II SAB/Rz 23/21

WyrokWSA w Rzeszowie2021-05-06

Skład orzekający: Jerzy Solarski, Marcin Kamiński, Maria Mikolik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wójt Gminy pozostawał w bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej na wnioski z dnia 19 października 2020 r. i 17 grudnia 2020 r., a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że Wójt Gminy pozostawał w bezczynności w zakresie wniosku z 19 października 2020 r., ponieważ nie udzielił odpowiedzi w ustawowym terminie i nie dokonał skutecznego przedłużenia tego terminu, a informacja nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej. W zakresie wniosku z 17 grudnia 2020 r. sąd uznał, że Wójt udzielił wyczerpującej odpowiedzi, informując o adresie publikacji dokumentów i przyczynach braku transmisji sesji, co wykluczyło bezczynność. Sąd stwierdził, że bezczynność w sprawie wniosku z 19 października 2020 r. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Stan faktyczny
Skarżący Z. B. złożył dwa wnioski o udostępnienie informacji publicznej do Wójta Gminy: pierwszy z 19 października 2020 r. dotyczący liczby interpelacji i zapytań radnych, drugi z 17 grudnia 2020 r. dotyczący publikacji ogłoszenia, transmisji i protokołu z XXI sesji Rady Gminy. Wójt Gminy początkowo zawiesił rozpatrywanie wniosków z powodu pandemii, następnie udzielał odpowiedzi z opóźnieniem lub wskazywał na publikację w Biuletynie Informacji Publicznej (BIP). Skarżący wniósł skargę na bezczynność organu, zarzucając naruszenie przepisów Konstytucji, ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz ustawy o samorządzie gminnym.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zobowiązał Wójta Gminy do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 19 października 2020 r. w terminie 14 dni od doręczenia odpisu prawomocnego wyroku; stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; oddalił skargę w zakresie wniosku z dnia 17 grudnia 2020 r.; oddalił wniosek o wymierzenie grzywny lub zasądzenie sumy pieniężnej; zasądził od Wójta Gminy na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Jerzy Solarski Sędziowie WSA Marcin Kamiński AWSA Maria Mikolik /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 6 maja 2021 r. sprawy ze skargi Z. B. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udzielenia informacji publicznej I. zobowiązuje Wójta Gminy do rozpoznania wniosku skarżącego Z. B. z dnia 19 października 2020 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. oddala skargę w zakresie wniosku z dnia 17 grudnia 2020 r.; IV. oddala wniosek o wymierzenie grzywny lub zasądzenie sumy pieniężnej; V. zasądza od Wójta Gminy na rzecz skarżącego Z. B. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. II SAB/Rz 23/21 UZASADNIENIE Przedmiotem skargi Z.B. jest bezczynność Wójta Gminy w zakresie rozpoznania wniosków o udostępnienie informacji publicznej: - z 19 października 2020 roku, dotyczącego liczby interpelacji i zapytań wnoszonych przez radnych Gminy w okresie od listopada 2018r. do października 2020r. oraz - z 17 grudnia 2020r., dotyczącego podania dokładnego adresu internetowego, pod którym zostało opublikowane ogłoszenie o XXI sesji Rady Gminy, transmisja z XXI sesji Rady Gminy oraz protokół z XXI sesji Rady Gminy w BIP Gminy oraz o przesłanie na tę okoliczność zrzutów ekranowych, jako dowodu ich umieszczenia w Biuletynie Informacji Publicznej Gminy. Jak wynika z akt sprawy, w piśmie z 19 października 2020 roku Skarżący zwrócił się do Wójta Gminy z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej poprzez podanie ile interpelacji i zapytań od początku bieżącej kadencji, tj. od listopada 2018r. do października 2020r. Radni zadali Wójtowi Gminy. Skarżący oczekiwał na odpowiedź zgodnie z imienną tabelą, przedstawioną we wniosku. W piśmie z 30 października 2020r. Wójt Gminy poinformował Skarżącego, że "z uwagi na zaistniałą sytuację epidemiczną wszelkiego rodzaju tego typu pisma zostają