II SO/Rz 10/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o wymierzenie Radzie Miasta [...] grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zmianami), wobec niezastosowania się do obowiązku przekazania sądowi akt administracyjnych sprawy ze skargi A. M. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w sprawie określenia wysokości opłat na cmentarzu komunalnym - p o s t a n a w i a - I. wymierzyć Gminie Miejskiej [...] grzywnę w wysokości 300, 00 zł (trzysta złotych), II. zasądzić od Gminy Miejskiej [...] na rzecz A.M. kwotę 100, 00 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przedmiotem skargi A. M. w niniejszej sprawie jest wniosek o wymierzenie Radzie Miasta [...] grzywny, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zmianami), dalej "P.p.s.a." wobec niezastosowania się do obowiązku przekazania sądowi akt administracyjnych sprawy ze skargi A. M. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] października 2013r., nr [....] w sprawie określenia wysokości opłat na cmentarzu komunalnym. Z akt sprawy wynika, że w dniu 24 kwietnia 2014r. A. M. przesłał Radzie Miasta [...] skargę na uchwałę tegoż organu z dnia [...] października 2013r., nr [...]. podjętą w przedmiocie określenia wysokości opłat na cmentarzu komunalnym. Skarga wpłynęła do organu w dniu 25 kwietnia 2014r. W dniu 2 lipca 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynął wniosek A. M. z dnia 27 czerwca 2014r., w którym zwrócił się o wymierzenie Radzie Miasta [...] grzywny, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. wobec niezastosowania się do obowiązku przekazania sądowi akt administracyjnych sprawy ze skargi A. M. na ww. uchwałę Rady Miasta [...]. We wniosku zwrócił się także o wezwanie organu do przekazania sądowi skargi na naruszenie prawa przez Radę Miasta [...] oraz rozpoznanie sprawy na podstawie nadesłanego odpisu skargi zgodnie z art. 55 § 2 P.p.s.a. Pismem z dnia 9 lipca 2014r., doręczonym w dniu 10 lipca 2014r. Sąd przekazał organowi odpis wniosku. W dniu 15 lipca 2014r. Gmina Miejska [...] przekazała Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie skargę na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] października 2013r., nr [...] w sprawie określenia wysokości opłat na cmentarzu komunalnym oraz udzielając w jednym piśmie odpowiedzi na skargę oraz odpowiedzi na wniosek o wymierzenia grzywny. Wraz ze skargą oraz odpowiedzią organ przekazał część akt administracyjnych sprawy (1 teczka zawierająca 11 nieponumerowanych kart, bez karty przeglądowej). Skarga została zarejestrowana pod sygnaturą akt: II SA/Rz 939/14. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego nieuwzględnienie wyjaśniając, że nieprzesłanie przedmiotowej skargi w przepisanym terminie było związane z mylną interpretacją intencji skargi jako wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Nieprzesłanie skargi w terminie nie miało charakteru umyślnego ani też nie wpływa w żaden sposób na możliwość rozpoznania skargi przez Sąd. Organ wyjaśnił ponadto, że po wytknięciu uchybienia skarga została niezwłocznie przekazana do właściwego Sądu wraz z odpowiedzią na skargę. Pismem z dnia 21 lipca 2014r., w sprawie o sygnaturze akt: II SA/Rz 939/14, Sąd wezwał Burmistrza Miasta [...] reprezentującego Radę Miasta [...] do udzielenia odpowiedzi na skargę i jej złożenia w 2 egzemplarzach oraz do uzupełniania akt administracyjnych sprawy poprzez nadesłanie listy obecności radnych na posiedzeniu rady wraz z odpisem protokołu posiedzenia, na którym podjęto uchwałę z dnia [...] października 2013r. Przy piśmie z dnia 25 lipca 2014r., które wpłynęło do Sądu w dniu 28 lipca 2014r. Burmistrz Miasta [...] uzupełnił akta administracyjne przesyłając brakujące dokumenty oraz nadesłał odpowiedź na skargę jednocześnie wyjaśniając, że odpowiedź ta została już złożona w Sądzie w dniu 15 lipca 2014r. Z uwagi na fakt, że w aktach administracyjnych sprawy brak było wezwania do usunięcia prawa, które jak wynika z treści skargi zostało przez skarżącego do organu złożone, pismem z dnia 6 sierpnia 2014r. Sąd wezwał organ do uzupełnienia akt administracyjnych sprawy przez jego nadesłanie oraz wyjaśnienie czy organ udzielił na to wezwanie odpowiedzi, a jeżeli tak – o jej nadesłanie wraz z dowodem doręczenia tej odpowiedzi skarżącemu . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 P.p.s.a. postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W myśl art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Oznacza to, że obowiązek przekazania sądowi akt sprawy i odpowiedzi na skargę, poza nadzwyczajnym przypadkiem wymienionym w art. 54 § 3 P.p.s.a., ma charakter bezwzględny. W konsekwencji organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi musi w taki sposób wykonać nałożony na niego obowiązek przekazania powyższych dokumentów Sądowi, aby w sytuacji, gdy skarżący skorzysta z przyznanego mu na mocy art. 55 § 1 P.p.s.a. uprawnienia, móc skutecznie udowodnić dochowanie ustawowego terminu. Przesyłane sądowi akta postępowań toczących się przed organem pierwszej i drugiej instancji powinny zawierać dokumenty ułożone chronologicznie, złączone i ponumerowane, wyposażone w kartę przeglądową, czyli "spis treści". Akta powinny zawierać oryginały wszystkich dokumentów stanowiących dowody w sprawie, pism składanych przez uczestników postępowania, notatek sporządzanych przez pracowników organu, dokumentów związanych z doręczaniem pism: pokwitowań pocztowych, kopert z pieczęciami, a w razie złożenia pisma bezpośrednio w kancelarii organu - adnotacji urzędowej, potwierdzającej datę i okoliczność osobistego złożenia pisma (wyrok WSA w Łodzi z 11 maja 2009 r., III SA/Łd 559/08, Lex nr 565715). Z akt sprawy zarejestrowanej pod sygnaturą II SA/Rz 939/14 wynika, że skarga A.M. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] października 2013r., nr [...] w sprawie określenia wysokości opłat na cmentarzu komunalnym wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w dniu 15 lipca 2014r. W tym dniu organ udzielił odpowiedzi na skargę oraz przesłał część akt administracyjnych sprawy. Pozostała część akt została przesłana do Sądu w dniu 28 lipca 2014r. na wezwanie Sądu, zaś w dniu 6 sierpnia 2014r. zwrócono się do organu o przesłanie kolejnych brakujących dokumentów. Zestawiając zatem powyższe daty z datą wpływu skargi A.M. do organu, która to data przypadła na dzień 25 kwietnia 2014r. stwierdzić należy, że organ uczynił, i to nie w pełni, zadość obowiązkowi wynikającemu z art. 55 § 2 P.p.s.a. z 54 - dniowym przekroczeniem terminu. Termin ten upływał bowiem w dniu 25 maja 2014r. Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 P.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Niemniej jednak, co należy podkreślić, wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a. nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 nakazuje bowiem przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco - restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie w terminie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 P.p.s.a. Dodać należy, że stosownie do Obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 18 lutego 2014r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2013r. i w drugim półroczu 2013r. (MP. z 27 lutego 2014r., poz. 158) przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe oraz chorobowe w 2013r. wyniosło 3191, 93 zł. (art. 154 § 6 P.p.s.a). W sytuacji, gdy skarga A.M. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zostały przekazane do Sądu ze wskazanym powyżej opóźnieniem (54 – dniowym), nie w całości i to dopiero po złożeniu przez skarżącego wniosku o wymierzenie organowi grzywny, odstąpienie od jej wymierzenia przeczyłoby przypisanej tej instytucji funkcji. Sąd wziął pod uwagę także to, że nadesłane akta nie zawierają nadal wymaganych dokumentów, które na chwilę obecną nie pozwalają nawet na zbadanie wyczerpania trybu i zachowania terminu do wniesienia skargi, bowiem brak jest w nich wezwania do usunięcia prawa, które jak wynika z treści skargi oraz dołączonych do niej załączników zostało do organu skierowane oraz informacji o ewentualnej odpowiedzi na to wezwanie udzielonej przez organ. Przy wymierzaniu grzywny nie sposób pominąć także argumentacji zawartej w odpowiedzi na wniosek. Nie przekonują Sądu twierdzenia organu, który przyznając się do uchybienia terminowi przekazania akt, jednocześnie wskazuje, że nieprzesłanie skargi w przepisanym terminie było związane z mylną interpretacją intencji skargi jako wezwania do usunięcia naruszenia prawa, skoro jednoznaczne sformułowanie tytułu pisma: skarga, przedmiotu skargi: uchwała Rady Miasta [...] z dnia [...] października 2013r., nr [...]; adresata: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie za pośrednictwem Rady Miasta [...] oraz sama treść skargi nie pozostawiają wątpliwości, że nie jest to wezwanie do usunięcia prawa. Tym samym ustalone w sprawie okoliczności odpowiadają dyspozycji przepisu art. 55 § 1 P.p.s.a. i z tej przyczyny Sąd uznał wniosek A.M. za uzasadniony, wymierzając Gminie Miejskiej [....] w pkt I postanowienia grzywnę w wysokości 300 zł. O zwrocie kosztów postępowania, w pkt II sentencji, orzeczono na podstawie art. 64 § 3 w zw. z art. 200 P.p.s.a.