogatem środka odwoławczego, to nie może być traktowane inaczej niż określają to przepisy dotyczące klasycznych środków odwoławczych w administracyjnym postępowaniu jurysdykcyjnym. Uznanie bowiem, że ten sam podmiot jest uprawniony wielokrotnie składać to samo wezwanie do tego samego organu w tej samej sprawie, dotyczącej tej samej uchwały byłoby sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa, wyrażoną w art. 32 ust. 1 Konstytucji R.P. oraz art. 78 Konstytucji zgodnie, z którym każda strona postępowania ma prawo do jednokrotnego wniesienia danego środka odwoławczego od konkretnego orzeczenia czy decyzji wydanych w pierwszej instancji. A zatem, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101 ust. 1 u.s.gm. jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie. Następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu nie są wezwaniami w rozumieniu tego przepisu – postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2002 r., sygn. akt OSA 2/02, publ. ONSA 2003/1/2. Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy trzeba w pierwszej kolejności odnotować, że skarżący wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego wnieśli w dniu 14 kwietnia 2010 roku (data wskazana na prezentacie, potwierdzona przez organ w odpowiedzi na skargę). Sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi upływał zatem w dniu 14 czerwca 2010 roku. Z powyższego wynika więc, iż wniesienie skargi, a nawet samo jej sporządzenie, nastąpiło z uchybieniem terminu. Ponowne wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego wniesione przez G. G. w dniu 27 sierpnia 2010 roku, w żaden sposób nie może wpłynąć na fakt, że termin do wniesienia skargi na uchwałę Rada Miasta Rz. z dnia [...] grudnia 2009 roku, nr [...], dla G.G., S. G., W. G., Z. M., T. S., J. S. upłynął z końcem dnia 14 czerwca 2010 roku. Uwzględniając powyższe okoliczności Sąd w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. zobligowany jest odrzucić skargę, jako wniesioną z uchybieniem terminu.