II SAB/Rz 32/11
WyrokWSA w Rzeszowie2011-12-21
Skład orzekający: Ewa Partyka, Robert Sawuła, Małgorzata Wolska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Burmistrz Miasta pozostaje w bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej wykazu inwestycji drogowych i mostowych oraz ich finansowania, jeśli poinformował stronę, że nie posiada żądanego dokumentu, a informacje o finansowaniu zawarte są w projekcie budżetu dostępnym publicznie?Ratio decidendi
Organ nie pozostaje w bezczynności, jeśli poinformuje stronę o braku posiadania żądanego dokumentu, a informacje o finansowaniu inwestycji są dostępne w innym powszechnie dostępnym źródle, takim jak projekt budżetu. Taka odpowiedź, nawet jeśli nie ma formy decyzji administracyjnej, stanowi prawidłowe załatwienie wniosku w sytuacji, gdy organ nie dysponuje żądaną informacją.Stan faktyczny
Skarżący A. Z. wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie udzielenia informacji publicznej dotyczącej wykazu inwestycji drogowych i mostowych oraz ich finansowania. Burmistrz Miasta w odpowiedzi na wnioski skarżącego poinformował, że nie dysponuje żądanym wykazem, a informacje o finansowaniu inwestycji zawarte są w projekcie budżetu dostępnym publicznie. Skarżący zarzucił, że Burmistrz ukrywa informacje i że wykaz inwestycji został usunięty po zatwierdzeniu budżetu.Rozstrzygnięcie
Skargę oddalono.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Ewa Partyka Sędziowie WSA Robert Sawuła NSA Małgorzata Wolska /spr./ Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi A. Z. na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej I. skargę oddala; II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na rzecz adwokata J. T. z Kancelarii Adwokackiej wynagrodzenie w kwocie 295 zł 20/100 /słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy/ tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 240 zł / słownie : dwieście czterdzieści złotych/ i tytułem 23 % podatku VAT kwotę 55 zł 20/100 / słownie: pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy/.
W dniu 27 maja 2011 r. (data wpływu do tut. Sądu) A. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Jako podstawę wniesienia skargi podał art. 23 ustawy z dnia 6.09.2001r. o dostępie do informacji publicznej /Dz.U. 2011r. Nr 112, poz. 1198/.
Skarżący wniósł o nakazanie Burmistrzowi udzielenia żądanych informacji,
a w przypadku odmowy o nakazanie wydania decyzji administracyjnego "o przyczynach odmowy udzielenia informacji". A. Z. wniósł również o “przywrócenie załączników do ustawy budżetowej", na których wyszczególnione były wykazy inwestycji. W motywach skargi wskazał, że zwracał się do Burmistrza Miasta [...] o wskazanie inwestycji drogowych, komunalnych i innych realizowanych na terenie Gminy Miasto [...], poprzez wskazanie źródła finansowania oraz sposobu wykonywania. Zarzucił, że Burmistrz “ukrywa" te informacje, sugerując, że ich nie posiada.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta [...] wniósł o jej oddalenie, jako całkowicie nieuzasadnionej. Wskazał, że wnioskiem z dnia [...].12.2010r. A. Z. zwrócił się o udostępnienie do wglądu wykazu inwestycji drogowych i mostowych
w 2010r. na terenie Miasta [...] oraz udzielenie informacji z jakich źródeł finansowych została wybudowana część ulicy boczna [...]. Odpowiedzi na ten wniosek organ udzielił w piśmie z dnia [...] grudnia 2010r., znak [...]. Następnie skarżący w dniu [...] lutego 2011r. ponowił wniosek o udzielenie informacji publicznej, na który również otrzymał odpowiedź pismem z dnia [...] marca 2011r., znak [...]. Organ wskazał, że w pismach tych Burmistrz Miasta [...] poinformował A. Z., że nie dysponuje dokumentem “wykaz inwestycji drogowych i mostowych w 2010r. na terenie Miasta [...]", natomiast odnośnie źródeł finansowania to informacje te zawarte są w Projekcie Budżetu Miasta, który jest dostępny na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Miasta [...].
Powyższe świadczy o tym, że Burmistrz Miasta [...] nie pozostaje w bezczynności, a udzielone skarżącemu na piśmie odpowiedzi czynią zadość wymogom ustawy z dnia 6.06.2001r. o dostępie do informacji publicznej. Na poparcie stanowiska organ powołał wyrok WSA w Białymstoku z dnia 14.10.2008r., sygn. akt II SAB/Bk 29/08.
W piśmie procesowym z dnia 1 lipca 2011 r. (data wpływu do Sądu) skarżący stwierdził, że nie jest prawdą, jakoby Burmistrz Miasta [...] nie dysponował wykazem inwestycji drogowych i mostowych. Wykaz taki stanowił załącznik do projektu budżetu, jednak po zatwierdzeniu uchwały budżetowej załącznik ten został usunięty. Informacje w żądanym przez niego zakresie posiada wydział inwestycji, ale dla zwykłego podatnika są one niedostępne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Kontrola ta, w świetle art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Z kolei stosownie do § 3 powołanego artykułu (3), sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takim aktem szczególnym jest ustawa z dnia 6 września 2001 r. (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), której art. 21 stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Przed przystąpieniem do wyjaśnienia motywów nieuwzględnienia skargi, należy zauważyć, że w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych w sprawach skarg na bezczynność polegającą na nieudzielaniu informacji publicznej, skarżący nie jest zobowiązany do składania wezwania o usunięcie naruszenia prawa w oparciu o art. 52 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (np. wyrok NSA z dnia 24.05.206 r., I OSK 601/05, wyrok WSA w Krakowie z dnia 4.06.2009 r., II SA/Kr 17/09/. W wyroku NSA z dnia 24 maja 2006 r. (publ. CBOIS) postawiono tezę, że skoro skarga na bezczynność w sprawie dostępu do informacji publicznej zmierza do jak najszybszego rozpatrzenia wniosku, a ustawa nie stawia dodatkowych warunków do jej wniesienia, to może być ona wniesiona do sądu administracyjnego bez wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
W rozpoznawanej sprawie istota sporu sprowadza się do tego, czy Burmistrz Miasta [...] pozostaje w bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącego A. Z. z dnia [...] grudnia 2010 r. i kolejnego z dnia [...] lutego 2011 r.; zawierających żądanie "udostępnienia" wykazu inwestycji drogowych i mostowych w 2010 r. na terenie Miasta [...] oraz udzielenia informacji, z jakiego funduszu została wybudowana druga część ulicy boczna [...].
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie albo gdy wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia bądź innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, W-wa 2005 r., str. 86). Bezczynność organu musi istnieć w dniu rozpoznawania skargi przez sąd administracyjny.
Złożenie przez skarżącego wniosku (wniosków) o udostępnienie informacji publicznej – zarówno jego wnioski, jak i skarga odwołują się do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej – zobowiązywało Burmistrza Miasta [...] do ich załatwienia w oparciu o przepisy powołanej wyżej ustawy. Również sądowa weryfikacja zachowania organu – czy istnieje lub nie istnieje jego bezczynność – wymagała dokonania oceny na gruncie przepisów tej właśnie ustawy.
W ustawie o dostępie do informacji publicznej przewidziano kilka sposobów załatwienia wniosku zgłoszonego w trybie jej przepisów. Zasadą jest, że udostępnienie informacji publicznej odbywa się w formie czynności materialno-technicznej. Natomiast dla negatywnego załatwienia wniosku przewidziano w tej ustawie formę decyzji odmownej, gdy organ dysponuje żądaną informacją, jednak ze względów szczególnych udostępnić jej nie może (np. z uwagi na ochronę informacji niejawnych czy tajemnic ustawowo chronionych – art. 5) lub też formę decyzji umarzającej postępowanie, gdy informacji nie może udostępnić w sposób lub w formie określonych we wniosku (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 2 ustawy).
Obowiązek załatwienia przedmiotowego wniosku w jeden z wymienionych wyżej sposobów dotyczy, jak wynika z art. 4 ust. 3 ustawy cyt. wyżej, tylko tych podmiotów, które posiadają żądaną informację. Natomiast dla sytuacji, gdy organ żądanej informacji nie posiada, w doktrynie i orzecznictwie zostało wypracowane stanowisko, zgodnie z którym należy bez zbędnej zwłoki pisemnie poinformować stronę o tym fakcie. Wprawdzie sposób ten nie jest przewidziany expressis verbis w ustawie o dostępie do informacji publicznej, jednakże również stanowi pewnego rodzaju udzielenie informacji o ustalonym stanie faktycznym, a tym samym dopuszczalne i wystarczające załatwienie wniosku, co skutecznie chroni organ przed zarzutem bezczynności.
Przedstawione wyżej stanowisko i prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. wyrok WSA w W-wie z dnia 6.07.2006 r., II SAB/Wa, LEX 271609), podziela Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie.
W świetle powyższego, zarzut bezczynności postawiony Burmistrzowi Miasta [...] w sprawie niniejszej nie może się ostać, bowiem już pierwszy wniosek skarżącego z dnia [...] grudnia 2010 r. został prawidłowo zakwalifikowany jako wniosek o udostępnienie informacji publicznej i został załatwiony w ten sposób, że pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. ([...]) organ zawiadomił skarżącego, iż nie dysponuje żądanym dokumentem, tj. "wykazem inwestycji drogowych i mostowych w 2010 roku na terenie Miasta [...]". Jednocześnie w tym piśmie została zawarta informacja o tym (czego również domagał się skarżący), że przebudowa drogi ul. boczna [...] realizowana jest z budżetu miasta na rok 2010, dział 600 – Transport i łączność, rozdział 60016 – Drogi publiczne gminne, § 6050 – Wydatki inwestycyjne jednostek budżetowych, w których uchwalona została kwota w wysokości 2 437 000; zł na realizację inwestycji drogowych. Również na późniejszy wniosek skarżącego, tj. z dnia [...] lutego 2011 r., stanowiący w rzeczywistości kontynuację wniosku z dnia [...] grudnia 2010 r. (treść podobna), została udzielona skarżącemu pismem informacja. W piśmie z dnia [...] marca 2011 r. Burmistrz Miasta [...] poinformował skarżącego, że nie dysponuje dokumentem "wykaz inwestycji drogowych i mostowych w 2010 roku na terenie Miasta [...]". Nadto wyjaśnił w tym piśmie, że informacje dotyczące zadań inwestycyjnych realizowanych z budżetu miasta zawarte są w dokumencie Projekt Budżetu Miasta, dostępnym na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Miasta [...] (WWW.um-sanok.e-zet.pl) i zgodnie z powoływaną ustawą, informacje te traktowane są jako ogólnie dostępne, a także zawarł w tym piśmie informację dotyczącą finansowania przebudowy drogi ul. boczna [...].
Podsumowując, stwierdzić zatem należy, że załatwienie przez Burmistrza Miasta [...] wniosków skarżącego poprzez udzielenie pisemnych odpowiedzi nie mających formy władczego rozstrzygnięcia i zawierających informację, iż nie dysponuje żądanym dokumentem, stanowiło prawidłową reakcję organu na żądanie strony zgłoszone w trybie ustawy z dnia 6 stycznia 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w sytuacji, gdy przedmiotowy dokument nie znajdował się w posiadaniu tego organu (art. 4 ust. 3 ustawy powołanej wyżej). W rezultacie nie istnieją podstawy do stwierdzenia bezczynności Prezydenta Miasta [...] i tym samym uwzględnienia skargi.
Z wyłożonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, nie dopatrując się naruszenia prawa w postaci bezczynności organu, na podstawie art. 151 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło