II SAB/Rz 70/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Maria Piórkowska /spr./ Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk WSA Robert Sawuła Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 lipca 2013 r. sprawy ze skargi M. T. i I. T. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej I. zobowiązuje Wójta Gminy [...] do udzielenia informacji w zakresie punktu trzeciego i czwartego wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 12 kwietnia 2013 r. w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku; II. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. skargę oddala w pozostałym zakresie; IV. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz skarżących M. T. i I. T. solidarnie kwotę 50 zł /słownie: pięćdziesiąt złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. II SAB/Rz 70/13 UZASADNIENIE W dniu 21 czerwca 2013 r. (data wpływu do tut. Sądu) M. T. i I. T. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Skarżący zwrócili się o zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Wskazali, że w dniu 30 kwietnia 2013 r. (data złożenia pisma w Urzędzie Gminy [...]) zwrócili się z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej tj. o przesłanie kserokopii umowy zawartej pomiędzy Wójtem Gminy [...] oraz współwłaścicielem działki nr 1174/3 a OPGK Zakład Terenowy [...] (reprezentowany przez geodetę uprawnionego); o sprecyzowanie celu i podstawy prawnej zleconej pracy; o wskazanie jaką kwotę organ zarezerwował na rozbudowę – przedłużenie drogi 1163 położonej w F. oraz jakie koszty poniósł organ na modernizację, remont istniejącej drogi 1163 w latach 1990-2012, zgodnie z ustawą o drogach publicznych. Skarżący wskazali, że informacji, zgodnie z art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej, organ winien udzielić w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku i powinna ona być zgodna z wnioskiem. W okolicznościach sprawy termin minął 14 maja 2013 r., organ żądaną informację udostępnił dopiero w dniu 26 maja 2013 r. Zdaniem skarżących udzielona informacja jest zbyt ogólnikowa, organ nie powołuje żadnych przepisów prawa, ustaw czy uchwał, które "urzeczywistniałyby" podane informacje. Nadto organ udziela informacji, która nie była przez nich żądana. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] wniósł o odrzucenie ewentualnie oddalenie skargi. Podał, że na każdy wniosek skarżących o udostępnienie informacji publicznej udzielał odpowiedzi i to w zakresie w jakim żądali. Również na wniosek z dnia 23 kwietnia 2013 r. (data wpływu do organu – 30 kwietnia 2013 r.) skarżący otrzymali odpowiedź w żądanym zakresie (pismo z dnia 22 maja 2013 r.). Okoliczności te przemawiają przeciwko uwzględnieniu skargi. Organ każdorazowo wykonywał ciążące na nim obowiązki, wynikające z przepisów prawa. Zdaniem organu brak podstaw do zarzucania mu bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga jest w części uzasadniona. Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270/ kontrola ta obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie wydawanych przez nią decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, a także podejmowania innych niż wskazane wyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W sprawach ze skargi na bezczynność organu administracji publicznej, Sąd rozpoznaje sprawę z uwzględnieniem stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania orzeczenia, a kryterium jest ocena zasadności skargi na bezczynność organu poprzez ustalenie zaistnienia przesłanek określonych art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis bowiem stanowi, że sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Mając na uwadze powyższe uwagi podnieść należy, że skarżący , wnioskiem z dnia 23 kwietnia 2013 r. zwrócili się do Wójta Gminy [...] o udostępnienie informacji publicznej w oparciu o treść art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Wniosek ten wpłynął do organu w dniu 30 kwietnia 2013 r. W tym miejscu wskazać należy, że zasady i tryb dostępu do informacji mających walor informacji publicznej regulują przepisy powołanej wyżej ustawy o dostępie do informacji publicznej, wskazując materię informacji publicznej, przypadki w jakich dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą być udostępnione. Udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno - technicznej, a obowiązek wydania decyzji ustawodawca przewidział jedynie w przypadkach, gdy informacja, której udostępnienia domaga się podmiot jest wprawdzie informacją publiczną, lecz organ odmawia jej udostępnienia. Z ugruntowanego orzecznictwa sądowego wynika natomiast, że jeżeli żądanie podmiotu nie dotyczy informacji publicznej, organ powiadamia pisemnie podmiot domagający się informacji, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach prawa /tak wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2002 r., sygn. akt II SA 2867/02 publ. Wokanda 2003/6/33, wyrok NSA z dnia 3 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 2172/11 http://nsa.orzeczenia.gov.pl/. Mając na uwadze powyższe uregulowania proceduralne przywołać należy treść art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej który stanowi, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonym tą ustawą. Stosownie zaś do treści art. 4 ust. 1 pkt 1 cyt. Ustawy obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są organy władzy publicznej. Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 pkt 4 tej ustawy, udostępnieniu podlega informacja publiczna o danych publicznych. Na kanwie przytoczonych wyżej przepisów judykatura wykształciła stanowisko o konieczności ich interpretacji zgodnie z zasadą zawartą w art. 61 Konstytucji RP. Uwzględniając wszystkie aspekty wyznaczone tym konstytucyjnym przepisem przyjęła, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona bądź odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona bądź dla innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nią zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa odnosząca się do faktów /tak wyrok NSA z dnia 20 czerwca 2002 r., sygn. akt II SAB 70-71/02, wyrok NSA z dnia 7 sierpnia 2002 r., sygn. akt II SA/Ka 939/02, wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2002 r., sygn. akt II SAB 105-106/02 http://nsa.orzeczenia.gov.pl/. W tym stanie sprawy, w ocenie Sądu organ prawidłowo ocenił, że wniosek skarżących o udzielenie informacji wyczerpuje znamiona informacji publicznej, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. Zdaniem Sądu skarga jest dopuszczalna, gdyż skarżący wyczerpali przewidziane prawem środki zaskarżenia, jak również w terminie wywiedli skargę. W świetle powyższych ustaleń, kolejnym elementem podlegającym kontroli Sądu w skardze na bezczynność jest ustalenie ewentualnej, tak jak podnoszą skarżący, bezczynności organu w zakresie udzielenia informacji publicznej. W ocenie Sądu, informacja organu w zakresie 1 i 2 punktu żądania wnioskodawców wyczerpuje znamiona udostępnienia informacji publicznej, czyniąc zasadnym na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270/ oddalenie skargi na bezczynność w tym zakresie. Natomiast zasadna jest skarga w zakresie bezczynności organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej odnośnie pytania zawartego w pkt 3 i 4 wniosku. Skoro pytanie zawarte w pkt 3 wniosku skarżących dotyczyło wysokości kwoty zarezerwowanej przez organ na rozbudowę drogi /działki nr 1163/ , zaś w pkt 4 kosztów poniesionych na jej remont i modernizację w latach 1990 — 2012 , to udzieleniem informacji publicznej nie jest brak danych w zakresie materiału wbudowanego w tę drogę, jak również określenie statusu tej drogi. Prawodawca kreując ustawą z dnia 6 września 2001 r. prawo dostępu każdemu do informacji publicznej założył precyzyjność i rzetelność udzielanych odpowiedzi, w których nie chodzi udzielenie jakiejkolwiek informacji, ale przedstawienie jej w takim zakresie i w taki sposób, jaki odpowiada treści żądania. Przedstawienie informacji innej niż ta której oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej, czy też informacji wymijającej lub nieadekwatnej do treści wniosku, przemawia za bezczynnością podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej . W tym stanie sprawy, w tym zakresie Sąd skargę na bezczynność uwzględnił zobowiązując organ - Wójta Gminy [...] do udzielenia informacji publicznej stosownie do żądania zawartego w pkt 3 i pkt 4 wniosku skarżących. Mając jednak na uwadze nieznaczne przekroczenie terminu do udzielenia informacji publicznej, a także to, że informacja, jakkolwiek nieadekwatna do zapytania zawartego w pkt 3 i 4 to jednak w jakimś zakresie została udzielona, Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Z tych też przyczyn Sąd działając na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270/ orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 206 cyt. wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.