II SAB/Rz 11/07

Dnia 20 czerwca 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2007 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi ... na bezczynność Starosty Powiatowego w kolbuszowskiego w sprawie wydania odpisów dokumentów dotyczących działki - postanawia - odrzucić skargę. Skargą z dnia 20 marca 2007 roku ... domagał się od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zobowiązania Starosty Powiatu Kolbuszowskiego oraz Wojewody Podkarpackiego do wydania żądanych przez niego dokumentów. Skarżący wywiódł, iż w dniu 10 stycznia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zobowiązał wskazane organy do wydania żądanych dokumentów z akt administracyjnych, co do dnia wniesienia skargi jednak nie nastąpiło. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Podkarpacki wyjaśnił, iż wyrokiem z dnia 10 stycznia 2007 roku, sygn. akt II SA/Rz 742/06 tutejszy Sąd uchylił jego postanowienie z dnia ... lipca 2006 roku nr ... i poprzedzające je postanowienie Starosty Kolbuszowskiego z dnia ...czerwca 2006 roku, nr ... w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. W motywach rozstrzygnięcia Sąd wyjaśnił, iż przedmiotem podania ... nie było wydanie zaświadczenia lecz odpisów dokumentów. Z tych przyczyn przy ponownym jego rozpoznaniu organy winny kierować się trybem przewidzianym w art. 73 § 2 ustawy z dnia 13 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071), powoływana dalej jako kpa. Odpis powołanego orzeczenia wraz z klauzulą prawomocności wpłynął do organu w dniu 22 marca 2007 roku. Skarga zaś, została złożona przed tą datą, bo jeszcze w dniu 20 marca 2007 roku. Podsumowując organ stwierdził, iż nadanie sprawie biegu przed dniem wniesienia skargi było niemożliwe. Zarządzeniem z dnia 11 maja 2007 roku Sąd wezwał skarżącego do udzielenia informacji czy przed wniesieniem skargi, stosownie do treści art. 37 § 2 kpa, składał zażalenie na bezczynność Wojewody Podkarpackiego do organu wyższego stopnia, to jest do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. W odpowiedzi skarżący wyjaśnił, iż wzmiankowanego zażalenia nie składał. Zarządzeniem z dnia 29 maja 2007 roku Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania treści skargi poprzez wyjaśnienie, w stosunku do których organów wnosi on skargę na bezczynność; czy jak wskazano w skardze zarówno wobec Starosty Powiatu Kolbuszowskiego jak i Wojewody Podkarpackiego, czy też wyłącznie stosunku do jednego z nich, a jeżeli tak, to wobec którego. Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, iż w razie jego niewykonania w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia, Sąd przyjmie, że skarga dotyczy wyłącznie bezczynności Starosty Powiatu Kolbuszowskiego. Jednocześnie, w razie przyjęcia, iż skarga dotyczy wyłącznie bezczynności ww. starosty Sąd wezwał skarżącego do wyjaśnienia, czy stosownie do art. 37 § 1 kpa składał zażalenie do organu wyższego stopnia, to jest do Wojewody podkarpackiego. Do wezwania w tym zakresie dołączono pouczenie, iż w razie. braku odpowiedzi Sąd przyjmie, że skarżący przedmiotowego zażalenia nie składał. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 31 maja 2007 roku i mimo upływu zakreślonego terminu nie zostało wykonane. Stosując się do ustanowionych w nim rygorów Sąd przyjął, że skarga ... dotyczy bezczynności Starosty Powiatu Kolbuszowskiego, i że przed wniesieniem skargi nie składał on zażalenia w trybie art. 37 § 2 kpa. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Wniesienie skargi na bezczynność administracji publicznej polegającą na niezałatwieniu żądania wydania z akt odpisu dokumentów jest dopuszczalna, gdyż sprawa ta może być załatwiona poprzez wydanie postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie - Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 5 września 2001 r. sygn. akt II SAB/Gd 127/2000, publ. Palestra 2002/9-10 str. 202. Stosownie jednak do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej jako P.p.s.a., skuteczność wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego uzależniona jest od wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W sprawach ze skargi na bezczynność organu administracji oznacza to wymóg wyczerpania postępowania zażaleniowego uregulowanego w art. 37 § 1 i § 20 k.p.a, W sytuacji gdy ów wymóg nie został spełniony, skarga jako niedopuszczalna ulega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Odnosząc wskazany wymóg do okoliczności niniejszej sprawy należy odnotować, że o niedopuszczalności skargi będącej przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu przesądziło przyjęcie, że skarżący nie składał zażalenia na bezczynność Starosty Powiatu Kolbuszowskiego. Mając na uwadze całość powyższego Sąd w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.