I SA/Sz 1011/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA – Anna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. . Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w S. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] nr [...], określającą H.G. zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych. Decyzja organu II instancji została doręczona skarżącej po dwukrotnym awizowaniu przesyłki w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) z adnotacją "Zwrot – nie podjęto w terminie" w dniu 4 listopada 2010 r. (doręczenie zastępcze). W decyzji zawarto pouczenie, iż stronie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, przysługuje prawo do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w S. W dniu 2 grudnia 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżąca wniosła na powyższą decyzję skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Wpływ do Sądu nastąpił w dniu 6 grudnia 2010 r. W dniu 8 grudnia 2010 r. skarga została przesłana przez Sąd do Dyrektora Izby Skarbowej w S. celem nadania jej prawidłowego biegu. Skarga ta wpłynęła do siedziby organu odwoławczego w dniu 8 grudnia 2010 r., po czym została przekazana do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę w dniu 30 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku jej wniesienia bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać skargę właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1-3 p.p.s.a., decyduje wówczas data jej nadania przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej. Takie stanowisko jest przyjęte i utrwalone w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2010 r., sygn. akt II FSK 1983/09, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 września 2009 r., sygn. akt III SA/Łd 427/09). W przedmiotowej sprawie decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] została prawidłowo doręczona skarżącej w trybie przewidzianym w art. 150 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z tym przepisem w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 (tj. osobiście adresatowi w miejscu zamieszkania lub w miejscu pracy albo w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu za pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu) poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę (art. 150 § 1 pkt 1 tejże ustawy). Adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni (art. 150 § 1a Ordynacji podatkowej). Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (tj. 14 dni), a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej). Należy zauważyć, że w aktach administracyjnych sprawy znajduje się potwierdzenie dwukrotnego awizowania przesyłki pocztowej zawierającej przedmiotową decyzję. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. W takim przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia wskazanego okresu, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Zatem, biorąc pod uwagę powyższe uregulowanie wprowadzające tzw. fikcję prawną doręczenia, uznać należy w niniejszej sprawie, że zaskarżona decyzja została doręczona stronie w dniu 4 listopada 2010 r. Bez znaczenia jest przy tym późniejsze faktyczne doręczenie skarżącej kopii decyzji. W świetle powyższych uwag w niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi upływał w dniu 6 grudnia 2010 r. Skarżąca natomiast wniosła skargę bezpośrednio do Sądu w dniu 2 grudnia 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), z pominięciem przewidzianego przez ustawę pośrednictwa organu, którego akt jest przedmiotem skargi. W takim przypadku należało ocenić terminowość złożenia skargi według daty jej nadania przez Sąd do organu, które nastąpiło w dniu 8 grudnia 2010 r. i która to data jest datą wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Stosownie do art. 58 § 3 Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Z uwagi na to, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona po terminie, Sąd na podstawie wyżej wskazanych przepisów orzekł jak w sentencji.