II SAB/Rz 11/19
WyrokWSA w Rzeszowie2019-02-14
Skład orzekający: Maciej Kobak, Joanna Zdrzałka, Magdalena Józefczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy żądanie wyjaśnienia celu i podstawy prawnej ustalenia terminu posiedzenia, odwołania terminu posiedzenia oraz wskazania osoby dokonującej zmiany terminu posiedzenia w sprawie karnej, stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej?Ratio decidendi
Sąd uznał, że żądane przez skarżącą informacje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Chociaż Prezes Sądu Rejonowego popełnił błędy proceduralne, odmawiając udzielenia informacji w formie decyzji administracyjnej i przekazując wniosek do innego wydziału, to skarżąca miała dostęp do żądanych informacji w innym trybie, a samo żądanie nie dotyczyło informacji publicznej. Podstawa prawna działania organu nie jest informacją publiczną, a cel wyznaczenia posiedzenia był już wskazany w zawiadomieniach. Dostęp do akt sprawy, zgodnie z Kodeksem postępowania karnego, pozwala na uzyskanie żądanych informacji.Stan faktyczny
Skarżąca zwróciła się do Prezesa Sądu Rejonowego o udzielenie informacji publicznej dotyczącej celu i podstawy prawnej ustalenia terminu posiedzenia w sprawie karnej, odwołania tego terminu oraz osoby dokonującej zmiany terminu. Prezes Sądu odmówił udzielenia informacji, uznając, że przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie mają zastosowania do stron postępowania karnego i przekazał wniosek do właściwego wydziału. Skarżąca wniosła skargę na bezczynność, zarzucając naruszenie przepisów o dostępie do informacji publicznej i domagając się zobowiązania do udzielenia informacji, stwierdzenia bezczynności, wymierzenia grzywny oraz zasądzenia kosztów.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Maciej Kobak /spr./ Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 14 lutego 2019 r. sprawy ze skargi K. O. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w przedmiocie udzielenia informacji publicznej -skargę oddala-
Przedmiotem skargi K. O. (dalej w skrócie: "skarżąca"), jest bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w [...] (dalej w skrócie: "Prezes Sądu") w sprawie udzielenia informacji publicznej.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca pismem, które wpłynęło do Sądu Rejonowego w [...] w dniu 26 listopada 2018 r. zwróciła się do Prezesa Sądu o udzielenie informacji publicznej, poprzez wyjaśnienie:
1. w jakim celu, oraz na jakiej podstawie prawnej został dwukrotnie ustalany termin posiedzenia w sprawie sygn. akt II KP [...],
2. dlaczego termin posiedzenia Sądu z dnia [...] lutego 2019 r., w sprawie sygn. akt II KP [...] został odwołany,
3. kto dokonał zmiany terminu posiedzenia z [...] lutego 2019 r. na [...] lutego 2019 r. w sprawie sygn. akt II KP [...].
W piśmie z dnia 28 listopada 2018 r. Prezes Sądu odmówił skarżącej udzielenia informacji publicznej uznając, że do strony postępowania karnego nie stosuje się przepisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Jednocześnie poinformował o przekazaniu wniosku skarżącej do Wydziału II Karnego Sądu Rejonowego w [...], celem jego rozpoznania.
W dniu 4 stycznia 2019 r. skarżąca złożyła za pośrednictwem Sądu Rejonowego w [...], skargę na bezczynność Prezesa Sądu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, w której zarzucając naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej w skrócie: "u.d.i.p.") wniosła o:
1. zobowiązanie Prezesa Sądu do rozpoznania wniosku w zakresie udzielenia informacji publicznej co do pytań zawartych w pkt 1,2,3 wniosku z dnia 23 listopada 2018 r. - w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku,
2. stwierdzenie bezczynności Prezesa Sądu z rażącym naruszeniem prawa, przez odmowę udzielenia informacji publicznej, oraz przedstawienie informacji wymijającej,
3. wymierzenie Prezesowi Sądu grzywny w wysokości 1.000 zł,
4. zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że brak było podstawy prawnej do przekazania przez Prezesa Sądu wniosku o udzielenie informacji publicznej celem rozpoznania do II Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w [...], gdyż procedura postępowania w sprawach o dostęp do informacji publicznej nie przewiduje instytucji przekazania wniosku wedle właściwości.
Skarżąca wskazała, że Prezes Sądu, jako organ sprawujący nadzór administracyjny nad Sądem Rejonowym, jest podmiotem sprawującym nadzór w zakresie terminów rozpraw i posiedzeń w tym sądzie. Oznacza to, iż Prezes Sądu posiadał pełną wiedzę w zakresie objętym wnioskiem z dnia 23 listopada 2018 r.
Przytaczając orzeczenia sądów administracyjnych skarżąca stwierdziła również, że Prezes Sądu udzielił wymijającej odpowiedzi, ponadto w przypadku odmowy udzielenia tej informacji zobowiązany był wydać decyzję administracyjną.
