II SAB/Rz 96/13

Sygn. akt II SAB/Rz 96 /13 P O S T A N O W I E N I E Dnia 23 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Małgorzata Wolska Sędziowie WSA Ewa Partyka /spr./ WSA Zbigniew Czarnik Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 października 2013 r. sprawy ze skargi P. P. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej - postanawia – I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zasądzić od Wójta Gminy [...] na rzecz skarżącego P. P. kwotę 117 zł /słownie: sto siedemnaście złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi P. P. jest bezczynność Wójta Gminy [...] dotycząca udostępnienia informacji publicznej. W oparciu o przesłane do Sądu dokumenty ustalono, że P. P. w dniu 29 lipca 2013 r. zwrócił się drogą mailową do Wójta Gminy [...] o udostępnienie informacji w zakresie wydanych przez Wójta decyzji w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej w latach 2011-2012. Nadto wystąpił o wskazanie, jaka w poszczególnych decyzjach była wartość nieruchomości przed podziałem (w tym jakie było oznaczenie geodezyjne tych nieruchomości) oraz jaka była wartość tych nieruchomości po podziale (w tym na ile została podzielona działka). Strona wniosła o udzielnie informacji drogą mailową. W/w pismo wpłynęło do Urzędu Gminy [...] w dniu 30 lipca 2013 r. W dniu 11 września 2013 r. Urząd Gminy [...] wysłał e-maila do P. P., w którym poinformował go, że w opisanym przez stronę okresie Wójt Gminy [...] nie wydał żadnej decyzji dotyczącej ustalenia opłaty adiacenckiej. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie P. P. reprezentowany przez radcę prawnego zarzucił Wójtowi Gminy [...] bezczynność w sprawie udzielenia informacji publicznej, formułując wniosek o: 1) zobowiązanie Wójta do udzielenia żądanej informacji publicznej, 2) zasądzenie kosztów postępowania, 3) w przypadku uwzględnienia skargi przez organ wniósł o umorzenie postępowania i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Skarżący podniósł, że do dnia złożenia skargi Wójt nie udostępnił mu żądanej informacji. Wskazał w jaki sposób i formie podlega udostępnienie informacji publicznej o majątku publicznym jednostek samorządu terytorialnego. Powołał się na stanowisko sądów administracyjnych, zgodnie z którym złożenie wniosku o udzielnie informacji publicznej może nastąpić w dowolnej formie, a więc również przy użyciu zwykłego e-maila. Dla skutecznego złożenia wniosku nie jest też konieczne opatrzenie wniosku bezpiecznym kwalifikowanym podpisem elektronicznym. W odpowiedzi na skargę Wójta Gminy [...] wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego z uwagi na udzielenie przez organ odpowiedzi na złożony przez skarżącego wniosek o udzielenie informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje; Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Według ustalonej linii orzecznictwa sądów administracyjnych złożenie skargi na bezczynność organu w sprawie udzielenia informacji publicznej nie musi być poprzedzone wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa ani zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie (zob. m.in.; uzasadnienia wyroków NSA z dnia 15 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 667/11, z dnia 21 lipca 2011, sygn. akt I OSK 557/10, z dnia 23 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 646/10 i wiele innych). Podzielając przedstawione w tych orzeczeniach stanowisko, stwierdzić należy, iż udzielenie informacji publicznej ma charakter czynności materialno-technicznej, wynikającej z przepisów prawa – ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm., zwana dalej u.d.i.p.). Niepodjęcie tej czynności może świadczyć o bezczynności organu. Możliwość wniesienia w tym zakresie skargi do sądu administracyjnego przewiduje art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 4 P.p.s.a. Sąd podziela również stanowisko wyartykułowane w uzasadnieniu wyroku WSA w Rzeszowie w sprawie o sygn. akt II SAB/Rz 45/13, zajęte w analogicznym