II SAB/Rz 72/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.W. na bezczynność Burmistrza [....] polegającą na niepodjęciu działań w celu skomunikowania drogi gminnej z sąsiednimi ulicami postanawia odrzucić skargę. Przedmiotem skargi A.W. jest nieuprawniona bierność Burmistrza [...] w zakresie skomunikowania gminnej drogi nr [x] R, tzn. działki nr [q] i [w] (stanowiącej ulicę S.K.) z sąsiednimi ulicami: K.G. i K.W. w S., które również są drogami gminnymi. W uzasadnieniu skargi skarżąca stwierdziła, że aktualnie nie ma ona możliwości dojazdu do działki nr [y] przylegającej do ulicy S.K. z uwagi na zagrodzenie części tej ulicy przez właścicieli działek zamieszkujących pod nr [u] i [p] przy tej ulicy. Pismo, jakim załatwiono jej interwencję (z dnia 29 czerwca 2010 r., nr RGiP [...]) nie jest ani decyzją, ani postanowieniem; uniemożliwiono jej jego kontrolę. Wbrew deklaracji, Burmistrz nie oczyścił też pasa drogowego wspomnianej drogi gminnej, choć stwierdził, że uczyni to do 9 lipca 2010 r. Stanowisko Burmistrza, iż brak jest możliwości skomunikowania ww. dróg z uwagi na własność osób trzecich, nie stanowi dostatecznej podstawy odmownego załatwienia jej sprawy. Wezwanie Burmistrza do usunięcia takiego stanu naruszenia prawa (zawarte w piśmie z dnia 7 września 2011 r.) nie odniosło żadnego rezultatu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 i 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na akty i czynności (nie stanowiące aktów jurysdykcyjnych) z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Podobnie, bezczynność organu może stanowić przedmiot skargi, jeżeli wymagane od organu działanie odpowiada ww. przesłankom. Przedmiot skargi nie spełnia wymogów określonych w przedstawionych przepisach prawa. Skarżąca kwestionuje bowiem brak skomunikowania drogi gminnej z innymi drogami sąsiadującymi. Kwestie urządzenia dróg oraz zapewnienia optymalnego sposobu ich powiązania z nieruchomościami należącymi do mieszkańców gminy nie należą do zadań z zakresu administracji publicznej. Sfera gospodarowania drogami stanowiącymi nieruchomości gminne należy do zakresu prawa cywilnego. Niezadowalający stan gminnej infrastruktury drogowej może stanowić co najwyżej przedmiot skargi powszechnej składanej w trybie art. 229 pkt 3 k.p.a. Przedmiotem skargi uregulowanej w dziale VIII k.p.a., przysługującej do rady gminy, są bowiem zaniedbania lub nienależyte wykonywanie zadań przez organy lub ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Czynności oraz bierność organów w sferze gospodarowania działkami przeznaczonymi pod drogi nie dotyczą ani praw, ani obowiązków wynikających wprost z przepisów prawa, w rozumieniu art. 3 § 1 pkt 4 i 8 p.p.s.a. Ich sądowa kontrola została przez ustawodawcę wyłączona. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1, art. 58 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.