II SAB/Rz 56/12
PostanowienieWSA w Rzeszowie2013-03-13
Skład orzekający: Stanisław Śliwa
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia, w tym wniesienia zażalenia do organu wyższego stopnia?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał wymaganych środków zaskarżenia, w szczególności nie wniósł zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. W przypadku niewyczerpania tych środków, sąd administracyjny jest zobowiązany do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej.Stan faktyczny
Strony J. Ł. i A. Ł. wniosły skargę na bezczynność Burmistrza Miasta w sprawie podziału geodezyjnego działki. Burmistrz wniósł o odrzucenie skargi z powodu niewyczerpania trybu. Sąd wezwał skarżących do wyjaśnienia, czy wnieśli zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na niezałatwienie sprawy w terminie. Skarżący złożyli oświadczenie o cofnięciu skargi.Rozstrzygnięcie
I. odrzucić skargę, II. zwrócić J. Ł. i A. Ł. solidarnie kwotę 100 zł tytułem wpisu od odrzuconej skargi.Pełny tekst orzeczenia
z dnia 13 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2013 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Ł. i A. Ł. na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w sprawie podziału geodezyjnego działki - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę, II. zwrócić J. Ł. i A. Ł. solidarnie kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem wpisu od odrzuconej skargi.
W dniu 19 grudnia 2012 r. wpłynęła do tut. Sądu wspólna skarga J. Ł. i A. Ł. na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w sprawie podziału geodezyjnego działki prowadzonej pod nr [...], wniesiona za jego pośrednictwem. Strony skarżące domagały się uznania bezczynności organu, wyznaczenia mu terminu do załatwienia sprawy oraz zasądzenia kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta [...] wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na jej wniesienie bez wyczerpania wymaganego trybu.
Z uwagi na powyższe zarządzeniem z dnia 28 lutego 2013 r. wezwano J. Ł. jako stronę i pełnomocnika A. Ł. do wyjaśnienia, czy przed wniesieniem skargi wnosili do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na niezałatwienie sprawy w terminie zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., dalej zwana: "K.p.a."). Zobowiązano jednocześnie skarżących do przedłożenia stosownego dowodu w tym zakresie, pod rygorem uznania, że zażalenie takie nie zostało wniesione.
W piśmie z 6 marca 2013 r. skarżący złożyli oświadczenie o cofnięciu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
skarga podlega odrzuceniu.
Zakres kontroli sądu administracyjnego nad działalnością administracji publicznej określają m.in. przepisy art. 3 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270, dalej zwana "P.p.s.a."). W katalogu tym mieści się bezczynność organów w sprawach podlegających załatwieniu w formie decyzji administracyjnej.
Stosownie do art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Należy przez to rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Skargę niedopuszczalną Sąd obowiązany jest odrzucić, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Mając na względzie powyższe Sąd stwierdza, że przedmiot sprawy administracyjnej formalnie umożliwiałby kontrolę bezczynności organu, stosownie do dyspozycji art. 3 § 2 pkt 1 i 8 P.p.s.a. Jednak skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpali wymaganego trybu, o którym mowa w art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. w zw. z art. 37 § 1 K.p.a. Nie wnieśli bowiem do organu wyższego stopnia zażalenia na niezałatwienie przez Burmistrza Miasta [...] sprawy w terminie. Wobec tego skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, o czym w punkcie I postanowienia orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a.
Z powodu niedopuszczalności skargi jej cofnięcie nie było w rozpoznawanej sprawie dopuszczalne (por. postanowienie NSA z 3.01.2008, I OSK 1829/07 oraz z 22.07.2011 r., I OSK 1275/11, postanowienie WSA w Rzeszowie z 3.08.2012 r. II SA/Rz 687/12, B.Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, LexisNexis, W-wa 2011, s.191).
O solidarnym zwrocie wpisu orzeczono w punkcie II postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 202 § 2 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło