II SAB/Rz 126/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Małgorzata Wolska Sędziowie WSA Elżbieta Mazur - Selwa /spr./ WSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 11 lutego 2020 r. sprawy ze skargi K. M. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie udzielenia informacji publicznej I. stwierdza, że Prezydent Miasta dopuścił się bezczynności; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Prezydenta Miasta na rzecz skarżącego K. M. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem rozpoznania jest skarga K. M. na bezczynność Prezydenta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w zakresie sposobu rozpatrzenia uwag złożonych do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nr [...] "K.". W skardze skarżący zarzucił naruszenie: - ar 61 ust. 1 Konstytucji w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek, - art 10 ust. 1 w zw. z art 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ( Dz. U. z 2019 r., poz. 1429 ze zm.; dalej: "u.d.i.p.") w zakresie w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Na tych podstawach wniósł o: - zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia 8 listopada 2019 r., - zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 8 listopada 2019 r. złożył za pośrednictwem poczty elektronicznej wniosek o udostepnienie wskazanej informacji. Jako sposób i formę udostępnienia wnioskowanych informacji wskazał adres poczty elektronicznej. Pomimo upływu terminu, o jakim mowa w art 13 ust. 1 u.d.i.p. tj. 14 dni od dnia złożenia wniosku informacja nie została podana. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie względnie o umorzenie postępowania. W uzasadnieniu wskazano, że informacja publiczna, o którą wnioskował skarżący jeszcze przed dniem złożenia wniosku o udostępnienie, bo w dniu 5 listopada 2019 r. została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej Miasta – zarządzenie nr [...] ( jako dowód wskazano wydruk ze strony internetowej http://bip.rzeszow.pl.). Powołując się na art 10 ust. 1 u.d.i.p. wskazano, że informacja, która nie jest udostępniana w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek. Na podstawie tego przepisu wskazano, ze tryb wnioskowy uruchamiany jest tylko w stosunku do informacji, których nie zamieszczono w BIP-e lub centralnym repozytorium. W związku z powyższym organ zwolniony był z obowiązku udostępnienia informacji, która została udostępniona w BIP-e. Skoro, jak wskazuje dalej organ, żądana przez stronę skarżącą informacja została udostępniona na BIP-e, nie mógł mieć zastosowanie przepis art 14 u.d.i.p., zgodnie z którym udostępnienie informacji publicznej następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem. Pomimo tego, że wnioskowana informacja była udostępniona na stronie w Biuletynie Informacji Publicznej organ podjął stosowne kroki celem udostępnienia informacji skarżącemu zgodnie z wnioskiem. Z uwagi jednak na okoliczności techniczne informacja ta nie dotarła do skarżącego. W związku z powyższym w dniu 4 grudnia drogą mailową przesłano skarżącemu wnioskowane przez niego dokumenty informując go jednocześnie, że w dniu 5 listopada 2019 r. informacja ta była opublikowana na stronie Urzędu Miasta pod adresem www.bip.erzeszow.pl. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Skarga jest zasadna. W sprawie niesporne było, że żądana wnioskiem z dnia 8 listopada 2019 r. od organu informacja jest informacją publiczną oraz że została ona udostępniona w dniu 5 listopada 2019 r. w Biuletynie Miasta . Zgodnie z art. 10 ust. 1 u.d.i.p. informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie informacji Publicznej (...) jest udostępniana na wniosek. Powstaje pytanie, co w sytuacji, gdy wniosek obejmuje informację publiczną już udostępnioną w BIP. Złożenie wniosku w trybie u.d.i.p. nakłada na podmiot zobowiązany określone obowiązki. Ustawa ta wprowadza bowiem dwa zasadnicze etapy rozpatrzenia przez podmioty zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej wniosku o udostępnienie takiej informacji. W pierwszej kolejności powinny one ocenić, czy dana informacja mieści się w zakresie przedmiotowym informacji publicznej, a jeśli tak, rozpatrzyć czy nie występują negatywne przesłanki jej udostępnienia. Jeżeli żądane informacje mają charakter informacji publicznej, a podmiot jest w posiadaniu wskazanych dokumentów, to powinien wówczas udzielić informacji