I SA/Sz 1006/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA - Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi P Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W Oddział w P na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia 27 czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2007-2012 postanawia: odmówić sporządzenia uzasadnienia wyroku. Pismem z dnia 31 lipca 2013 r. P Spółka z o.o. Oddział w P wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia 27 czerwca 2013 r. w przedmiocie nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2007-2012. Termin rozprawy w niniejszej sprawie wyznaczony został przez Przewodniczącego Wydziału na dzień 5 marca 2014 r. Na rozprawie, Sąd postanowił odroczyć termin ogłoszenia orzeczenia na dzień 19 marca 2014 r. Pismem z dnia 6 marca 2014 r. skarżąca spółka wniosła o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 5 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 141 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2013 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.) uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia wyroku, przy czym zgodnie z § 2 tego przepisu, w sprawach w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Momentem początkowym, z którym wiąże się uprawnienie strony jest więc ogłoszenie wyroku. Dopiero po jego ogłoszeniu, strona może skutecznie żądać doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem. Z powyższego wynika, że wniosek o uzasadnienie wyroku złożony przed ogłoszeniem jego sentencji jest przedwczesny i nie może stanowić podstawy do sporządzenia uzasadnienia wyroku. W orzecznictwie podkreśla się, że żądanie przedwczesne, zgłoszone przed wydaniem wyroku nie wywołuje skutków procesowych i jako takie nie może być traktowane jako wniosek, o którym mowa w art. 141 § 2 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 3 października 2012 r. sygn. akt I OZ 744/12). Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 141 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.