SA/Rz 922/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Solarski /spr./ Sędzia WSA Krystyna Józefczyk AWSA Joanna Zdrzałka Protokolant: staż.-ref. Anna Mazurek Ferenc po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. i E. D., S. P., A. P., S. i Z. Ś. oraz I. M. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów do projektu planu oddala skargi. SA/Rz 922/03 U Z A S A D N I E N I E Uchwałą nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...].04.2003r. w sprawie odrzucenia zarzutów do ustaleń przyjętych w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nr [...] w rejonie ul. S. w R., działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5 i 15 ustawy z dnia 8.03.1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. nr 142 poz. 1591 ze zm.) w zw. z art. 18 ust. 2 pkt 8 oraz art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 7.07.1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 15 z 1999r. poz. 139 ze zm.) Rada Miasta uchwaliła, co następuje: § 1 odrzuca się zarzut wniesiony w piśmie w dniu 11.07.2002r. przez K. i E. D. zam. w R. ul. [...], właścicieli działek nr 272/1 i 277 obręb [...], a dotyczący: - przeznaczenia terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem 1 KL w granicach działki nr 272/1 pod publiczną drogę osiedlową o funkcji lokalnej, - przeznaczenia terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem 1 KD w granicach działki nr 272/1 pod publiczną drogę osiedlową o funkcji dojazdowej, - przeznaczenia terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem 1 KX w granicach działki nr 272/1 pod publiczny ciąg pieszy i ścieżkę rowerową. § 3 odrzuca się zarzut wniesiony w piśmie w dniu 12.07.2002r. przez S. P. zamieszkałą w R. ul. [...], właścicielkę działek nr 251 i 382 położonych w R. obręb [...] do ustaleń przyjętych w projekcie, a dotyczących: - przeznaczenia terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem KZ pod publiczną drogę osiedlową o funkcji zbiorczej, - przeznaczenia terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem 2 KX pod publiczny ciąg pieszy i ścieżkę rowerową. § 4 odrzuca się zarzut wniesiony w piśmie w dniu 12.07.2002r. przez A. P. zam. w R. ul. [...], właścicielkę działki nr 264 w R. obręb [...] do ustalenia przyjętego w projekcie dotyczącego przeznaczenia terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem KZ pod publiczną drogę osiedlową o funkcji zbiorczej. § 11 odrzuca się zarzut wniesiony w piśmie w dniu 2.08.2002r. przez S. i Z. Ś. zam. w R. ul. [...], właścicieli działki nr 254 w R. obr. [...] do ustalenia przyjętego w projekcie planu, a dotyczącego przeznaczenia terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem 3 KD w granicach działki nr 254 pod publiczną drogę osiedlową o funkcji dojazdowej. § 12 odrzuca się zarzut wniesiony w piśmie z dnia 2.08.2002r. przez I. M. zam. w R. ul. [...], właścicielkę działki nr 268 obr. [...] do ustaleń przyjętych w projekcie planu, a dotyczących: - przebiegu pasa publicznej drogi osiedlowej o funkcji zbiorczej oznaczonej na rysunku planu symb. KZ, - szerokości linii rozgraniczającej terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem KZ przeznaczonego pod publiczną drogę osiedlową o funkcji zbiorczej, - ustalenia nieprzekraczalnej linii zabudowy od krawędzi jezdni publicznej drogi osiedlowej o funkcji zbiorczej oznaczonej na rysunku planu symbolem KZ na 14 metrów, - przeznaczenia terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem 1 KX pod ciąg pieszy i ścieżkę rowerową. W kolejnych paragrafach uchwały zapisano, że uzasadnienie faktyczne i prawne zawierają załączniki nr 1 i 2, wykonanie uchwały powierza się Prezydentowi Miasta [...], a uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia. W uzasadnieniu do uchwały podano, że projekt Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Nr [...] w rejonie ulicy S. w R. obejmuje obszar o powierzchni ok. 9,22 ha, położony w zachodniej części miasta. Zgodnie z obowiązującym Miejscowym Planem Szczegółowym Zagospodarowania Przestrzennego "[...]" w R., przyjętym uchwałą Nr [...] Rady Miasta z dnia [...] lipca 1993 r., ogłoszoną w Dz. Urz. Województwa [...] z 1993 r. Nr 9, poz. 144, teren ten jest przeznaczony pod: - zabudowę mieszkaniową jednorodzinną z dopuszczeniem usług, - uprawy ogrodnicze i zieleń urządzoną - stację gazową redukcyjno-pomiarową - komunikację zbiorczą lokalną i dojazdową - ciągi: pieszy i pieszo-rowerowy. W dniu [...] maja 2000 r. Rada Miasta podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Nr [...] w rejonie ulicy S. w R. Przedmiotem opracowania tego planu było ustalenie zasad zabudowy i zagospodarowania terenu budownictwa mieszkaniowego jednorodzinnego z uzupełniającą funkcją usług, ciągu zieleni parkowej w dolinie potoku M., a także dostępu w zakresie infrastruktury technicznej oraz komunikacji o znaczeniu lokalnym i ogólnomiejskim. Przed przystąpieniem do sporządzania planu wnioski o zmianę planu wniosła m.in. S. P. i A.P., domagając się przeznaczenia działek będących ich własnością położonych w R., w obrębie [...], pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Natomiast w trakcie trwania procedury opracowywania planu S. P. i A. P. wniosły o przeznaczenie działek będących ich własnością pod zabudowę związaną z kultem religijnym. Po ogłoszeniu o przystąpieniu do sporządzania planu, w wyznaczonym terminie, wniosek złożyła również I. M. wnosząc o przeznaczenie działki 268 będącej jej własnością na cele budowlane, przesunięcie przebiegu projektowanej drogi zbiorczej w kierunku zachodnim, zmniejszenie wyznaczonej w poprzednim planie strefy ekologicznej wzdłuż potoku M., przesunięcie linii zabudowy w celu uzyskania większej powierzchni wyznaczonych w poprzednim planie działek budowlanych. W projekcie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Nr [...] w rejonie ulicy S. w R. przyjęto ustalenia dotyczące: 1) przeznaczenia terenów, oznaczonych na rysunku planu symbolem NIN i MN/UC, o powierzchni około 4,96 ha, pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną wolnostojącą i mieszkaniowo-usługową, 2) przeznaczenia terenów, oznaczonych na rysunku planu symbolem UPr, o powierzchni około 0,59 ha, pod usługi związane z kultem religijnym (w szczególności klasztor), 3) przeznaczenia terenów, oznaczonych na rysunku planu symbolem ZPm, o powierzchni około 0,41 ha, pod publiczną zieleń parkową, 4) przeznaczenia terenów, oznaczonych na rysunku planu symbolem ZPi, o powierzchni około 0,25 ha, pod publiczną zieleń izolacyjną 5) przeznaczenia terenów, oznaczonych na rysunku planu symbolami KZ, KL, KD, KX/KD i KX o powierzchni około 2,92 ha, pod komunikację kołową i pieszą 6) przeznaczenia terenu, oznaczonego na rysunku planu symbolem TG, o powierzchni około 0,07 ha, pod urządzenia infrastruktury technicznej gazowej, 7) przeznaczenia terenu, oznaczonego na rysunku planu symbolem EE, o powierzchni około 0,02 ha, pod urządzenia infrastruktury elektroenergetycznej. Projekt planu, wraz z prognozą oddziaływania na środowisko, został wyłożony do publicznego wglądu w siedzibie Biura Rozwoju Miasta tj. w R., przy ul. [...] w dniach: od 28 czerwca 2002 r. do 19 lipca 2002 r. Do ustaleń przyjętych w projekcie planu zarzuty na piśmie między innymi wnieśli: 1) w dniu 11 lipca 2002 r. K. i E. D., zamieszkali w R., przy ul. [...], właściciele działki nr 272/1, położonej w R., w obrębie [...], a dotyczące: - przeznaczenia terenu, oznaczonego na rysunku planu symbolem 1KL, w granicach działki nr 272/1, pod publiczną drogę osiedlową o funkcji lokalnej, - przeznaczenia terenu, oznaczonego na rysunku planu symbolem 1KD, w granicach działki nr 272/1, pod publiczną drogę osiedlową o funkcji dojazdowej, - przeznaczenia terenu, oznaczonego na rysunku planu symbolem 1KX, w granicach działki nr 272/1, pod publiczny ciąg pieszy i ścieżkę rowerową. 2) w dniu 12 lipca 2002 r. S. P., zamieszkała w R., przy ul. [...], właścicielka działek nr 251 i nr 382, położonych w R., w obrębie [...], a dotyczące: - przeznaczenia terenu, oznaczonego na rysunku planu symbolem KZ, pod publiczną drogę osiedlową o funkcji zbiorczej, - przeznaczenia terenu, oznaczonego na rysunku planu symbolem 2KX, pod publiczny ciąg pieszy i ścieżkę rowerową. W uzasadnieniu zarzutu S. P. podała, że w odległości ok. 70 m od projektowanej publicznej drogi zbiorczej biegnie istniejąca ul. S., która może pełnić funkcję drogi zbiorczej. Niezasadna jest budowa nowej drogi o równoległym przebiegu do tej ulicy, istnieje bowiem możliwość wydłużenia istniejącej ulicy S. w kierunku północnym. Uchwalenie planu w proponowanym kształcie spowoduje obniżenie wartości jej działki, która nie będzie mogła być wykorzystana na cele budowlane (mimo iż sąsiednie tereny przeznaczone są pod zabudowę mieszkaniowo-usługową). Jej zdaniem projektowanie ciągu pieszego, oznaczonego na rysunku planu symbolem 2KX, jest zbędne. Teren przeznaczony pod ten ciąg nie będzie bowiem wykorzystywany na cele publiczne. 3) w dniu 12 lipca 2002 r. A. P., zamieszkała w R., przy ul. [...], właścicielka działki nr 264, położonej w R., w obrębie [...], a dotyczący przeznaczenia terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem KZ, pod publiczną drogę osiedlową o funkcji zbiorczej, uzasadniając zarzut analogicznie, jak S. P. 4) w dniu 2 sierpnia 2002 r. S. i Z. Ś. zamieszkali w R., przy ul. [...], właściciele działki nr 254, położonej w R., w obrębie [...], a dotyczący przeznaczenia terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem 3KD, w granicach ich działki nr 254, pod publiczną drogę osiedlową o funkcji dojazdowej. W uzasadnieniu podnieśli, że działka ta jest terenem budowlanym i chcą ją przeznaczyć na cele budowlane. 5) w dniu 2 sierpnia 2002 r. I. M., zamieszkała w R., przy ul. [...], właścicielka działki nr 268, położonej w R., w obrębie [...], a dotyczący: - przebiegu pasa publicznej drogi osiedlowej o funkcji zbiorczej, oznaczonej na rysunku planu symbolem KZ, - szerokości linii rozgraniczających terenu, oznaczonego na rysunku planu symbolem KZ, przeznaczonego pod publiczną drogę osiedlową o funkcji zbiorczej, - ustalenia nieprzekraczalnej linii zabudowy od krawędzi jezdni publicznej drogi osiedlowej o funkcji zbiorczej, oznaczonej na rysunku planu symbolem KZ, na 14 m, - przeznaczenia terenu, oznaczonego na rysunku planu symbolem 1KX, pod publiczny ciąg pieszy i ścieżkę rowerową. W uzasadnieniu zarzutu I. M. podniosła, że jej zdaniem w projekcie planu zaprojektowano drogę zbiorczą oznaczoną na rysunku planu symbolem KZ, w odległości 3,5 m od ściany realizowanego przez nią budynku mieszkalnego, co stwarzać będzie dla niej uciążliwości. Tymczasem odległość drogi od budynku, w świetle ustawy o drogach publicznych, nie może być mniejsza niż 6 m. W przypadku realizacji projektowanych dróg na jej nieruchomości pozostanie wąski pas terenu o pow. ok.0,7 ha, niemożliwy do zabudowy ze względu na ustalenie nieprzekraczalnej linii zabudowy w odległości 14 m od tej drogi. Zdaniem wnoszącej zarzut istnieje możliwość przesunięcia pasa drogi w kierunku zachodnim na odcinku około 33 m ( na działki nr: 382 i 251 - własność S. P., 252 - własność M. i A. S., 253/1 - własność M. S., 253/2 i 253/3 - własność D. G. i 254 - własność S. i Z. Ś.). Ponadto istnieje możliwość zmiany przebiegu ścieżki rowerowej zaprojektowanej w pasie drogi zbiorczej poprzez poprowadzenie jej na terenie rekreacyjnym wzdłuż potoku M., oznaczonym na rysunku planu symbolem 2KX. Istnieje także możliwość zmniejszenia odległości linii zabudowy od krawędzi projektowanej drogi zbiorczej z 14 m do 6 m. Według wnoszącej zarzuty wyznaczony w projekcie planu przebieg tej linii uniemożliwi lokalizację zabudowy na części jej nieruchomości. Zarząd Miasta po rozpatrzeniu w dniu 28 sierpnia 2002 r. zarzutów do ustaleń przyjętych w projekcie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Nr [...] w rejonie ulicy S. w R. postanowił (uchwała nr [...]) odrzucić wszystkie z wymienionych zarzutów. Na uzasadnienie prawne uchwały Rada wskazała następujące przepisy: - art. 140 k.c., a także wyrok NSA z 05.06.1995 r. IV SA 346/93 ONSA 3/96 poz. 125, - art. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz. U. z 1999 r. nr. 15, póz. 139 z późn. zm. ) oraz art. 1 ust. 2, art. 2 ust. 1, art. 12, art. 67 ust. 1, 1 a i 2, art. 10 ust. 2, art. 4 ust. 1 i art. 10 ust. 1 tej ustawy, - art. 72 ust. 1 pkt. 3 i ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2001 r. nr. 62, póz. 627 z późn. zm. ), - art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. nr 106, póz. 1126, z późn. zm.), - art. 35 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 71, póz. 838, z późn. zm.) wraz z § 14 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. (Dz. U. z 2002 r. nr 75, póz. 690) i § 7 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999 r. Nr 43, póz. 430, z późn. zm.), - art. 93 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000r. nr 46, póz. 543 z późn. zm.), zamieszczając ich treść w uzasadnieniu. Biorąc pod uwagę powyższy stan faktyczny i prawny Rada stwierdziła, co następuje: Zarzut K. i E. D., dotyczący naruszenia ich interesu prawnego, wynikającego z prawa własności nieruchomości położonej w R., w obrębie [...], składającej się z działki nr 272/1, należy odrzucić z następujących powodów. 1. Przyjęcie w projekcie planu ustaleń dotyczących: - przeznaczenia terenu, oznaczonego na rysunku planu symbolem 1KL, pod publiczną drogę osiedlową o funkcji lokalnej, - przeznaczenia terenu, oznaczonego na rysunku planu symbolem 1KD, pod publiczną drogę osiedlową o funkcji dojazdowej, - przeznaczenia terenu, oznaczonego na rysunku planu symbolem 1KX, pod publiczny ciąg pieszy i ścieżkę rowerową wynika z konieczności zachowania ładu przestrzennego, ustalenia takiej proporcji przeznaczenia terenów na poszczególne cele, która umożliwi zachowanie prawidłowych warunków życia mieszkańców R., ustalenia linii rozgraniczających ulice, place oraz drogi publiczne, a także tereny niezbędne do wytyczania ścieżek rowerowych, zapewnienia dostępu do drogi publicznej dla wszystkich właścicieli gruntów, które mogą być przeznaczone pod zabudowę i zapewnienia ciągłości istniejącego na terenie miasta podstawowego układu komunikacyjnego. 2. W projekcie planu przeznaczono teren, oznaczony na rysunku planu symbolem 1KL, pod publiczną drogę osiedlową o funkcji lokalnej, która stanowi fragment podstawowego układu komunikacyjnego osiedla. Droga ta jest szczególnie istotnym elementem mającym docelowo utworzyć połączenie od al. W. do projektowanej drogi zbiorczej osiedlowej (mającej stanowić połączenie ul. S. z ul. F.). Z drogi tej będzie również zapewniona obsługa komunikacyjna działki budowlanej będącej własnością K. i E. D. Dodatkowo należy zaznaczyć, że w obowiązującym Miejscowym Planie Szczegółowym Zagospodarowania Przestrzennego "[...]" w R., którego zmianę stanowi opracowywany plan, ta część działki jest również rezerwowana pod drogę lokalną. 3. W projekcie przeznaczono teren, oznaczony na rysunku planu symbolem 1KD, pod publiczną drogę osiedlową o funkcji dojazdowej, która stanowi dojazd do działek budowlanych i posiada kontynuację poza granicami projektu planu. Z drogi tej będzie również zapewniona obsługa komunikacyjna działki budowlanej będącej własnością K. i E. D. Dodatkowo należy zaznaczyć, że w obowiązującym MPS "[...]" w R., którego zmianę stanowi opracowywany plan, ta część działki Państwa D. jest również rezerwowana pod drogę dojazdową. 4. W projekcie przeznaczono teren oznaczony na rysunku planu symbolem 1KX, pod publiczny ciąg pieszy i ścieżkę rowerową, zaprojektowany w szerokości 3-4 m czyli zgodnie z przebiegiem i szerokością istniejącej w tym miejscu ul. S. Nie narusza się więc poprzez wyznaczenie tego ciągu terenów do tej pory użytkowanych na cele niezwiązane z komunikacją. Zaprojektowanie ciągu pieszego wzdłuż potoku M. wynika z potrzeby zapewnienia możliwości przejścia pieszych na odcinku między projektowaną drogą zbiorczą a ul. S. i S. bez konieczności wydłużania dojścia o kilkaset metrów po nierównym terenie, zapewnienia przejścia i przejazdu rowerowego w sąsiedztwie terenów przeznaczonych pod rekreację, zapewnienia dojazdu do działek nieposiadających innej możliwości dojazdu jak również zapewnienia bezpośredniego dostępu do terenów zieleni w dolinie potoku M. zarówno dla mieszkańców jak i służb zajmujących się zarządzaniem i opieką nad publicznymi terenami zieleni. Zarzut S. P., dotyczący naruszenia jej interesu prawnego, wynikającego z prawa własności nieruchomości położonej w R., w obrębie [...], składającej się z działek: nr 251 i nr 382 , należy odrzucić z następujących powodów. 1. Przyjęcie w projekcie ustaleń dotyczących: - przeznaczenia terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem KZ, pod publiczną drogę osiedlową o funkcji zbiorczej, - przeznaczenia terenu, oznaczonego na rysunku planu symbolem 2KX, pod publiczny ciąg pieszy, wynika z konieczności: - zapewnienia spójności projektu planu Nr [...] w rejonie ulicy S. w R. ze Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta, - zachowania ładu przestrzennego, - ustalenia takiej proporcji przeznaczenia terenów na poszczególne cele, która umożliwi zachowanie prawidłowych warunków życia mieszkańców R., - ustalenia linii rozgraniczających ulice, place oraz drogi publiczne, a także tereny niezbędne do wytyczania ścieżek rowerowych, - zapewnienia dostępu do drogi publicznej dla wszystkich właścicieli gruntów, które mogą być przeznaczone pod zabudowę, - zapewnienia ciągłości istniejącego na terenie miasta podstawowego pierścieniowego układu komunikacyjnego, - braku możliwości przełożenia przebiegu drogi zbiorczej ze względu na intensywną zabudowę terenów sąsiednich oraz projektowaną w sąsiednich planach kontynuację drogi. 2. W projekcie przeznaczono teren, oznaczony na rysunku planu symbolem KZ, pod publiczną drogę osiedlową o funkcji zbiorczej, która stanowi fragment podstawowego układu komunikacyjnego miasta. Droga ta jest szczególnie istotnym elementem w ciągu projektowanych i istniejących dróg mających docelowo utworzyć połączenie od ul. K. do ul. P. i stanowić fragment ostatniego pierścienia komunikacyjnego wewnątrz miasta. Część jego elementów zostało już wybudowanych (np. ul. F.), dla części sporządzono już projekty realizacyjne, a pozostałe są zarezerwowane w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego. Szczególnie istotne znaczenie tej drogi w układzie komunikacyjnym miasta podkreśla fakt zwiększającej się systematycznie liczby pojazdów kołowych w R. oraz jeden z najwyższych wskaźników w Polsce określający stosunek posiadanych przez mieszkańców pojazdów samochodowych do powierzchni istniejących w mieście dróg. Dodatkowo należy zaznaczyć, że w miejscowym planie którego zmianę stanowi opracowywany plan, te części działek S. P. również rezerwowane są pod drogę zbiorczą. Nie jest możliwe wykorzystanie ul. S. jako drogi o funkcji zbiorczej gdyż obecnie posiada ona projektowane parametry drogi dojazdowej -10 m w liniach rozgraniczających, natomiast minimalne wymagane parametry dla drogi zbiorczej to 20 m w liniach rozgraniczających. Poszerzenie jest również niemożliwe ze względu na gęsto usytuowaną zabudowę wzdłuż tej ulicy. Takie rozwiązanie byłoby również technicznie trudniejsze do wykonania ze względu na zainwestowanie infrastrukturalne terenu oraz obecny przebieg drogi w głębokim wąwozie. Z tych względów pociągałoby to za sobą również dużo większe koszty obciążające budżet miasta. Projektowana droga zbiorcza posiada w projekcie planu parametry - 25 m w liniach rozgraniczających ze względu na potrzebę umieszczenia w jej pasie drogowym: infrastruktury technicznej, zieleni, ścieżki rowerowej oraz zatok autobusowych wraz z przystankami. W związku z dużymi spadkami terenu przewiduje się potrzebę przeprowadzenia robót budowlanych mających na celu dostosowanie spadków niwelety drogi do dopuszczalnych dla tego typu drogi. Wiązać się z tym będzie konieczność wykonania nasypów i wykopów do czego potrzebne jest zarezerwowanie odpowiednio szerokiego pasa drogowego. Należy nadmienić, że droga ta ma w obowiązującym Miejscowym Planie Szczegółowym Zagospodarowania Przestrzennego "[...]" projektowaną szerokość 35 m w liniach rozgraniczających. Ze względu na wnioski właścicieli nieruchomości jej szerokość w opracowywanym planie została zmniejszona o 10 m. 3. W projekcie Nr [...] w rejonie ulicy S. w R. przeznaczono teren, oznaczony na rysunku planu symbolem 2KX, pod publiczny ciąg pieszy i ścieżkę rowerową, zaprojektowany w szerokości 3-4 m czyli zgodnie z przebiegiem i szerokością istniejącej w tym miejscu ul. S. Nie narusza się więc, poprzez wyznaczenie tego ciągu terenów do tej pory użytkowanych na cele niezwiązane z komunikacją. Zaprojektowanie ciągu pieszego wzdłuż potoku M. wynika z potrzeby zapewnienia możliwości przejścia pieszych na odcinku między projektowaną drogą zbiorczą a ul. S. i S. bez konieczności wydłużania dojścia o kilkaset metrów po nierównym terenie, zapewnienia przejścia i przejazdu rowerowego w sąsiedztwie terenów przeznaczonych pod rekreację, zapewnienia dojazdu do działek nieposiadających innej możliwości dojazdu jak również zapewnienia bezpośredniego dostępu do terenów zieleni w dolinie potoku M. zarówno dla mieszkańców jak i służb zajmujących się zarządzaniem i opieką nad publicznymi terenami zieleni. Zarzut A. P., dotyczący naruszenia jej interesu prawnego, wynikającego z prawa własności nieruchomości położonej w R., w obrębie [...], składającej się z działki nr 264 , należy odrzucić z następujących powodów: 1. Przyjęcie w projekcie Nr [...] w rejonie ulicy S. w R. ustalenia dotyczącego przeznaczenia terenu, oznaczonego na rysunku planu symbolem KZ, w granicach działki nr 264, pod publiczną drogę osiedlową o funkcji zbiorczej, wynika z konieczności: - zapewnienia spójności projektu Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Nr [...] w rejonie ulicy S. w R. ze Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta, - zachowania ładu przestrzennego, - ustalenia takiej proporcji przeznaczenia terenów na poszczególne cele, która umożliwi zachowanie prawidłowych warunków życia mieszkańców R., - ustalenia linii rozgraniczających ulice, place oraz drogi publiczne, a także tereny niezbędne do wytyczania ścieżek rowerowych, - zapewnienia dostępu do drogi publicznej dla wszystkich właścicieli gruntów, które mogą być przeznaczone pod zabudowę, - zapewnienia ciągłości istniejącego na terenie miasta podstawowego pierścieniowego układu komunikacyjnego, - braku możliwości przełożenia przebiegu drogi zbiorczej ze względu na intensywną zabudowę terenów sąsiednich oraz projektowaną w sąsiednich planach kontynuację drogi. 2. W projekcie przeznaczono teren, oznaczony na rysunku planu symbolem KZ, pod publiczną drogę osiedlową o funkcji zbiorczej, która stanowi fragment podstawowego układu komunikacyjnego miasta. Droga ta jest szczególnie istotnym elementem w ciągu projektowanych i istniejących dróg mających docelowo utworzyć połączenie od ul. K. do ul. P. i stanowić fragment ostatniego pierścienia komunikacyjnego wewnątrz miasta. Część jego elementów zostało już wybudowanych (np. ul. F.), dla części sporządzono już projekty realizacyjne, a pozostałe są zarezerwowane w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego. Szczególnie istotne znaczenie tej drogi w układzie komunikacyjnym miasta podkreśla fakt zwiększającej się systematycznie liczby pojazdów kołowych w R. oraz jeden z najwyższych wskaźników w Polsce określający stosunek posiadanych przez mieszkańców pojazdów samochodowych do powierzchni istniejących w mieście dróg. Dodatkowo należy zaznaczyć, że w miejscowym planie którego zmianę stanowi opracowywany plan, ta część działki A. P. również rezerwowana jest pod drogę zbiorczą. Nie jest możliwe wykorzystanie ul. S. jako drogi o funkcji zbiorczej gdyż obecnie posiada ona projektowane parametry drogi dojazdowej -10 m w liniach rozgraniczających, natomiast minimalne wymagane parametry dla drogi zbiorczej to 20 m w liniach rozgraniczających. Poszerzenie jest również niemożliwe ze względu na gęsto usytuowaną zabudowę wzdłuż tej ulicy. Takie rozwiązanie byłoby również technicznie trudniejsze do wykonania ze względu na zainwestowanie infrastrukturalne terenu oraz obecny przebieg drogi w głębokim wąwozie. Z tych względów pociągałoby to za sobą również dużo większe koszty obciążające budżet miasta. Projektowana droga zbiorcza posiada w projekcie planu parametry - 25 m w liniach rozgraniczających ze względu na potrzebę umieszczenia w jej pasie drogowym: infrastruktury technicznej, zieleni, ścieżki rowerowej oraz zatok autobusowych wraz z przystankami. W związku z dużymi spadkami terenu przewiduje się potrzebę przeprowadzenia robót budowlanych mających na celu dostosowanie spadków niwelety drogi do dopuszczalnych dla tego typu drogi. Wiązać się z tym będzie konieczność wykonania nasypów i wykopów do czego potrzebne jest zarezerwowanie odpowiednio szerokiego pasa drogowego. Należy nadmienić, że droga ta ma w obowiązującym Miejscowym Planie Szczegółowym Zagospodarowania Przestrzennego "[...]" projektowaną szerokość 35 m w liniach rozgraniczających. Ze względu na wnioski właścicieli nieruchomości jej szerokość w opracowywanym planie została zmniejszona o 10 m. 3. Zaproponowana przez A. P. zmiana przebiegu drogi nie jest możliwa z uwagi na konieczność zachowania ciągłości układu komunikacyjnego. Układ ten stanowi kolejny pierścień dróg w koncentrycznym rozwoju układu komunikacji w mieście. Część jego elementów zostało już wybudowanych (np. ul. F.), dla części sporządzono już projekty realizacyjne, a pozostałe są zarezerwowane w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego. Zmiana przebiegu drogi nie jest również możliwa ze względu na istniejącą zwartą zabudowę w rejonie ul. S. i fakt, że w miejscu proponowanego skrzyżowania projektowanej drogi z ul. S. jest to jedyny większy odcinek bez zabudowy. Zarzut S. i Z. Ś. dotyczący naruszenia ich interesu prawnego, wynikającego z prawa własności nieruchomości położonej w R., w obrębie [...], składającej się z działki nr 254, należy odrzucić z następujących powodów: 1. Przyjęcie w projekcie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Nr [...] w rejonie ulicy S. w R. ustaleń dotyczących: - przeznaczenia terenu, oznaczonego na rysunku planu symbolem 3KD, pod publiczną drogę osiedlową o funkcji dojazdowej, wynika z konieczności: - zachowania ładu przestrzennego, - ustalenia takiej proporcji przeznaczenia terenów na poszczególne cele, która umożliwi zachowanie prawidłowych warunków życia mieszkańców R., - ustalenia linii rozgraniczających ulice, place oraz drogi publiczne, a także tereny niezbędne do wytyczania ścieżek rowerowych, - zapewnienia dostępu do drogi publicznej dla wszystkich właścicieli gruntów, które mogą być przeznaczone pod zabudowę, - zapewnienia ciągłości istniejącego na terenie miasta podstawowego układu komunikacyjnego. 