W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu wniósł o jej oddalenie.
Prezes Sądu stwierdził, że strona postępowania nie może być traktowana jako osoba żądająca informacji publicznej, ponieważ podlega regulacjom szczególnych przepisów o postępowaniu sądowym. Z tych powodów wniosek skarżącej został przekazany do Wydziału, w którym toczy się postępowanie, którego dotyczył wniosek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna i jako taka podlega oddaleniu.
W pierwszej kolejności Sąd zaznacza, iż zgadza się z twierdzeniami skarżącej, że przepisy u.d.i.p. nie przewidują instytucji przekazania podania
o udostępnienie informacji publicznej innemu podmiotowi z uwagi na stwierdzony brak właściwości. Sąd przychyla się również do tezy, że Prezes SR w [...] pismem z dnia 28 listopada 2018 roku w sposób wadliwy przekazał wniosek skarżącej do II Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w [...]. Błędnie również Prezes SR w [....] odmówił skarżącej udzielenia informacji publicznej w formie zwykłego pisma, miast – stosownie do treści art. 16 ust. 1 u.d.i.p. – wydać decyzję administracyjną.
Wszystkie wzmiankowane uchybienia nie mogą jednak spowodować oczekiwane skargą skutku, albowiem – w ocenie Sądu – po pierwsze: skarżąca ma dostęp do żądanych informacji w innym trybie niż ten regulowany przepisami u.d.i.p., po drugie: żądane przez skarżącą informacje nie stanowią informacji publicznej.
Jak wynika z akt sprawy skarżąca domagała się od Prezesa SR w [...] udzielenia informacji w sprawie o sygn. II Kp [...], w której występuje jako strona (skarżąca). Skarżąca wnioskowała o udzielenie jej informacji:
1. w jakim celu, oraz na jakiej podstawie prawnej został dwukrotnie ustalany termin posiedzenia w sprawie sygn. akt II KP [...],
2. dlaczego termin posiedzenia Sądu z dnia [...] lutego 2019 r., w sprawie sygn. akt II KP [...] został odwołany,
3. kto dokonał zmiany terminu posiedzenia z [...] lutego 2019 r. na [...] lutego 2019 r. w sprawie sygn. akt II KP [...].
Odnosząc się do tak zakreślonego żądania należy w pierwszej kolejności podać, że żądanie podania podstawy prawnej działania organu – w tym wypadku sądu powszechnego - nie stanowi informacji publicznej. Przepisy prawa publikowane są w Dziennikach Urzędowych, które są powszechnie dostępne, a informacja publiczna nie służy do zaznajamiania stron z przepisami prawa.
Jeżeli chodzi o cel wyznaczenia posiedzenia, to został on wprost wskazany
w zawiadomieniach o terminie posiedzenia: "posiedzenie w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie Prokuratora w sprawie [...]". Informację
w tym zakresie skarżąca posiadała więc już w chwili doręczenia każdego
z zawiadomień o terminie posiedzenia.
Wszelkie czynności Sądu w danej spawie, w tym i oczywiście tej, której dotyczył wniosek skarżącej są uregulowane prawnie. Przepisy prawa wskazują, kto
i w jakich okolicznościach ustala termin posiedzenia sądu oraz ewentualnie go odwołuje. Kwestie te reguluje przykładowo art. 350 § 2 z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. 2018r. poz. 1987 ze zm. dalej w skrócie: "kpk"), § 52c, § 61 ust. 1 pkt 2, § 66 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości
z dnia 23 grudnia 2015 r. - Regulamin urzędowania sądów powszechnych, (Dz. U. 2015r. poz. 2316). W każdym przypadku, tak wyznaczenie posiedzenia Sądu, jak
i odwołanie terminu tego posiedzenia wymaga wydania stosownego zarządzania, które znajduje się w aktach sprawy. Dostęp do akt sprawy skarżąca może realizować w trybie określonym w art. 156 i nast. Kpk. w związku z przepisami Rozdziału VI Działu III wyżej powołanego rozporządzenia z 2015 roku. Dostęp do akt sprawy pozwoli na uzyskanie przez skarżącą żądanych informacji. W tym stanie rzeczy, Sąd przyjmuje, że w sprawie zachodzi stan, o jakim mowa w art. 1 ust. 2 u.d.i.p. co przesądza o tym, że skarżącej należało udzielić odpowiedzi zwykłym pismem. I choć jego treść nie jest w pełni prawidłowa, to nie można przyjąć, że Prezes SR
w [...] pozostaje w bezczynności.
Końcowo Sąd zaznacza, że skarżąca nie domagała się dostępu do poszczególnych dokumentów zalegających w aktach sprawy II KP [...], lecz wskazania autora, podstawy prawnej oraz motywów konkretnej czynności procesowej w danej sprawie. Zdaniem Sądu taka informacja w ogóle nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p.
Mając całość powyższego na uwadze Sąd w oparciu o art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło