II SO/Rz 18/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 21 września 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. C. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta [...] w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 12 kwietnia 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 1520/16 w przedmiocie wdrożenia postępowania egzekucyjnego - postanawia – odrzucić wniosek. J. C. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie pismo zatytułowane "Wniosek o ukaranie Burmistrza [...] grzywną". W jego uzasadnieniu opisał stan sprawy zaistniały po wydaniu w dniu 30 września 2015 r. nr [...] przez wskazany organ decyzji nakazującej Gminie Miejskiej [....] wykonanie kanalizacji deszczowej. Podkreślił, że po wydaniu przez tut. Sąd wyroku w dniu 12 kwietnia 2017 r. w sprawie sygn. akt II SA/Rz 1520/16 Burmistrz "nic w tej sprawie nie robi", dlatego niniejszy wniosek o "ukaranie karą finansową" uważa za uzasadniony. Na końcu przedmiotowego pisma skarżący powołał się na art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Powyższy wniosek podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny. W myśl art. 154 § 1 P.p.s.a., który to przepis wskazał J. C. w złożonym wniosku, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Brzmienie tej regulacji nie pozostawia wątpliwości, że podmiotowi zarzucającemu określonemu organowi brak wymaganych działań w związku z uprzednim wyrokiem uwzględniającym skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania daje on możliwość wystąpienia ze skargą połączoną z żądaniem wymierzenia organowi grzywny. Niedopuszczalne jest tym samym złożenie samego tylko wniosku o wymierzenie grzywny, a tego rodzaju sytuacja wystąpiła w sprawie niniejszej. J. C. w przedłożonym piśmie skoncentrował się bowiem wyłącznie na żądaniu wymierzenia grzywny. Tak też zresztą go zatytułował. Nawet jednak, gdyby przyjąć, że wskazane wyżej pismo wymienionego z dnia 12 września 2017 r. stanowi skargę, o której mowa w art. 154 § 1 P.p.s.a., to także ona podlegałaby odrzuceniu. Wskazany przez wnioskodawcę wyrok tut. Sądu z dnia 12 kwietnia 2017 r. uchylił bowiem postanowienia wydane przez SKO, a zatem sprawa została skierowana do ponownego rozpoznania przez ten właśnie organ, nie zaś przez Burmistrza Miasta [...]. Oczywiście orzeczenie to zawiera określone wskazówki co do działań mających na celu zobligowanie Burmistrza Miasta [...] do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, którego sprawa dotyczy, jednak bezpośrednią konsekwencją przedmiotowego wyroku jest powrót sprawy do Kolegium. Dlatego też brak, w ocenie Sądu, podstaw do występowania ze skargą na niewykonanie wyroku z dnia 12 kwietnia 2017 r. przez Burmistrza Miasta [...]. Skarga taka nie mogłaby także kwestionować niewykonania tego wyroku przez SKO, a to wobec faktu, że dniem 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658) i od tego czasu obowiązuje zacytowane wyżej brzmienie art. 154 § 1 P.p.s.a. Przed tą datą przepis ten brzmiał następująco: "W razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny". Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2017 r. tut. Sąd uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] i poprzedzające je postanowienie tego organu z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie wdrożenia postępowania egzekucyjnego. Orzeczenie to uwzględniło więc wprawdzie skargę J. C., jednakże nie na bezczynność Kolegium, lecz na wydane przez ten organ, a wskazane wyżej postanowienia. W świetle nowego brzmienia art. 154 § 1 P.p.s.a., przewidziana w nim skarga na niewykonanie wyroku dotyczyć może jedynie orzeczeń sądowych uwzględniających skargę bądź to na bezczynność bądź to na przewlekłe prowadzenie postępowania. Nie odnosi się ona już więc do orzeczeń, które tak jak to, którego dotyczy niniejsza sprawa, uchylało wydane w danej sprawie postanowienia. Oznacza to, że skarga kwestionująca niewykonanie takiego wyroku jest w obecnym stanie prawnym niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 P.p.s.a., co musiałoby skutkować jej odrzuceniem. Z tych względów orzeczono o odrzuceniu wniosku J. C., działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a.