II SAB/Rz 28/10
PostanowienieWSA w Rzeszowie2010-08-06
Skład orzekający: Sędzia NSA Jerzy Solarski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy bezczynność Rady Miasta polegająca na nieudzieleniu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa może stanowić samoistny przedmiot skargi do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, uznając ją za niedopuszczalną. Nieudzielenie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie stanowi samoistnego przedmiotu skargi do sądu administracyjnego, ponieważ nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 4 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na bezczynność Rady Miasta, która polegała na nieudzieleniu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wezwaniem tym domagano się zmiany uchwały dotyczącej przeznaczenia części działek pod drogę publiczną, argumentując naruszenie Konstytucji i Prawa budowlanego. Rada nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na bezczynność Rady Miasta [...] polegającą na nieudzielaniu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
Przedmiotem skargi skarżący uczynili bezczynność Rady Miasta [...] polegającą na nieudzielaniu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wezwaniem tym (pismo z dnia 7 kwietnia 2010 r., wniesione do Urzędu Miasta [...] 14 kwietnia 2010 r.) zażądano od Rady usunięcia naruszenia prawa, jakiego Rada – w ocenie skarżących – dopuściła się wydając uchwałę nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., w zakresie dotyczącym przeznaczenia części działek nr 1417, 1418/2, 1419/2, 1420/2 i 1421/2, obręb nr [...] pod drogę publiczną o symbolu 4KDL i 3KDL w R. Stwierdzono, że uchwała narusza "art. 64 pkt 1-3 Konstytucji", gdyż ingeruje w istotę prawa własności oraz jest sprzeczna z ustawą – Prawo budowlane. Rada nie uwzględniła wymogów bezpieczeństwa i ochrony mienia właścicieli działek. Uzasadnienie uchwały nie zawiera prognozy obciążenia ruchem kołowo-pieszym. Skarżący wyrazili wolę spowodowania zmiany uchwały poprzez wyłączenie ich działek z planowanej drogi.
Skarga podlega odrzuceniu z powodu jej niedopuszczalności.
Podstawą złożonego do Rady wezwania do usunięcia naruszenia prawa był art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r.
Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Złożenie takiego wezwania jest warunkiem wniesienia skargi na uchwałę, jakiej wezwanie (skuteczne lub bezskuteczne) dotyczyło, stosownie do art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Nieudzielenie odpowiedzi na wezwanie nie może stanowić samoistnego przedmiotu skargi sądowej. Nie jest niewydaniem "innego (niewymienionego w art. 3
§ 2 pkt 1-3 p.p.s.a.) aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa" (art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 4 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło