II SAB/Rz 38/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Małgorzata Wolska Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk /spr./ WSA Paweł Zaborniak Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lipca 2015 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie gromadzenia i usunięcia odpadów -skargę oddala- Przedmiotem skargi Stowarzyszenia "A" z siedzibą w [...] jest bezczynność Wójta Gminy [...] w sprawie gromadzenia i wykorzystywania skażonych odpadów, gruzu oraz zanieczyszczonej ziemi na działkach nr ewid. 892/15, 892/16, 892/17, 892/17 położonych w miejscowości G. gmina [...] Z akt administracyjnych wynika, że w dniu [...] lutego 2010 r. Wójt Gminy [...] wszczął postępowanie w sprawie nielegalnego gromadzenia i wykorzystywania odpadów i gruzu na działkach o nr ewid. 892/15, 892/16, 892/17 i 892/18 położonych w G. Decyzja Wójta Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] nakazująca firmie "B" Sp. z o.o. usunięcie części zgromadzonych odpadów została decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] uchylona, a sprawę skierowano do organu I instancji do ponownego rozpatrzenia. W wyniku pionowego rozpatrzenia sprawy Wójt Gminy [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] nakazał T.S., prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą [...] T.S. w R. usunięcie części odpadów zgromadzonych na ww. działkach. Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] uchyliło ww. decyzją i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Wydana w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy decyzja Wójta Gminy [....] umarzająca postępowanie w powyższej sprawie została decyzją Kolegium z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] uchylona, a sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Wyrokiem z dnia 15 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 1043/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę "B" Sp. z o.o. na ww. decyzję. Spółka reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego P.K. złożyła skargę kasacyjną od wskazanego wyżej wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] uznało zażalenie Stowarzyszenia "A" z siedzibą w [...] na przewlekłość postępowania Wójta Gminy [...] w sprawie składowania odpadów niebezpiecznych przez "B" Sp. z o.o. za nieuzasadnione wskazując, że nie każda zwłoka, a jedynie uzasadniona zwłoka może być przyczyną stwierdzenia przewlekłości postępowania. W skardze na bezczynność Wójta Gminy [...] Stowarzyszenie wniosło o nakazanie organowi zakończenia postępowania i wydania stosownej decyzji w terminie wskazanym przez WSA w Rzeszowie; uznanie, że prowadzone przez Wójta Gminy [...] postępowania jest prowadzone w sposób przewlekły z rażącym naruszeniem prawa; uznanie, że od [...] czerwca 2013 r., tj. od dnia wydania decyzji przez SKO Wójt Gminy [...] jest w stanie bezczynności; uznanie, że zawieszenie postępowania przez Wójta Gminy [...] jest bezpodstawne oraz nałożenie na Wójta Gminy [...] kary pieniężnej w maksymalnej wysokości. Stowarzyszenie zarzuciło Kolegium brak należytej staranności w rozpatrywaniu przedmiotu skargi, pominięcie niektórych dla sprawy dowodów wskazanych przez stowarzyszenie, uznanie faktów sprzecznych z prawem za dowody świadczące za uznaniem skargi na nieuzasadnioną. Za uznaniem, że organ prowadząc wskazane wyżej postępowanie pozostawał w bezczynności przemawia fakt, że wydana przez organ II instancji ma status decyzji ostatecznej i podlega egzekucji. Złożenie skargi do WSA oraz skargi kasacyjnej do NSA nie ma wpływu na status jej ostateczności bądź wstrzymanie egzekucji, o ile Sąd postanowieniem lub wyrokiem nie wstrzyma egzekucji zaskarżonej decyzji. A zatem decyzja SKO z dnia [...] czerwca 2013 r. stała się ostateczna z dniem jej wydania i podlega od tego dnia wykonaniu, bowiem do dnia dzisiejszego żaden sąd nie wydał postanowienia/wyroku o wstrzymaniu egzekucji ww. decyzji. Wprawdzie Wójt Gminy [...] wydał postanowienie z dnia [...] września 2013 r., nr [...], którym zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie gromadzenia i wykorzystywania odpadów gruzu i ziemi na działkach o nr ewid. 892/15, 892/16, 892/17, 892/18 do czasu rozpatrzenia przez WSA skargi na decyzję SKO z dnia [...] czerwca 2013 r., jednakże postanowienie to jest bezprzedmiotowe. W odpowiedzi na skargę organ wymienił w 195 pozycjach pisma procesowe i orzeczenia, jakie zostały sporządzone i wydane w powyższej sprawie. Organ wyjaśnił na czym polega istota zagadnienia wstępnego, będącego przesłanką do zawieszenia postepowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r., poz. 267 ze zmianami), zwanej dalej "K.p.a.". Wyjaśnił, że pomiędzy postępowania sądowo-administracyjnym ze skargi na decyzję kasacyjną SKO, a postępowaniem prowadzonym przez Wójta Gminy [...] po wydaniu tej decyzji istnieje zależność polegająca na tym, że wynik postępowania sądowo-administracyjnego będzie bezpośrednio rzutował na treść decyzji wydanej przez wójta. Jeśli wyrok uchylający decyzję SKO z dnia [...] czerwca 2013 r. uprawomocni się, ponownie prowadzone postępowanie będzie musiało zostać umorzone, gdyż zamiast tego powinno się toczyć postępowanie odwoławcze w pierwotnym postępowaniu zakończonym decyzją kasacyjną. Zawieszając postępowanie organ nie zmierzał ku przewlekłości postepowania, tylko chciał uniknąć ewentualnych rozbieżności. Sprawa rozpoznawana przez NSA ma bezpośrednie przełożenie na postępowanie, które zostało zwieszone postanowieniem Wójta Gminy [...] z dnia [...] września 2013 r., co uzasadniało zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Zarzut niewykonywania w określonym terminie czynności wynikających z przepisów odrębnych, jak wskazuje skarżący jest bezzasadny z uwagi na to, że organ podejmował szereg decyzji mających na celu dogłębne rozpatrzenie sprawy. Skutkiem zawieszenia postepowania jest wstrzymanie biegu terminów przewidzianych w K.p.a. z chwilą wydania ww. postanowienia. Podjęcia postępowania spowoduje kontynuację biegu terminów. Okres zawieszenia postępowania nie jest wliczany do terminu załatwienia sprawy zgodnie z art. 35 § 5 K.p.a. Organ podał, że w orzecznictwie przyjmuje się, że możliwość podniesienia zarzutu bezczynności organu administracji publicznej który zawiesił postępowanie jest ograniczona, instytucje te wykluczają się bowiem wzajemnie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres kontroli zaś określa przepis art. 134 P.p.s.a., z którego wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść, po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu, w postępowaniu przed właściwym organem. W przypadku skargi na bezczynność przez wyczerpanie środków odwoławczych rozumie się wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 K.p.a. Zażalenie takie strona złożyła wypełniając w ten sposób przesłankę wyczerpania środków zaskarżenia. Zgodnie z dyspozycją art. 35 § 1 K.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwić sprawy bez zbędnej zwłoki, zaś w świetle § 3 cyt. przepisu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postepowania. W postępowaniu odwoławczym w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Zgodnie z art. 36 w każdym przypadku niezałatwienia spraw w terminie określonym w art. 35 K.p.a. organ administracji publicznej jest zobowiązany zawiadomić strony, podając przyczynę zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. W przypadku skargi na bezczynność kontrola Sądu sprowadza się przede wszystkim do sprawdzenia czy istotnie organ administracji nie podjął działań, do podjęcia których obligowały go przepisy prawa. Bezczynność oznacza brak jakiejkolwiek aktywności organu administracji w danej sprawie (patrz: wyrok WSA w Poznaniu z dnia 25 sierpnia 2011 r., II SAB/Po 42/11, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 stycznia 2012 r., SAB/Ku 143/11). W przedmiotowej sprawie postępowanie dotyczy sprawy gromadzenia i wykorzystywania odpadów gruzu i ziemi na działkach nr 892/15-18 w miejscowości G. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania w tej sprawie datowane jest 3 marca 2010 r. Również w marcu 2010 r. Stowarzyszenie "A" złożyło wniosek o dopuszczenie ich do udziału w sprawie. W czasie trwającego postępowania organu kilkakrotnie przeprowadzał oględziny na terenie przedmiotowych działek, a pobrane z nich próbki ziemi do badań nie wykazały skażenia. Każdorazowo pozytywne wyniki badań kwestionowało Stowarzyszenie, uniemożliwiając tym samym zakończenie sprawy. Bezczynność jest brakiem reakcji organu na żądanie strony. O podejściu organu i bezczynności świadczy ilość korespondencji kierowanej do Stowarzyszenia. W okresie od 3 marca 2010 r. do stycznia 2015 r. - 195 pozycji różnej korespondencji organu ze stroną. Z tych względów brak podstaw do zarzucenia organowi bezczynności. Na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd skargę oddalił.