przedmiocie jak niniejsza sprawa. Zgodnie z tym stanowiskiem badanie skarg w sprawach na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej przebiega dwuetapowo. Sąd pierwszej instancji zobligowany był przede wszystkim ustalić czy objęta wnioskiem skarżącego informacja stanowi informację publiczną a następnie czy organ rzeczywiście nie podejmuje działań nakazanych mu przez prawo. Analiza żądania strony skarżącej (poza sporem pozostaje wyżej przedstawiona treść tego żądania) nie pozwala wątpić, iż informacje których się domagał stanowią informacje publiczne. Należy przypomnieć, że strona skarżąca żądała udzielenia informacji na temat wydanych decyzji co do opłaty adiacenckiej i wskazanie, jaka była w poszczególnych decyzjach wartość nieruchomości przed podziałem i po podziale. W świetle ugruntowanego stanowiska sądów administracyjnych pozostawanie w bezczynności przez podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu ustawy, oznacza niepodjęcie przez ten podmiot, w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. stosownych do sytuacji czynności prawnych lub faktycznych o skutkach prawnych. Do tych czynności należy albo udostępnienie informacji, co odbywa się w drodze czynności materialno – technicznej albo też wydanie decyzji o odmowie jej udzielenia lub decyzji o umorzeniu postępowania (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 25 października 2012 r., sygn. akt II SAB/Kr 122/12). Na równi z nieudzieleniem informacji orzecznictwo traktuje przedstawienie informacji innej niż ta, której oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też nieadekwatnej do treści wniosku, co może powodować uzasadnione wątpliwości adresata odpowiedzi co do tego, czy organ w ogóle udzielił odpowiedzi na jego wniosek (zob. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 10 stycznia 2013 r., sygn. akt II SAB/Sz 51/12). W niniejszej sprawie mielibyśmy do czynienia z informacją publiczną w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a – 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. - przetworzoną. Właściwe byłoby więc uruchomienie trybu związanego z wykazaniem szczególnej istotności dla interesu publicznego żądanej informacji. Jednakże organ tak nie postąpił lecz bez dodatkowych czynności (żądań) udzielił odpowiedzi drogą mailową – aczkolwiek już po wniesieniu skargi. Wypada dodać, że oceny bezczynności organu Sąd dokonuje według stanu faktycznego na dzień orzekania. Analizując sprawę pod kątem bezczynności Wójta Gminy [...], Sąd stwierdza, że organ ten na dzień orzekania nie pozostawał bezczynny w sprawie o udostępnienie informacji. Stronie skarżącej udzielono bowiem wyczerpujących informacji drogą e-maila (zgodnie z żądaniem strony). Faktem jest, że czynność udostępnienia nastąpiła z przekroczeniem terminu jaki wyznacza dla tego rodzaju działań art. 13 ust. 1 u.d.i.p., jednakże nie przekreśla to okoliczności, że informacja objęta wnioskiem skarżącej została mu udzielona przed dniem rozpoznania skargi. Ustalona forma udostępnienia informacji odpowiada prawu, gdyż jak wspomniano czynność udostępnienia odbywa się poprzez podjęcie czynności faktycznej o skutkach prawnych. Wobec tego, że wniosek strony skarżącego został w całości uwzględniony na chwilę orzekania, Sąd zobowiązany był do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Przytoczony przepis ma zastosowanie w niniejszej sprawie, albowiem Wójt dokonał czynności, co do której wcześniej pozostawał w bezczynności (por. uchwałę Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, ONSAiWSA 2009/4, poz. 63). Udzielenie w pełnym zakresie żądanej przez wnioskodawczynię informacji powoduje, że Sąd nie ma możliwości zastosowania środków przewidzianych w art. 149 P.p.s.a., czyli zobowiązania organu do wydania aktu lub podjęcia czynności w określonym terminie. Z tych przyczyn orzeczono o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Natomiast o kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 54 § 3 P.p.s.a.