zawieszone do czasu ustąpienia pandemii." Skarżący skierował do organu w piśmie z 9 listopada 2020r. prośbę o podanie konkretnego przepisu prawnego obowiązującego na dzień 30 października 2020r., który stanowi, że odpowiedzi na wnioski o udostępnienie informacji publicznej zostają zawieszone do czasu ustąpienia pandemii, z równoczesnym podaniem publikacji aktu prawnego w którym zawarty jest ten przepis. W reakcji na powyższe Wójt Gminy w piśmie z 13 listopada 2020r. poinformował Skarżącego, że odpowiedź na wniosek z dnia 19 października 2020r. zostanie udzielona w terminie do 19 grudnia 2020r. Organ wskazał, że powodem opóźnienia jest panująca w kraju pandemia oraz związana z nią absencja chorobowa pracowników urzędu gminy. W piśmie z 10 grudnia 2020r. Wójt Gminy wskazał, z powołaniem się na art. 7 ust. 1 pkt 1 i art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, że treść interpelacji i zapytań oraz udzielonych odpowiedzi podawana jest do publicznej wiadomości poprzez niezwłoczną publikację w Biuletynie Informacji Publicznej (dalej: BIP) i na stronie internetowej gminy, oraz w inny sposób zwyczajowo przyjęty. Organ wskazał, że informacje, o które zwraca się Skarżący udostępniane są w BIP co oznacza, że wniosek jest bezprzedmiotowy i odpowiedzi na postawione pytanie należy poszukiwać w BIP Urzędu Gminy. W piśmie z 16 grudnia 2020r. Skarżący ponownie zwrócił się o podanie, ile interpelacji i zapytań od początku bieżącej kadencji tj. od listopada 2018r. do października 2020r. Radni zadali Wójtowi Gminy. Skarżący zwrócił się również o podanie dokładnych adresów internetowych, pod którymi zostały opublikowane interpelacje i zapytania radnych w BIP Gminy oraz na stronie internetowej Gminy, a także o przesłanie na tę okoliczność zrzutów ekranowych, jako dowodu ich umieszczenia w BIP Gminy. Skarżący poprosił również o dokładne podanie, w jaki sposób są podawane do publicznej wiadomości treści zapytań interpelacji radnych "w inny zwyczajowo przyjęty sposób w Gminie". W piśmie z 30 grudnia 2020r. Wójt Gminy wskazał, że treść interpelacji i zapytań oraz udzielonych odpowiedzi podawana jest do publicznej wiadomości poprzez niezwłoczną publikację w BIP pod adresem [...] - zakładka Zapytania i interpelacje, na stronie internetowej gminy www.domaradz.pl - zakładka BIP, oraz w sposób zwyczajowo przyjęty, czyli na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy. Zatem ww. informacja nie podlega udostępnianiu na wniosek. W piśmie z 17 grudnia 2020r. Skarżący zwrócił się do Wójta Gminy z wnioskiem o: - podanie dokładnego adresu internetowego, pod którym zostało opublikowane ogłoszenie o XXI sesji Rady Gminy w BIP Gminy oraz o przesłanie na tę okoliczność zrzutów ekranowych, jako dowodu jego umieszczenia w BIP Gminy, - podanie dokładnego adresu internetowego, pod którym została opublikowana transmisja z XXI sesji Rady Gminy w BIP Gminy oraz o przesłanie na tę okoliczność zrzutów ekranowych, jako dowodu jej umieszczenia w BIP Gminy, - podanie dokładnego adresu internetowego, pod którym został opublikowany protokół z XXI sesji Rady Gminy w Biuletynie Informacji Publicznej Gminy oraz o przesłanie na tę okoliczność zrzutów ekranowych, jako dowodu jego umieszczenia w Biuletynie Informacji Publicznej Gminy. W piśmie z 31 grudnia 2020 roku Wójt Gminy poinformował, że ogłoszenie o XXI sesji Rady Gminy zostało umieszczone w BIP pod adresem: [...] – zakłada Uchwały. XXI sesja Rady Gminy, która odbyła się 30 października 2020r. nie była transmitowana z przyczyn lokalowych i technicznych. Protokół z XXI sesji Rady Gminy został umieszczony w BIP pod adresem [...] – zakłada Uchwały. W załączeniu Wójt przesłał również Skarżącemu protokół z XXI sesji Rady Gminy. Z.B. w piśmie z 25 stycznia 2021r. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy w zakresie rozpoznania wniosków o udostępnienie informacji publicznej z 17 grudnia 2020r. oraz z 19 października 2020r. Skarżący organowi zarzucił naruszenie: - art. 61 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, - art. 1 ust. 1, art. 3, art. 10, art. 14 i art. 19 ustawy o dostępie do informacji publicznej, - art. 11 b, art. 20 ust. 1, art. 20 ust. 1 b i art. 24 ust. 7 ustawy o samorządzie gminnym, poprzez nieudzielenie informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem. W oparciu o wskazane zarzuty Skarżący wniósł o: - zobowiązanie Wójta Gminy do udostępnienia informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia Wójtowi wyroku, - stwierdzenie, że Wójt Gminy dopuścił się bezczynności i naruszenia wskazanych wyżej przepisów prawnych, - ukaranie Wójta Gminy zgodnie z obowiązującymi przepisami, - przyznanie kosztów postępowania według norm przepisanych. Odnośnie rozpoznania wniosku z 17 grudnia 2020r. Skarżący zarzucił, że podany w odpowiedzi organu z 31 grudnia 2020r. adres: bip.domaradz.pl - zakładka Uchwały" nie jest dokładnym adresem internetowym. Ponadto Wójt Gminy nie przesłał na tę okoliczność zrzutu ekranowego. W ocenie Skarżącego stanowi to o naruszeniu przez organ art. 1 ust. 1, art. 3, art. 10, art. 14 i art. 19 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz art. 20 ust. 1 ustawy samorządzie gminnym. Odnośnie braku transmisji z ww. sesji Rady Gminy Skarżący stwierdził, że w ogłoszeniu powinna się pojawić informacja, że sesja nie będzie transmitowana, pomimo obowiązku jaki narzuca ustawa. Odnośnie rozpoznania wniosku z 19 października 2020r. Skarżący zarzucił, że w BIP Gminy [...] w miejscu dotyczącym interpelacji i zapytań można jedynie odczytać, że treść nie została jeszcze uzupełniona. W ocenie Skarżącego jest to ewidentne naruszenie art. 24 ust 7 ustawy samorządzie gminnym. Skarżący zarzucił również organowi lekceważenie regulacji prawnych, dotyczących udostępnienia informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej oddalenie. Odnośnie zarzucanej bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku z 17 grudnia 2020r. organ podniósł, że w piśmie z 31 grudnia 2020r. udzielił odpowiedzi na wniosek. Wójt wskazał adres :[....]- zakładka Uchwały. Wójt nie przesłał Skarżącemu zrzutów ekranowych, albowiem dowodem umieszczenia ogłoszenia o XXI sesji Rady Gminy oraz protokołu z XXI sesji Rady Gminy jest opublikowane tam ogłoszenie oraz protokół. Skarżący wchodząc na stronę bip.domaradz.pl i klikając na zakładkę "Uchwały" ma dostęp do opublikowanego ogłoszenia o XXI sesji Rady Gminy oraz ww. protokołu. Organ przesłał dodatkowo Stronie kopię protokołu z XXI sesji Rady Gminy. Skarżący nie miał prawa w tym zakresie domagać się przesyłania zrzutów ekranowych, albowiem informacja publiczna dot. ogłoszenia o XXI Sesji Rady Gminy i protokołu z ww. sesji została udostępniona w BIP Gminy i zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie podlega udostępnieniu na wniosek. Wójt udzielił Skarżącemu odpowiedzi na postawione w piśmie z 17 grudnia 2020 roku pytanie i nie pozostawał w bezczynności. W zakresie żądania udostępnienia adresu internetowego transmisji z ww. sesji organ podniósł, że poinformował Skarżącego , że XXI sesja Rady Gminy, która odbyła się 30 października 2020r. z przyczyn technicznych i lokalowych nie była transmitowana, stąd też nie było możliwe podanie adresu strony internetowej, na której opublikowana była transmisja. XXI sesja Rady Gminy musiała odbyć się na sali GOK , aby zachować wymogi reżimu sanitarnego obowiązującego w czasie pandemii. Na sali GOK ze względu na słabe łącze internetowe nie było możliwości transmitowania obrad. Odnośnie bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku z 19 października 2020r. Wójt wskazał, że odpowiedzi udzielił w pismach z 10 oraz 30 grudnia 2020r. Wskazał adresy internetowe, o które wnioskował Skarżący i wskazał sposób zwyczajowego publikowania interpelacji i zapytań radnych. Wójt nie przesłał Skarżącemu zrzutów ekranu , gdyż nie miał takiego obowiązku. Ponadto organ wyjaśnił, że brak zapytań i interpelacji na stronie BIP świadczy o tym , że we wskazanym przez Skarżącego okresie interpelacje i zapytania nie były składane przez radnych a nie o tym, że nie zostały opublikowane przez Wójta. Brak opublikowanych zapytań i interpelacji oznacza ich brak w ogóle. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Rzeszowie zaważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r. poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Uwzględniając skargę na bezczynność sąd administracyjny zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, o czym stanowi art. 149 § 1 p.p.s.a. Na wstępie wskazać należy, że wątpliwości w niniejszej sprawie nie budziło, że wnioski Skarżącego z 19 października 2020r. oraz 17 grudnia 2020r. dotyczyły informacji, które mają walor informacji publicznej i są objęte zakresem przedmiotowym ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz. U. z 2019r. poz. 1429, dalej: u.d.i.p.). Skarżący zwrócił się do Wójta Gminy a więc do organu władzy publicznej, zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej na mocy art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Wniosek z 19 października 2020r. dotyczył liczby interpelacji i zapytań składanych przez poszczególnych radnych Wójtowi Gminy w trakcie bieżącej kadencji a więc wchodził w zakres informacji, wymienionych w art. 6 pkt 2 lit. c i d. i pkt 3 lit. a u.d.i.p. Z kolei wniosek z 17 grudnia 2020r. dotyczył danych dotyczących uchwały Rady Gminy o ogłoszeniu o XXI sesji Rady Gminy, transmisji oraz protokołu z XXI sesji Rady Gminy – a zatem niewątpliwie dotyczył informacji publicznej wymienionej w art. 6 pkt 3 lit. a i c u.d.i.p. Co do zasady przyjmuje się, że z bezczynnością mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych, jeżeli organ nie dopełnił czynności określonych w art. 36 k.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. np.: wyroki NSA z 20 lipca 1999r., sygn. I SAB 60/99; z 8 lutego 2017r., sygn. II GSK 5346/16). Z bezczynnością mamy więc do czynienia wówczas, gdy organ będąc do tego zobowiązanym, w prawnie ustalonym terminie nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo zaistnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem decyzji lub nie podjął innych czynności. Oceniając zasadność skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej należy w pierwszej kolejności uwzględnić regulacje zawarte w ustawie o dostępie do informacji publicznej, określającej terminy, w ramach których należy informację publiczną udostępnić. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jak stanowi art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Jak stanowi natomiast art. 16. ust. 1 u.d.i.p., odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Zatem bezczynność w sprawach informacji publicznej polega na tym, że organ lub inny podmiot zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w postaci udostępnienia takiej informacji nie podejmuje tej czynności w terminie wskazanym w u.d.i.p, ani też nie wydaje decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej bądź o umorzeniu postępowania. Z powyższego wynika, że organ, do którego wnioskodawca skierował wniosek o udostępnienie informacji publicznej winien go rozpatrzyć co do zasady w terminie nie dłuższym niż 14 dni. Organ dysponuje również możliwością przedłużenia terminu do udostępnienia informacji publicznej, stosownie do art. 13 ust. 2 u.d.i.p. W tym przypadku jest jednak zobowiązany w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku do powiadomienia wnioskodawcy o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Przechodząc do oceny tak rozumianej bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej Sąd przychylił się do twierdzeń skargi, że Wójt Gminy [...] dopuścił się bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku z 19 października 2020r. Natomiast zarzuty w zakresie rozpoznania wniosku z 17 grudnia 2020r. Sąd ocenił jako bezzasadne, co skutkowało oddaleniem skargi w tym zakresie. We wniosku z 19 października 2020r. Skarżący domagał się udzielenia informacji, dotyczącej liczy zapytań i interpelacji, jaką poszczególni radni Rady Gminy wnieśli do Wójta Gminy w okresie od listopada 2018r. do października 2020r. Skarżący we wniosku przedstawił tabelę, w ramach której oczekiwał przedstawienia danych w żądanym zakresie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że Wójt nie dokonał skutecznego przedłużenia terminu do udostępnienia informacji publicznej. W piśmie z 30 października 2020r. poinformował jedynie, że z uwagi na sytuację epidemiczną "wszelkiego rodzaju tego typu pisma zostają zawieszone do czasu ustąpienia pandemii". Należy wskazać, że tego rodzaju informacja nie znajduje umocowania w treści art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Jak już wskazano powyżej, jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, podmiot zobowiązany powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Nie można zatem bezterminowo "zwiesić" udostępnienia informacji publicznej, jak początkowo chciał przyjąć Wójt. Dopiero w piśmie z 13 listopada 2020r., a zatem już po upływie terminu 14 – dniowego od złożenia wniosku Wójt poinformował, że odpowiedź zostanie Skarżącemu udzielona do 19 grudnia 2020r., a więc w maksymalnym dopuszczalnym 2 – miesięcznym terminie. Niemniej jednak z uwagi na przekroczenie terminu 14 – dniowego do poinformowania Strony o braku możliwości udostępnienia informacji publicznej w terminie należy uznać, że nie doszło do prawidłowego, tj. zgodnego z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. przedłużenia terminu do udostępnienia informacji publicznej. Wójt Gminy ostatecznie nie udzielił również informacji w zakresie objętym analizowanym wnioskiem. W piśmie z 10 grudnia 2020r. poinformował on Skarżącego, że informacje dotyczące liczby interpelacji i zapytań są umieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Gminy. W odpowiedzi na prośbę Skarżącego z 16 grudnia 2020r. o podanie dokładnych adresów internetowych, pod którymi informacje dotyczące interpelacji i zapytań figurują, Wójt Gminy podał (w piśmie z 30 grudnia 2020r.), że informacje w tym zakresie znajdują się pod adresem bip.domaradz.pl – zakładka Zapytania i interpelacje. Należy jednak przyznać rację Skarżącemu, że pod wskazanym wyżej adresem widnieje jedynie komunikat: "Treść nie została jeszcze uzupełniona". Z tego lakonicznego komunikatu – co oczywiste – nie wynikają żadne informacje co do ewentualnej liczby, czy też braku interpelacji i zapytań we wnioskowanym okresie. Na uwzględnienie nie zasługuje argument organu, zawarty w odpowiedzi na skargę, że brak zapytań i interpelacji na stronie oznacza, że nie były one składane. Wbrew twierdzeniu organu na podanej stronie nie ma informacji o braku składanych interpelacji lub zapytań. Na stronie BIP znajduje się jedynie niejednoznaczny komunikat - "treść nie została jeszcze uzupełniona". Nie wynika zatem z niego, czy interpelacji/zapytań w ogóle nie było, czy też dane nie zostały na stronę wprowadzone. Argumentacja zawarta w odpowiedzi na skargę nie może zastępować samego załatwienia sprawy – w tym przypadku czynności, polegającej na udostępnieniu informacji publicznej, zgodnie z treścią wniosku. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznych następuje w drodze: - ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w art. 8; - udostępniania, o którym mowa w art. 10 i 11. Z kolei na podstawie art. 10 ust. 1 u.d.i.p., informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek. W orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że podmiot zobowiązany nie ma obowiązku udostępniać informacji publicznej w formie i w sposób wskazany we wniosku jedynie wówczas, gdy znajduje się ona w BIP, zaś zakres żądania sformułowany we wniosku o jej udostępnienie i zakres informacji znajdujący się w BIP pozwala na stwierdzenie, że są one identyczne (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 3 lipca 2020r., sygn. IV SAB/Wr 189/20; wyrok WSA w Łodzi z 24 marca 2021r. sygn. II SAB/Łd 103/20, wyrok WSA w Lublinie z 10 czerwca 2020r., sygn. II SAB/Lu 31/20). Z taką sytuacją nie mamy jednak do czynienia w niniejszej sprawie. Skarżący domagał się udzielania odpowiedzi na pytanie, ile interpelacji oraz ile zapytań wnieśli poszczególni radni (wymienieni w tabeli) w okresie od listopada 2018 roku do października 2020r. Z kolei na stronie BIP nie widnienie informacja o braku interpelacji i zapytań w ww. okresie, lecz że treść nie została jeszcze uzupełniona. Tylko zaś umiejscowienie konkretnych danych na stronie Biuletynu Informacji Publicznej zwalnia pytany podmiot z obowiązku ich udostępniania na wniosek (por. wyrok WSA w Warszawie z 19 lutego 2021r. sygn. II SAB/Wa 631/20). W BIP nie ma konkretnych danych, o które prosił Skarżący w analizowanym wniosku. Nie ma informacji, z których by wynikało, że w okresie, którego wniosek dotyczy nie było żadnych interpelacji ze strony wskazanych we wniosku radnych. Należało więc uznać, że treść ww. komunikatu nie zwalniała organu z obowiązku udzielania odpowiedzi na przedstawione w analizowanym wniosku pytanie. Wójt Gminy – nie udzielając odpowiedzi na pytanie zgodnie z treścią wniosku z 19 października 2020r. pozostaje w bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Z tych powodów Sąd w pkt I sentencji wyroku zobowiązał organ na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. do rozpoznania wniosku z 19 października 2020r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego orzeczenia. Wobec braku pożądanych danych w BIP, wniosek Skarżącego powinien zostać zrealizowany bezpośrednio wobec Strony poprzez przekazanie jej informacji w zakresie wyznaczonym pismem z 19 października 2020 roku. Udzielenie informacji zgodnie z wnioskiem z 19 października 2020 roku w ocenie Sądu wyczerpuje żądanie skargi w tym zakresie. Sąd nie przychylił się natomiast do twierdzeń Skarżącego odnośnie pozostawania przez organ w bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku z 17 grudnia 2020r. Skarżący w piśmie tym domagał się podania dokładnego adresu internetowego, pod którym zostało opublikowane ogłoszenie o XXI sesji Rady Gminy w PIB, transmisja z XXI sesji Rady Gminy w BIP, a także protokół z XXI sesji Rady Gminy [...] w BIP oraz o przesłanie na tę okoliczność zrzutów ekranowych, jako dowodu umieszczenia w BIP. Wójt Gminy w piśmie z 31 grudnia 2020r. (w terminie 14 – dniowym) poinformował, że ogłoszenie o XXI sesji Rady Gminy oraz protokół z XXI sesji Rady Gminy zostały umieszczone pod adresem: [...] – zakładka Uchwały. Wójt przesłał również Skarżącemu kserokopię protokołu z XXI sesji Rady Gminy. Odnośnie transmisji Wójt poinformował, że nie odbyła się z przyczyn lokalowych i technicznych. W ocenie Sądu udzielona przez Wójta odpowiedź w tym zakresie była pełna i wystarczająca do zapoznania się przez Skarżącego z żądaną przez niego informacją publiczną, jak również z uzyskaniem informacji, że transmisja z XXI sesji Rady nie odbyła się. Należy powtórzyć, że zgodnie z art. 10 ust. 1 u.d.i.p. obowiązek udostępnienia informacji publicznej na wniosek istnieje wobec tych informacji, które nie zostały udostępnione w BIP. W analizowanym przypadku, pod wskazanym przez organ adresem oraz konkretną zakładką – "Uchwały" w BIP znajdują się dokumenty objęte żądaniem skarżącego. Organ poinformował Skarżącego o adresie internetowym, pod którym może zapoznać się z dokumentami objętymi żądaniem. Wobec tego jako niezasadne i zbyt daleko idące należało ocenić żądanie Skarżącego, aby organ podał oprócz dokładnego adresu internetowego, co uczynił, również zrzuty ekranowe strony internetowej. Żądanie to nie znajduje umocowania w treści art. 7 ust. 1 pkt 1 i art. 10 ust. 1 u.d.i.p. Przedstawione przez Wójta informacje był wystarczające do zapoznania się informacją publiczną objętą analizowanym wnioskiem. W związku z powyższym, zarzucana bezczynność w zakresie wniosku z 17 grudnia 2020r. w ocenie Sądu nie zachodzi. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w pkt I sentencji wyroku zobowiązał Wójta Gminy do rozpoznania wniosku z 19 października 2020r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku. Stosownie do art. 149 § 1 pkt 1 Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności. Na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a, sąd jednocześnie stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd uznał, że zaistniała w tej sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym orzekł w pkt II senencji wyroku. W doktrynie wskazuje się, że przy ocenie charakteru bezczynności lub przewlekłości kluczowa jest długość okresu tej bezczynności/przewlekłości (zob. W. Chróścielewski, glosa do wyroku NSA z 24 kwietnia 2015r., sygn. akt I FSK 1881/14, Orzecznictwo Sądów Polskich z 2015, nr 12, poz. 116). Rażące naruszenie prawa jest bowiem postacią kwalifikowaną naruszenia prawa i powinno być interpretowane ściśle. W niniejszej sprawie organ po błędnym początkowym przyjęciu, że stan epidemii umożliwia bezterminowe zawieszenie rozpoznawania wniosków w dalszej kolejności udzielał odpowiedzi na pytania w terminie 2 - miesięcznym w przypadku wniosku z 19 października 2020r. a w przypadku kolejnych pism w terminie 14 - dniowym. Organ przyjął błędne założenie co do zwolnienia z obowiązku udostępnienia informacji publicznej z uwagi na charakter informacji zawartych w Biuletynie Informacji Publicznej w zakresie interpelacji i zapytań, co stanowiło podstawę do uwzględnienia skargi, lecz nie stanowiło to w ocenie Sądu o rażącym naruszeniu prawa. Odnośnie wniosku Skarżącego o wymierzenie organowi grzywny lub zasądzenie sumy pieniężnej należy wskazać, że stosownie do art. 149 § 2 P.p.s.a. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, (tj. uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania) może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Zastosowanie środków wskazanych w art. 149 § 2 P.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zostało pozostawione ocenie Sądu. Wymaga ono dokonania oceny charakteru i stopnia naruszenia prawa i prawa wnioskodawcy do uzyskania informacji, zatem powinno uwzględniać stan faktyczny danej sprawy. Sąd nie stwierdził celowości ich zastosowania. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że wymierzenie grzywny jest środkiem o charakterze dyscyplinująco-represyjnym, który powinien być stosowany w szczególnie drastycznych przypadkach zwłoki organu w załatwieniu sprawy, a więc w tego rodzaju sytuacjach, gdy oceniając całokształt działań organu można dojść do przekonania, że noszą one znamiona celowego unikania podjęcia decyzji w sprawie, a przy tym istnieje uzasadniona obawa, że bez tych dodatkowych sankcji (lub jednej z nich) organ nadal nie będzie respektować nałożonych ustawą obowiązków (por. wyrok NSA z 7 grudnia 2016r., sygn. I OSK 642/15). W niniejszej sprawie sposób działania organu nie uzasadniał zastosowania represji w postaci grzywny, gdyż okoliczności sprawy nie wskazywały na konieczność dyscyplinowania organu w celu zapewnienia podjęcia przez niego dalszych czynności. Natomiast suma pieniężna, o której mowa w art. 149 § 2 p.p.s.a. ma charakter kompensacyjny i może być przyznana stronie wówczas, gdy przez nieudzielenie odpowiedzi strona doznała szkody, czego skarżący nie wykazał. W związku z powyższym Sąd oddalił wniosek o wymierzenie grzywny lub zasądzenie sumy pieniężnej, o czym orzekł w pkt IV sentencji wyroku. Z przyczyn przedstawionych powyżej Sąd oddalił na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę w zakresie wniosku z 17 grudnia 2020r., o czym orzekł w pkt III sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w z art. 205 § 1 P.p.s.a. Na zasądzoną od organu na rzecz skarżącego kwotę składa się równowartość uiszczonego wpisu od skargi - 100 zł.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło