II SO/Rz 6/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2013 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku M. L. o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywny w związku z nieprzekazaniem Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy ze skargi M. L. i A. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2012r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - postanawia - wymierzyć Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywnę w wysokości 200 zł (słownie: dwieście złotych). Postanowieniem z dnia 14 marca 2013 r. sygn. akt II OZ 180/13 Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 30 stycznia 2013 r. sygn. akt II SO/Rz 13/12 odmawiające wymierzenia Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywny w związku z nieprzekazaniem Sądowi skargi M. L. i A. L., odpowiedzi na tę skargę oraz akt sprawy. Stan faktyczny niniejszej sprawy przedstawia się następująco. W dniu 29 października 2012 r. M. L. i A. L. złożyli w Samorządowym Kolegium Odwoławczym skargę zaadresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję tego organu z dnia [...] września 2012 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia na rzecz S. C. warunków zabudowy dla inwestycji w postaci budowy szamba dwukomorowego w miejscowości M. Z kolei w dniu 30 listopada 2012 r. M. L. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie wniosek o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywny w związku z nieprzekazaniem skargi jej i męża A. L. na wymienioną wyżej decyzję z dnia [...].09.2012 r. wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy w terminie określonym w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." Wnioskodawczyni zwróciła uwagę, iż do wydania kwestionowanej przez nią decyzji z dnia [...].09.2012 r. SKO "potrzebowało ponad 3 miesiące, a do jej doręczenia ponad miesiąc". Zaznaczyła, że pomimo nierozpatrzenia odwołania w terminie określonym w art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), określanej w dalszej części jako "k.p.a." nie została z mężem poinformowana o przyczynach zwłoki i o nowym terminie załatwienia sprawy. SKO, pomimo doręczenia odpisu powyższego wniosku nie odpowiedziało na niego, natomiast dnia 30 listopada 2012 r. przekazało tut. Sądowi skargę M. L. oraz A. L. na swoją decyzję z dnia [...].09.2012 r., odpowiedź na tę skargę oraz akta sprawy. Sprawa została zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. akt II SA/Rz 1127/12. Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2013 r. sygn. akt II SO/Rz 13/12 tut. Sąd po rozpoznaniu wniosku M. L. odmówił wymierzenia SKO grzywny uznając, że w świetle okoliczności sprawy brak jest do tego podstaw. Sąd zauważył, że ostatecznie Kolegium dopełniło ciążący na nim obowiązek. Sąd zaznaczył, że wprawdzie organ nie wyjaśnił przyczyn opóźnienia w przekazaniu skargi, jednak wielkość tego opóźnienia tj. dwa dni przy jednoczesnym uwzględnieniu, że nadesłane akta były kompletne pozwala na uznanie, że przyczyny opóźnienia zostały usprawiedliwione. Orzeczenie powyższe zostało uchylone przez Naczelny Sąd Administracyjny wymienionym na wstępie postanowieniem z dnia 14 marca 2013 r. Sąd wyższej instancji podniósł, że grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. ma mieszany tj. dyscyplinująco-restrykcyjny charakter. Wskazał, że jej wymierzenie nie jest obligatoryjne, a zatem nawet przy przekroczeniu terminu Sąd winien mieć na uwadze specyfikę i charakter danej sprawy, a także przyczyny i rozmiary zwłoki w przekazaniu skargi. W ocenie NSA, wskazany przez Sąd niższej instancji sam fakt jedynie dwudniowego opóźnienia w kontekście całokształtu okoliczności niniejszej sprawy nie mógł stanowić podstawy odmowy uwzględnienia wniosku. NSA zwrócił uwagę, że SKO nie złożyło odpowiedzi na ten wniosek, jak też w odpowiedzi na skargę nie wyjaśniło z jakich powodów nastąpiło opóźnienie. Nie bez znaczenia są także, zdaniem NSA, podnoszone przez wnioskodawczynię okoliczności dotyczące przekroczenia terminów przewidzianych na rozpoznanie sprawy i doręczenie decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 55 § 1 P.p.s.a., będący podstawą wniosku M. L. stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Ten ostatni przepis stanowi, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Zgodnie z Komunikatem tego organu z dnia 11 lutego 2013 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2012 r. (M.P.2013.89) wynagrodzenie to wyniosło w 2012 r. 3521,67 zł. Obowiązki, o których mowa w powołanym art. 54 § 2 P.p.s.a. to przekazanie skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Jak zaznaczył NSA we wskazanym już postanowieniu z 14 marca 2013 r., którym Sąd w myśl art. 190 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. jest związany, grzywna powyższa ma dyscyplinująco-restrykcyjny charakter. Ponadto, jak wskazano z kolei w uchwale NSA z 3.11.2009 r. (II GPS 3/09, LexPolonica nr 2122701) grzywnie tej należy także przypisać funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. Z uwagi na zawarte w treści art. 55 § 1 P.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny" przy rozpoznawaniu wniosku w tym przedmiocie należy uwzględnić wszelkie istotne w tej kwestii okoliczności, w szczególności, czy organ ostatecznie dopełnił obowiązku, który na nim spoczywał, a jeśli tak, to jak wielkie jest jego opóźnienie, z jakich przyczyn to nastąpiło oraz, czy podjęto próbę wyjaśnienia powodów uchybienia. Mając to wszystko na uwadze Sąd uznał, iż grzywna w kwocie zł będzie adekwatna do uchybienia organu w kontekście okoliczności sprawy. Przede wszystkim należy wskazać, że niewątpliwie Kolegium nie wypełniło obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy w trzydziestodniowym terminie z art. 54 § 2 P.p.s.a. Skarga M. L. i A. L. złożona została bowiem w dniu 29 października 2012 r., zaś przekazano ją tut. Sądowi dnia 30 listopada 2012 r., podczas, gdy zgodnie z powołanym art. 54 § 2 P.p.s.a. należało tego dokonać do 28 listopada 2012 r. Opóźnienie w wymiarze dwóch dni nie jest wprawdzie duże, jednak nie można pominąć zaakcentowanego w postanowieniu NSA faktu, że organ nie próbował go w jakikolwiek sposób usprawiedliwić, bowiem nie odpowiedział na wniosek skarżącej, jak też nie zawarł stosownej argumentacji w złożonej ostatecznie odpowiedzi na skargę. W niniejszej sprawie nie może także umknąć uwadze, że odwołanie M. L. oraz A. K. od decyzji organu I instancji zostało doręczone SKO dnia 6 czerwca 2012 r., natomiast organ rozpoznał je dopiero w dniu 19 września 2012 r., a więc z ponad dwumiesięcznym opóźnieniem. Jednocześnie Kolegium, mimo niedotrzymania miesięcznego terminu z art. 35 § 3 k.p.a. nie poinformowało stron o przyczynach zwłoki i nie wskazało nowego terminu załatwienia sprawy. Nadto wspomniana decyzja z [...] września 2012 r. doręczona została skarżącej dopiero w dniu 26 października 2012 r., a zatem ponad miesiąc po jej wydaniu. Reasumując Sąd uznał, że wymierzona Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywna w kwocie 200 zł spełnia cele wskazane w art. 55 § 1 P.p.s.a.