publicznej, albo wydać decyzję o odmowie udostępnienia informacji lub o umorzeniu postępowania, jeżeli zaistniały przesłanki do wydania takich rozstrzygnięć. W pozostałych przypadkach załatwienie sprawy przyjmuje formę pisma skierowanego do wnioskodawcy, w którym należy zawiadomić go o tym, że adresat wniosku nie jest zobowiązany do udostępnienia żądanych danych, gdyż nie jest to informacja publiczna lub nie dysponuje on przedmiotową informacją albo nie jest podmiotem, od którego można takich danych żądać, czy też udostępniona jest ona w BIP, ze wskazaniem miejsca gdzie, ewentualnie, że w zakresie żądanej informacji publicznej przepisy prawa wprowadzają odrębny tryb dostępu. Stosownie do postanowień art. 13 ust. 1 u.d.i.p. termin do załatwienia sprawy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wynosi 14 dni od dnia doręczenia adresatowi wniosku. Termin określony w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. ma zastosowanie nie tylko do czynności polegającej na udostępnieniu informacji, ale również do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej (zob. wyrok WSA w Krakowie z 6 października 2014 r., II SAB/Kr 242/14, LEX nr 1534491). W terminie, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., adresat wniosku jest również zobligowany poinformować wnioskodawcę o tym, że żądana informacja nie ma waloru informacji publicznej lub o nieposiadaniu wnioskowanej informacji – zob. Kamińska Irena, Rozbicka-Ostrowska Mirosława, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, wyd. III, System Elektronicznej Informacji Prawnej Lex, uwagi do art. 13. W przeciwnym wypadku podmiot, do którego zwrócono się z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej zawsze mógłby zasłaniać się stanowiskiem, iż w jego ocenie żądane informacje nie stanowią informacji publicznej, a w związku z tym nie ma obowiązku reagowania na wniosek o ich udostępnienie. Udzielenie pisemnej odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., w której wskazuje się na to, iż nie stanowi ona informacji publicznej pozwala wnioskującemu na zapoznanie się z argumentacją wspierającą takie stanowisko i rozważanie skorzystania z dostępnych opcji obrony swoich praw. Jeżeli wnioskodawca pozostaje w przekonaniu, że żądane przez niego informacje mają charakter informacji publicznej w rozumieniu komentowanej ustawy, to może on wnieść skargę do sądu administracyjnego na bezczynność adresata wniosku, w efekcie rozpoznania której sąd ma obowiązek przesądzić o charakterze informacji poprzez dokonanie kwalifikacji, czy żądane informacje są, czy też nie są informacjami publicznymi w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej (zob. postanowienie NSA z 4 lipca 2012 r., I OSK 1475/12, LEX nr 1225534) (tak słusznie WSA w Rzeszowie w wyroku z dnia 8 sierpnia 2019 r., sygn. akt II SAB/Rz 60/19). W realiach niniejszej sprawy oznaczało to poinformowanie skarżącego o braku stosowania trybu wnioskowego w związku z ujawnieniem żądanej informacji w BIP wraz z podaniem precyzyjnego adresu internetowego gdzie ta informacja się znajduje. Czynności te organ podjął dopiero w dniu 4 grudnia 2019 r., po wniesieniu skargi na bezczynność w dniu 3 grudnia 2019 r. (k. 4 akt organu), z oczywistym uchybieniem 14 – dniowego terminu z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Załatwienie sprawy przez podmiot zobowiązany w sprawie, w której złożono skargę na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej, wyłącza możliwość zobowiązania tego podmiotu do dokonania tej czynności, ze względu na faktyczne załatwienie sprawy w dniu orzekania. Jednakże, jeżeli na dzień wniesienia skargi podmiot ten pozostawał w bezczynności, sąd obowiązany jest uwzględnić skargę i stwierdzić, że organ dopuścił się bezczynności (art. 149 § 1 pkt. 3 P.p.s.a.). Poddając analizie uchybienie terminowi udostępnienia informacji publicznej Sąd wziął pod uwagę, że po otrzymaniu skargi organ niezwłocznie udzielił odpowiedzi skarżącemu. Okoliczności wskazane przez organ w odpowiedzi na skargę nie usprawiedliwiają co prawda przyczyn opóźnienia, ale nie sposób uznać, że istniała po jego stronie zła wola, czy też unikano rozpoznania wniosku celowo. W tej sytuacji brak podstaw do przyjęcia, że stwierdzona bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w pkt. I i II wyroku na podstawie art. 149 § 1 pkt. 3 i § 1a P.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a.