2. W projekcie planu Nr [...] w rejonie ulicy S. w R. przeznaczono teren, oznaczony na rysunku planu symbolem 3KD, pod publiczną drogę osiedlową o funkcji dojazdowej, która stanowi dojazd do działek budowlanych i posiada kontynuację w Miejscowym Planie Szczegółowym Zagospodarowania Przestrzennego "[...]". Z drogi tej zapewnia się również obsługę komunikacyjną dla działki budowlanej będącej własnością S. i Z. Ś. Ponadto należy zaznaczyć, że w obowiązującym MPS "[...]" w R., którego projektowaną zmianę stanowi opracowywany plan, ta część działki jest również rezerwowana pod drogę dojazdową. Nie ulega więc zmianie komunikacyjne przeznaczenie terenu. Zarzut I. M., dotyczący naruszenia jej interesu prawnego, wynikającego z prawa własności nieruchomości położonej w R., w obrębie [...], składającej się z działki nr 268, należy odrzucić z następujących powodów: 1. Przyjęcie w projekcie planu Nr [...] w rejonie ulicy S. w R. ustaleń dotyczących: - przebiegu pasa publicznej drogi osiedlowej o funkcji zbiorczej, oznaczonej na rysunku planu symbolem KZ, - szerokości linii rozgraniczających terenu, oznaczonego na rysunku planu symbolem KZ, przeznaczonego pod publiczną drogę osiedlową o funkcji zbiorczej, - ustalenia nieprzekraczalnej linii zabudowy od krawędzi jezdni publicznej drogi osiedlowej o funkcji zbiorczej, oznaczonej na rysunku planu symbolem KZ, na 14 m, - przeznaczenia terenu, oznaczonego na rysunku planu symbolem 1KX, przeznaczonego pod publiczny ciąg pieszy i ścieżkę rowerową wynika z konieczności: - zapewnienia spójności projektu planu Nr [...] w rejonie ulicy S. w R. ze Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta, - zachowania ładu przestrzennego, - ustalenia takiej proporcji przeznaczenia terenów na poszczególne cele, która umożliwi zachowanie prawidłowych warunków życia mieszkańców R., - ustalenia linii rozgraniczających ulice, place oraz drogi publiczne, a także tereny niezbędne do wytyczania ścieżek rowerowych, - zapewnienia dostępu do drogi publicznej dla wszystkich właścicieli gruntów, które mogą być przeznaczone pod zabudowę, - zapewnienia ciągłości istniejącego na terenie miasta podstawowego pierścieniowego układu komunikacyjnego, - braku możliwości przełożenia przebiegu drogi zbiorczej ze względu na intensywną zabudowę terenów sąsiednich oraz projektowaną w sąsiednich planach kontynuację drogi. 2. Zaproponowana przez I. M. zmiana przebiegu drogi zbiorczej nie jest możliwa gdyż biegłaby ona po wyznaczonych w obowiązującym Miejscowym Planie Szczegółowym Zagospodarowania Przestrzennego "[...]" działkach przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową. Projektowany przebieg mieści się w liniach rozgraniczających drogi zbiorczej, które są wyznaczone w obowiązującym w/w planie, co nie powoduje obniżenia wartości działek sąsiednich i nie obciąży dodatkowo budżetu miasta. Przyjęte w projekcie planu ustalenia umożliwiają zachowanie dotychczasowego charakteru działek budowlanych przez nienaruszanie nieruchomości znajdujących się po zachodniej stronie projektowanej drogi zbiorczej. Natomiast działki znajdujące się po wschodniej stronie projektowanej drogi zbiorczej nie tylko nie stracą charakteru działek budowlanych lecz poprzez zwężenie szerokości pasa drogi z 35 m do 25 m może ulec zwiększeniu powierzchnia przeznaczona pod zabudowę - jedną z tych działek jest działka nr 268 stanowiąca własność I. M. Należy także zaznaczyć, że część właścicieli nieruchomości położonych po zachodniej stronie działki I. M. nie wyraża zgody na usytuowanie na ich nieruchomościach tej drogi i również pragnęliby jej przesunięcia w inne miejsce. 3. W projekcie Nr [...] w rejonie ulicy S. w R., wyznaczono szerokość pasa projektowanej publicznej drogi zbiorczej, oznaczonej na rysunku planu symbolem KZ, na 25 m w liniach rozgraniczających ze względu na potrzebę umieszczenia w jej pasie drogowym: infrastruktury technicznej, zieleni, ścieżki rowerowej oraz zatok autobusowych wraz z przystankami. W związku z dużymi spadkami terenu przewiduje się potrzebę przeprowadzenia robót budowlanych mających na celu dostosowanie spadków niwelety drogi do dopuszczalnych dla tego typu drogi. Wiązać się z tym będzie konieczność wykonania nasypów i wykopów do czego potrzebne jest zarezerwowanie odpowiednio szerokiego pasa drogowego. Zasadność przeprowadzenia w pasie drogowym projektowanej publicznej drogi zbiorczej ścieżki rowerowej, wynika z potrzeby zachowania ciągłości systemu projektowanych w sąsiednich miejscowych planach i istniejących w terenie ścieżek rowerowych na terenie miasta. Należy dodać, że brak wyznaczonych wzdłuż dróg ścieżek rowerowych powoduje, że rowerzyści najczęściej korzystają z chodnika, co powoduje kolizję ruchu z pieszymi. Rowerzyści rzadziej korzystają z jezdni, z uwagi na obawę o zagrożenie życia. Należy nadmienić, że droga ta ma w obowiązującym Miejscowym Planie Szczegółowym Zagospodarowania Przestrzennego "[...]" projektowaną szerokość 35 m w liniach rozgraniczających. Ze względu na wnioski właścicieli nieruchomości jej szerokość w opracowywanym planie została zmniejszona o 10m. 4. W projekcie wyznaczono dla terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, oznaczonych na rysunku planu symbolami: 3MN/UC oraz 4MN/UC, linię zabudowy nieprzekraczalną w odległości 14 m od krawędzi jezdni natomiast od linii rozgraniczających terenu przeznaczonego pod drogę zbiorczą w odległości 5 m. Nie jest więc zasadny zarzut, że w ustaleniach projektu planu droga przebiega w odległości 3,5 m od budowanego przez I. M. domu, gdyż jego zewnętrzny obrys pokrywa się z linią zabudowy projektowaną w opracowywanym planie. Równocześnie należy zaznaczyć, że nie jest możliwe ustalenie linii zabudowy w odległości 6 m od zewnętrznej krawędzi jezdni, gdyż teren pod zabudowę mieszkaniową znalazłby się w liniach rozgraniczających pasa drogi zbiorczej. Ponadto należy zaznaczyć, że występuje sprzeczność w propozycjach I. M. wyrażonych w zarzutach oraz w załączniku graficznym do tego zarzutu. Uważa ona, że 3,5m odległość domu od drogi będzie stanowić uciążliwość, a w załączniku proponuje rozwiązanie, którego konsekwencją byłoby zmniejszenie odległości linii zabudowy od projektowanej drogi zbiorczej dodatkowo o 6,5 m w stosunku do ustaleń przyjętych w projekcie planu. 5. W projekcie planu przeznaczono teren, oznaczony na rysunku planu symbolem 1KX, pod publiczny ciąg pieszy i ścieżkę rowerową zaprojektowany w szerokości 3-4 m. Konieczność zaprojektowania ciągu pieszego wzdłuż potoku wynika z potrzeby zapewnienia zarówno możliwości przejścia pieszych jak i umożliwienia dojazdu do działek nieposiadających innej możliwości dojazdu oraz dostępu do terenów rekreacyjnych dla mieszkańców osiedla, a także służb zajmujących się utrzymywaniem publicznych terenów zieleni. Nie jest możliwe uwzględnienie w ustaleniach projektu planu tego terenu jako ciągu pieszo-jezdnego gdyż zgodnie z przepisami prawa przytoczonymi powyżej ciąg taki musi mieć minimum 5m w liniach rozgraniczających, a inni właściciele nie zgodzili się na poszerzenie tego ciągu. Zmiana zapisu dotyczącego ciągu nie jest zasadna, gdyż w ustaleniach projektu planu dla wszystkich działek znajdujących się przy ciągu i nieposiadających innej możliwości dojazdu zapisano dojazd za pośrednictwem tego ciągu, mając na uwadze funkcję jaką spełnia on obecnie, czyli 3 metrowej ulicy dojazdowej. Równocześnie należy dodać, że przy obecnych proponowanych przeznaczeniach działka I. M. posiada również inną możliwość dojazdu wyznaczoną w projekcie planu poprzez publiczną drogę dojazdową oznaczoną na rysunku planu symbolem 1KD. W skardze na uchwałę o odrzuceniu zarzutów K. i E. D. zakwestionowali przebieg planowanych dróg oznaczonych symbolem 1 KL oraz 1 KD. W przypadku terenu 1 KL – zdaniem skarżących - jest to teren najkorzystniej położony pod względem zabudowy; podobnie rzecz się ma z projektowaną drogą 1 KD. Skarżący zaproponowali aby drogę 1 KL przesunąć w kierunku północnym do graniczy działki 272/1, zaś drogę 1 KD – w kierunku południowym na działkę 271 i 270. Zabieg taki nie naruszy układu komunikacyjnego. W odpowiedzi na skargę K. i E. D. Prezydent Miasta wniósł o jej oddalenie wskazując na szczegółowe uzasadnienie interesu publicznego zawarte w uchwale, który przemawia za przyjętymi w projekcie planu rozwiązaniami. Podkreślił przy tym, że porównując dotychczasowy plan ze sporządzonym projektem nie następuje poszerzenie ingerencji władzy publicznej w sposób wykonywania prawa własności. A. P. w skardze na uchwałę o odrzuceniu zarzutów domagała się stwierdzenia jej nieważności i podniosła, że projektowanie drogi osiedlowej o symbolu KZ stanowi ingerencję w prawo własności do działki nr 264. Skutkiem takiego przebiegu drogi będzie konieczność wywłaszczenia. Rada Miasta w uzasadnieniu uchwały powołała jedynie przepisy i przytoczyła argumenty, które zdaniem Rady świadczyć mają o istnieniu interesu publicznego. Natomiast nie odniosła się do interesów skarżącej. W szczególności nie wykazano dlaczego należy dać pierwszeństwo interesowi publicznemu, którego realizacja godzi w fundamentalne konstytucyjne prawo ochrony własności. Wskazując na wyrok NSA sygn. IV SA 2120/99 twierdziła, że treść zaskarżonej uchwały wskazuje, iż nie rozpatrzono zarzutów skarżącej. Stwierdziła też, że powoływanie się na studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta nie jest dostatecznym argumentem bowiem nie jest to przepis gminny a zawarte w nim unormowania są sformułowane na bardzo wysokim poziomie ogólności i abstrakcyjności. Co się tyczy zaś konieczności zapewnienia dostępu do drogi publicznej dla wszystkich właścicieli gruntów w tym rejonie położonych to dostęp taki winien być urządzony przy partycypowaniu tychże właśnie nieruchomości w przyszłej inwestycji. Chybiony jest też argument dotyczący ciągłości pierścieniowego układu komunikacyjnego bowiem może dotyczyć on jedynie przebiegu obwodnicy południowej miasta a nie ulicy osiedlowej. W przypadku zaś drogi zbiorczej to w pierwszej kolejności należałoby rozważyć celowość realizacji takiej drogi a dopiero potem analizować jej usytuowanie. Przy projektowaniu drogi KZ nie wzięto pod uwagę możliwości wykorzystania istniejącej już ulicy S. i S., które przebiegają w bardzo bliskim sąsiedztwie. Końcowo zakwestionowała skarżąca założenia o zwiększającej się liczbie pojazdów tym bardziej, że dotyczy to twierdzenie terenów peryferyjnych miasta. S. P. reprezentowana przez A. P. w skardze przytoczyła identyczne argumenty jak w uzasadnieniu własnej skargi. W odpowiedzi na skargę S. P. Prezydent Miasta wniósł o jej oddalenie i wskazał na uzasadnienie zaskarżonej uchwały. Stwierdził, że w obecnie obowiązującym planie ta sama część działek skarżącej zarezerwowana jest pod drogę zbiorczą a nowy projekt nie poszerza ingerencji w wykonywaniu prawa własności. Dotyczy to również terenu oznaczonego 2 KX. Równocześnie Prezydent podkreślił, że w trakcie procedury planistycznej skarżąca zgłaszała różnorakie wnioski, które były szczegółowo przez Gminę analizowane, przy czym obecna wersja planu jest efektem uwzględnienia żądań na przeważającej części nieruchomości. Wskazując na sprzeczność interesów skarżącej nie tylko z Gminą ale również z innymi właścicielami działek objętych projektem planu Prezydent stwierdził, że taka wersja projektu wynika ze skorzystania z władztwa planistycznego przysługującego gminie z mocy art. 4 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. W analogiczny sposób Prezydent Miasta uzasadnił odpowiedź na skargę A. P. formułując wniosek o jej oddalenie. Skargę na uchwałę wnieśli również S. i Z. Ś. podnosząc, że nie wyrażają zgody na drogę dojazdową, która projektowana jest przez działkę stanowiącą ich własność a oznaczoną nr 254. Jednocześnie podali, że wyrażenie zgody na taki przebieg drogi mogłoby nastąpić pod warunkiem uzyskania takiej samej działki budowlanej, przy czym lokalizacja tej nieruchomości powinna być w bezpośrednim sąsiedztwie. Odpowiadając na skargę S. i Z. Ś. Prezydent Miasta wniósł o jej oddalenie stwierdzając, że Rada Miasta szczegółowo w uzasadnieniu wskazała na interes publiczny, który rozmawia za rozwiązaniami przyjętymi w projekcie planu. Przyznając, że Rada nie może tracić z pola widzenia interesów prawnych obywatela podkreślił, że projektowana droga będzie w przyszłości obsługiwała również działkę skarżących. Wobec tego nowy projekt nie zmienia istniejącego już stanu rzeczy wynikającego z dotychczasowych planów. I. M. w skardze domagała się rozpatrzenia zarzutów zawartych w piśmie z dnia 2.08.2002r. a dotyczących przesunięcia linii rozgraniczających projektowanej ulicy oznaczonej symbolem KZ poza granice zabudowanej domem mieszkalnym działki nr 268. Działka ta o pow. ok. 50 arów w znacznej części przeznaczona jest pod dwie drogi przy czym droga ze wschodu na zachód przecina nieruchomość na dwie części natomiast druga z północy na południe powoduje, że pozostaje klin nienadający się pod zabudowę. Podkreślając, że zdaje sobie sprawę z konieczności istnienia sieci dróg wnosiła jedynie o korektę łuku drogi lub jej zawężenia w liniach rozgraniczających. Stwierdziła przy tym, że nie jest przekonywujący argument podany w uchwale, iż zabieg taki nie jest możliwy bowiem sąsiedzi po zachodniej stronie również nie wyrażają zgody na przesunięcie drogi. Dodała przy tym, że działki po zachodniej stronie to orne pola a jej działka jest już zainwestowana. Odpowiadając na skargę I. M. Prezydent Miasta wniósł o jej oddalenie i wskazał na uzasadnienie zaskarżonej uchwały. Stwierdził, że sprzeczność interesów skarżącej i Gminy Miasta [...], a także skarżącej i innych właścicieli działek objętych projektem planu zobowiązywała miasto do skorzystania z władztwa planistycznego wynikającego z art. 4 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skargi są nieuzasadnione. Na wstępie należy zauważyć, że stosownie do przepisu art.97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów powszechnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sprawach, o których mowa w § 1, stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sadowych. Sytuacja, o jakiej mowa w tym przepisie ma miejsce w niniejszej sprawie, zatem skargi wniesione przed dniem 1.01.2004r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie rozpatrzone zostały przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie. Stan faktyczny przedstawia się następująco: w dniu 16 maja 2000r. Rada Miasta [...] działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 1996 r. Nr 13 poz. 74 ze zm.) oraz art. 12 ust. 1, 2 i 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 1999 r. Nr 15 poz. 139 ze zm. - zwaną dalej uzp.) podjęła uchwałę nr [...] o przystąpieniu do sporządzenia Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Nr [...] w rejonie ul. S., stanowiącego zmianę w obowiązującym Miejscowym Planie Szczegółowym "[...]" w R. uchwalonego uchwałą Nr [...] Rady Miasta z dnia [...].07.1993r., w granicach określonych w załączniku graficznym do uchwały. Realizując tą uchwałę Zarząd Miasta: - w trybie art. 18 ust. 2 pkt 1 uzp ogłosił o przystąpieniu do sporządzenia planu (N. z dnia 4.09.2000r. - w trybie art. 18 ust. 2 pkt 2 uzp zawiadomił Wojewodę [...] i inne właściwe organy o przystąpieniu do sporządzenia zmiany planu, co nastąpiło w dniu 29.08.2000r., - w trybie art. 18 ust. 2 pkt 3 i 4 uzp wystąpił o uzgodnienie lub wyrażenie opinii do właściwych organów - pismo z 26.92.2002r., - zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 2a uzp stwierdził, że rozwiązania przyjęte w projekcie są spójne z polityką przestrzenną określoną w "Studium", uchwalonym uchwałą Rady Miasta z dnia [...].07.2000r. Nr [...]. Po pozytywnych opiniach i uzgodnieniu projektu planu z organami właściwymi, Zarząd Miasta działając w oparciu o art. 18 ust. 2 pkt 5 uzp ogłosił, że w okresie od 28 czerwca 2002r. do 19 lipca 2002r. będzie wyłożony projekt planu wraz z Prognozą oddziaływania na środowisko, informując o tym mieszkańców w formie ogłoszenia na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta oraz zamieszczając ogłoszenie w S. z 20.06.2002r. Niezależnie od tego działając w trybie art. 18 ust. 2 pkt 5 uzp. zawiadomił właścicieli nieruchomości (w tym wszystkich skarżących), których interes prawny może być naruszony ustaleniami planu, o jego wyłożeniu wraz z Prognozą. W związku z tym zawiadomieniem zarzuty wnieśli m.in. - K. i E. D., którzy domagali się "przeznaczenia działek nr 272/1 i 277 na działki budowlane, a w żadnym wypadku pod drogi" (pismo z 11.07.2002r.), - S. P., która jako właścicielka działek nr 251 i 382 domagała się zmian w projekcie poprzez rezygnację z projektowanej drogi KZ i rezygnacji z ciągu pieszego KX (pismo z 11.07.2002r.), - A. P. – właścicielka działki nr 264, która domagała się również rezygnacji z projektowanej drogi zbiorczej KZ ewentualnie zmiany jej przebiegu w teki sposób, aby droga nie naruszała własności tej nieruchomości (pismo z 11.07.2002r.), - S. i Z. Ś., którzy jako właściciele działki nr 254 nie wyrazili zgody na projektowaną drogę przebiegającą prze tą nieruchomość (pismo z 2.08.2002r.), - I. M. – właścicielka działki nr 268, która domagała się zmiany przebiegu drogi przebiegającej zdaniem wnoszącej zarzut wg projektu planu w odległości 3,5m od ściany realizowanego domu mieszkalnego (pismo z 2.08.2002r.). Zarzuty rozpatrzone zostały negatywnie przez Zarząd Miasta (uchwała Zarządu z dnia [...].08.2002r. Nr [...]), po czym nadano wszystkim zarzutom dalszy bieg, stosownie do art.18 ust.2 pkt 8 uzp. Kolejną czynnością było ogłoszenie Prezydenta Miasta o terminie sesji Rady, na której zarzuty będą rozpatrywane. Ogłoszenie o terminie sesji ukazało się w S. z dnia 17.04.2003r., a także wywieszone w formie komunikatu w siedzibie Urzędu Miasta oraz wysłane zostało do wszystkich wymienionych wyżej osób. Na posiedzeniu w dniu [...].04.2003r., w którym uczestniczyli m.in. S. i Z. Ś. oraz K. D., Rada Miasta po przedstawieniu i omówieniu przez upoważnionego przez Prezydenta projektanta treści zarzutów oraz po dyskusji, rozpatrzyła zarzuty i podjęła uchwałę będącą przedmiotem skargi (bez głosów przeciwnych i przy trzech głosach wstrzymujących). Uchwała ta wraz z uzasadnieniem stanowiącym załącznik została następnie doręczona z pouczeniem o skardze. Przedstawienia w tym miejscu wymagają przepisy dotyczące zarzutów do projektu planu. Stosownie do przepisu art. 24 ust. 1 ustawy uzp, zarzut do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego może wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przez ustalenia przyjęte w projekcie planu, wyłożonym do publicznego wglądu. Z unormowania tego wynika, że uprawnienie do wniesienia zarzutu przysługuje temu podmiotowi, którego interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia stanowi przesłankę dopuszczalności zarzutu i otwiera drogę do jego merytorycznej oceny. W wyniku tej oceny wniesiony zarzut może być uwzględniony lub odrzucony, przy czym badanie zarzutu odbywa się dwuetapowo: w pierwszej kolejności zarzut rozpatruje zarząd miasta (od dnia 27.10.2002r. prezydent), który może wniesiony zarzut uwzględnić. Wtedy drugi etap - przed radą gminy - nie jest uruchamiany. Jeśli natomiast zarząd nie uwzględni zarzutu, wtedy przedstawia go radzie gminy (art. 18 ust. 2 pkt 8 uzp), która rozpatruje zarzut na sesji (art. 18 ust. 2 pkt 9 uzp). O uwzględnieniu bądź odrzuceniu zarzutu rozstrzyga rada gminy w drodze uchwały, zawierającej uzasadnienia faktyczne i prawne (art. 24 ust. 3 uzp) Uzasadnienie faktyczne powinno przedstawiać sytuację faktyczną wnoszącego zarzut, która jest powiązana z treścią kwestionowanego planu. Uzasadnienie prawne natomiast - przedstawiać związek tej sytuacji faktycznej z tymi normami prawnymi, które wyznaczyły interes prawny lub uprawnienie danej osoby i wytłumaczyć na tle tych norm, dlaczego postanowiono danego zarzutu nie uwzględnić. Dalszą czynnością jest doręczenie uchwały wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o dopuszczalności skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 18 ust. 2 pkt 10 uzp). Przenosząc powyższe uregulowania na występujący w sprawie stan faktyczny stwierdzić należy, że procedura planistyczna określona w art. 18 ust. 2 uzp nie została naruszona. Wynika to z przedstawionego na wstępie stanu faktycznego, który rekonstruuje poszczególne czynności Zarządu Miasta, a od 27.10.2002r. – Prezydenta Miasta (art.58 ustawy z dnia 20 czerwca 2002 r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta – Dz. U. Nr 113, poz.984 ze zm.). Brak zarzutów skargi, które dotyczyłyby procedury planistycznej zwalnia Sąd od szczegółowych rozważań w tym zakresie. Pozostaje więc do rozważenia, czy zaskarżona uchwała spełnia wymagania określone w art. 24 ust. 3 tej ustawy, przy czym wymaga podkreślenia, że badając uchwałę o odrzuceniu zarzutów wniesionych do projektu planu zagospodarowania przestrzennego, Sąd Administracyjny nie może kontrolować poglądów organów planistycznych, a tym bardziej nie może poddawać analizie samego projektu planu. Analizując taką uchwałę Sąd bada natomiast zwłaszcza jej uzasadnienie (tak NSA w wyroku z dnia 10 lipca 2002 r. sygn. II SA/Kr 472/2002 – nie publ.). Jak już wyżej zaznaczono, uzasadnienie - w myśl art. 24 ust. 3 uzp - składać się musi z części dotyczącej stanu faktycznego oraz stanu prawnego. Tak jak w decyzji administracyjnej powinno zawierać elementy, o których mowa w art. 107 § 3 kpa (tak wyrok NSA z dnia 13 października 1999 r. IV SA 748/99 - nie publikowany). W sytuacji natomiast, gdy kwestionowany w zarzucie projekt planu prowadzi do naruszenia prawa własności, uzasadnienie uchwały o odrzuceniu zarzutu musi być szczególnie wnikliwe i staranne. Wymagają tego przede wszystkim konstytucyjna zasada demokratycznego państwa prawnego (art. 2) i zasada ochrony własności (art. 21). W uzasadnieniu takim winny być wskazane wszystkie przesłanki i okoliczności, które przemawiały za potrzebą uwzględnienia interesu publicznego powodującego ograniczenie uprawnień właścicielskich indywidualnych obywateli. Poza tym zasadnicza funkcja każdego uzasadnienia rozstrzygnięcia sprawy polega na dążeniu do przekonania strony, że jej stanowisko w sprawie zostało poważnie wzięte pod uwagę, a jeśli zapadło niekorzystne rozstrzygnięcie, to przyczyną tego były istotne powody (tak NSA w wyroku z dnia 13 października 1999 r. IV SA 788/99 - nie publikowany). Uzasadnienie zaskarżonej uchwały takim wymogom odpowiada, bowiem szczegółowo przedstawia stan faktyczny oraz podaje przepisy, które dawały podstawę dla Rady do takiego działania. I tak w odniesieniu do wszystkich skarżących, którzy kwestionując układ komunikacyjny wskazywali na jego negatywny wpływ na sposób wykonywania prawa własności bądź też na ograniczenie tego prawa stwierdzone zostało, że projekt planu w żaden sposób nie pogarsza stanu wynikającego z aktualnie obowiązującego planu, a to MPS "[...]". Wręcz przeciwnie, w przypadku drogi zbiorczej (KZ) w obowiązującym Miejscowym Planie Szczegółowym Zagospodarowania Przestrzennego "[...]" projektowana szerokość drogi zbiorczej wynosi 35m w liniach rozgraniczających. Jednakże ze względu na wnioski właścicieli nieruchomości jej szerokość w opracowywanym planie została zmniejszona o 10 m i projektowana droga zbiorcza posiada w projekcie planu parametry - 25m w liniach rozgraniczających. Rada uzasadniła taką szerokość stwierdzając, że jest ona niezbędna ze względu na potrzebę umieszczenia w pasie drogowym infrastruktury technicznej, zieleni, ścieżki rowerowej oraz zatok autobusowych wraz z przystankami. Nadto duże spadki terenu i potrzeba przeprowadzenia robót budowlanych mających na celu dostosowanie spadków niwelety drogi do dopuszczalnych dla tego typu drogi wymusza taką szerokość. Co się tyczy natomiast samej drogi KZ, to stanowi ona fragment podstawowego układu komunikacyjnego miasta. Droga ta jest szczególnie istotnym elementem w ciągu projektowanych i istniejących dróg mających docelowo utworzyć połączenie od ul. K. do ul. P. i stanowić będzie fragment ostatniego pierścienia komunikacyjnego wewnątrz miasta. Część jego elementów zostało już wybudowanych (np. ul. F.), dla części sporządzono już projekty realizacyjne, a pozostałe są zarezerwowane w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego. Nie jest natomiast możliwe wykorzystanie ul. S. jako drogi o funkcji zbiorczej, gdyż droga ta obecnie posiada projektowane parametry drogi dojazdowej -10 m w liniach rozgraniczających, natomiast minimalne wymagane parametry dla drogi zbiorczej to 20 m w liniach rozgraniczających. Poszerzenie ul. S. nie jest również niemożliwe ze względu na gęsto usytuowaną zabudowę wzdłuż tej ulicy. Takie rozwiązanie byłoby również technicznie trudniejsze do wykonania ze względu na zainwestowanie infrastrukturalne terenu oraz obecny przebieg drogi w głębokim wąwozie. Z kolei dla terenu oznaczonego w projekcie 2KX w uzasadnieniu stwierdzono, że jest to obszar pod publiczny ciąg pieszy i ścieżkę rowerową, zaprojektowany o szerokości 3-4m czyli zgodnie z przebiegiem i szerokością istniejącej w tym miejscu ul. S. Tym samym projekt nie narusza dotychczasowego sposobu użytkowania. Również w odniesieniu do terenów przeznaczonych w projekcie planu pod drogi oznaczone symbolami KD i KL podane zostały argumenty, które zadecydowały o takim przeznaczeniu terenu. Nadto podkreślono, że projekt stanowi kontynuację aktualnie obowiązujących rozwiązań planistycznych. Zatem stwierdzić należy, że uzasadnienie zaskarżonej uchwały odpowiada stawianym mu wymogom, co w konsekwencji prowadzi do wniosku, że Rada nie przekroczyła granic władztwa planistycznego zakreślonych przepisem art.4 uzp. Z tych przyczyn – skoro prawo nie zostało naruszone - skargi podlegają oddaleniu, w oparciu o art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.