SA/Rz 1820/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Babiarz Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Włoch (spr.) Asesor WSA Małgorzata Niedobylska Protokolant st. sekr. Małgorzata Kramarz po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2004 r. na rozprawie przy udziale - sprawy ze skargi P. C. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania obliczenia podatku akcyzowego I uchyla zaskarżoną decyzję II określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się wyroku III zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz P. C. 1400zł (słownie jeden tysiąc czterysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] maja 2002r. Urząd Skarbowy odmówił P.C. sprostowania obliczenia podatku akcyzowego wynikającego z pobrania przez organ celny podatku od importu samochodu Opel Astra 1,7 TD Kombi nr [...], numer silnika [...] sprowadzonego z zagranicy na podstawie JDA SAT nr [...] z dnia 26 marca 2002r. i umorzył postępowanie w sprawie odroczenia terminu płatności tegoż podatku. Organ I instancji ustalił, iż P. C. sprowadził do kraju używany samochód osobowy marki Opel Astra 1,7TD Kombi. Tego samego dnia został on objęty przez graniczny urząd celny procedurą tranzytu i wyznaczono 7-dniowy termin do przedstawienia go w urzędzie celnym przeznaczenia w dniu 6 marca 2002r. Jednakże podatnik nie zgłosił się w wyznaczonym terminie, ale dopiero 12 marca 2002r. Oddział Celny ustalił termin odprawy na 26 marca 2002r. W dniu 26 marca 2002r. Oddział Celny dokonał odprawy przedmiotowego samochodu w procedurze dopuszczenia do obrotu oraz na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. nr 11 poz. 50 z późn. zm.) - zwanej dalej u.p.t.u., obliczył kwoty podatków w tym podatku akcyzowego na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 grudnia 2001r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz.U. Nr 148, poz. 1655) w wersji zmienionej rozporządzeniem Ministra Finansów zmieniającym rozporządzenie w sprawie podatku akcyzowego z dnia 1 marca 2002r. (Dz.U. Nr 18, poz. 175) z zastosowaniem stawek podatku akcyzowego obowiązujących od 10 marca 2002r. 9 kwietnia 2002r. pełnomocnik podatnika złożył wniosek o wydanie decyzji w trybie art. 11 b u.p.t.u. w sprawie sprostowania obliczenia podatku akcyzowego od sprowadzonego z zagranicy samochodu oraz o odroczenie terminu płatności podatku do czasu zakończenia postępowania. Urząd miał na względzie § 2 wyżej cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 1 marca 2002r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie podatku akcyzowego. Z uwagi, że podatnik nie stawił się w urzędzie celnym w wyznaczonym terminie w dniu 6 marca 2002r. nie można było zastosować stawek obowiązujących przed dniem 10 marca 2002r. według wyżej cyt. rozporządzenia z dnia 19 grudnia 2001r. w dawnej wersji. Wniosek o odroczenie terminu płatności podatku był bezzasadny, ponieważ zgłoszony został po zapłaceniu podatku i upływie terminu do jego płatności. W odwołaniu od przedmiotowej decyzji pełnomocnik podatnika zarzucił, że § 2 wyżej cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 1 marca 2002r. jest sprzeczne z art. 2 i art. 8 § 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 r. [...] Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji podniósł, że zgodnie z art. 98 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r.- Kodeks celny (Dz.U. Nr 23, poz. 117 z późn. zm.), procedura tranzytu zostaje zakończona gdy towary i odpowiednie dokumenty zostaną przedstawione w urzędzie celnym przeznaczenia, a zgodnie z art. 101 § 1 Kodeksu celnego osoba uprawniona do korzystania z procedury tranzytu powinna przedstawić towar w wyznaczonym terminie. Odwołujący sprowadził samochód w dniu 27 lutego 2002 r., który został objęty zgłoszeniem tranzytowym z wyznaczonym 7-dniowym terminem-ostatni dzień 6 marca 2000 r. do przedstawienia w urzędzie celnym. W tym terminie podatnik nie zgłosił się. Tym samym nie mógł skorzystać z regulacji § 2 wyżej cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 1 marca 2002 r., wobec nie wypełnienia warunku określonego w tym przepisie. Obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstał z chwilą powstania długu celnego- art. 6 ust. 7 u.p.t.u. w związku z art. 209 § 2 Kodeksu celnego. Tymczasem zgodnie z obowiązującym w dniu 26 marca 2002 r. przepisem § 28 rozporządzenia z dnia 22 marca 2000 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz.U. nr 27, poz. 269) wyłącznie w stosunku do importowanych samochodów objętych przed 10 marca 2002 r. procedurą tranzytu przed granicznym urzędem celnym i przedstawionych w urzędzie celnym przeznaczenia, stosuje się stawki podatku akcyzowego z tytułu importu obowiązujące przed ta datą. Natomiast organy władzy wykonawczej nie mogą odmawiać stosowania przepisu przed wejściem w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego stwierdzającego jego niekonstytucyjność, gdyż oznaczałoby to podważenie obowiązującego porządku prawnego. Od przedmiotowej decyzji Izby Skarbowej pełnomocnik podatnika wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której zarzucił, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem a w szczególności narusza art. 2 i 8 ust.2 Konstytucji i z tego względu domagał się jej uchylenia i zasądzenia kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wnosiła o jej oddalenie i podtrzymała dotychczas zajmowane stanowisko. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 z póżn. zm.) sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270)-określanej dalej jako p.s.a. Skarga jest zasadna. Stan faktyczny w niniejszej sprawie jest bezsporny. W oparciu o art. 11 b u.p.t.u. skarżący wystąpił z wnioskiem do Urzędu Skarbowego o sprostowanie obliczenia podatku akcyzowego od sprowadzonego z zagranicy samochodu osobowego. Wystąpienie z takim żądaniem obligowało organy podatkowe do przeprowadzenia stosownego postępowania i wydania decyzji, która powinna zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne przyjętego w niej rozstrzygnięcia zgodnie z art. 210 § 1 pkt. 6 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. nr 137, poz. 926 z późn. zm.). Odnośnie wysokości podatku akcyzowego organ I instancji w uzasadnieniu swej decyzji nie zawarł żadnych wskazań w szczególności co do mających zastosowanie stawek i podstawy prawnej ich zastosowania. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że zastosowano stawkę podatku akcyzowego określoną w § 7 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz.U. Nr 27, poz.269). Przepis powyższy wskazuje sposób wyliczenia stawki podatku akcyzowego według określonego wzoru. Organ II instancji takiego sposobu wyliczenia stawki podatku akcyzowego nie przedstawił. Określił tylko wysokość podatku akcyzowego na kwotę 5943,20 zł, która to kwota ma wynikać z pomnożenia kwoty 15.200 zł przez 39,9%, bez podania co oznaczają te ostatnie wartości. Z tego względu zaskarżona decyzja w istocie nie zawiera treści do których mogłaby odnosić się kontrola sądu. Natomiast zarówno z przepisów ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153. poz.1269) jaki i p.s.a. nie wynika aby wojewódzkie sądy administracyjne uprawnione były do badania zgodności przepisów z Konstytucją. Z uwagi na naruszenie prawa procesowego w postaci art. 122 Ordynacji podatkowej zaskarżona decyzja podlegała uchyleniu w oparciu o art. 145 § 1 pkt. 1 lit c. p.s.a. W oparciu o art. 152 p.s.a. określono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się wyroku. W oparciu o art. 200 p.s.a. zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę 1400 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych.