I SA/Sz 104/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska,, Sędzia WSA Kazimierz Maczewski, Protokolant Gabriela Porzezińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2007 r. sprawy ze skargi J. Ch. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego oddala skargę W dniu [...]. J. Ch. złożył wniosek do Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego sprawie interpretacji przepisów prawa podatkowego. Z przedstawionego stanu faktycznego wynikało, że wnioskodawca w dniu 12 kwietnia 2005r. sprzedał swój udział wynoszący 25/100 własności lokalu użytkowego wraz z udziałem w częściach wspólnych budynku i w prawie wieczystego użytkowania gruntu. Nieruchomość tę wnioskodawca nabył w 1995r. wraz z pozostałymi wspólnikami spółki cywilnej na zasadzie współwłasności łącznej. Nieruchomość ta była wprowadzona do ewidencji środków trwałych spółki i była amortyzowana. Z dniem 31 grudnia 2002r. spółka cywilna została rozwiązana, a w/w lokal użytkowy stał się współwłasnością każdego z byłych wspólników w częściach ułamkowych po 25/100 dla każdego. Po rozwiązaniu spółki cywilnej lokal był wynajmowany, a każdy z byłych wspólników rozliczał się z dochodów z najmu na ogólnych zasadach, przy czym żaden z nich nie prowadził działalność gospodarczej. Zdaniem wnioskodawcy przychód ze sprzedaży nieruchomości powinien być uznany za pochodzący ze źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust.1 pkt 8 lit.a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i opodatkowany na podstawie art.28 tej ustawy. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...]., wydanym na podstawie art. 14a § 1 Ordynacji podatkowej, w sentencji uznał stanowisko wnioskodawcy za niezgodne z prawem, stwierdzając w uzasadnieniu postanowienia, że skoro podatnik nabył nieruchomość (wraz z pozostałymi wspólnikami spółki cywilnej) w 1995r., zaś zbycia udziału dokonała w 2005r. tj. po upływie 5 lat licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło nabycie, to sprzedaż ta w ogóle nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust.1 pkt 8 lit.a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z [...], wydaną na podstawie art. 14b § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej, zmienił postanowienie organu I instancji i uznał stanowisko podatnika za niezgodne z prawem stwierdzając, że weryfikowane z urzędu postanowienie narusza przepisy ustawy z 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000r. nr 14, poz. 176 ze zm.), a w szczególności art. 10 ust.2 pkt 3, art.14 ust.2 pkt 1 i art. 24 ust.2. Zgodnie z art. 10 ust.2 pkt 3 omawianej ustawy przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust.2 pkt 1 (...) nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat. Zgodnie zaś z art. 14 ust.2 pkt 1 lit. a ustawy przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą (...) składników majątku będących środkami trwałymi ujętych w ewidencji środków trwałych (...). Przepis ten, w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej dotyczy zarówno składników majątkowych, które do chwili zbycia są używane w działalności gospodarczej, jak i składników , które były lecz już nie są w działalności gospodarczej używane. W świetle powołanych przepisów odpłatne zbycie w 2005r. lokalu użytkowego, będącego środkiem trwałym ujętym w ewidencji środków trwałych s.c., wykorzystywanym na potrzeby związane z działalnością gospodarczą tej spółki, przez upływem 6 lat od wycofania tego składnika z działalności gospodarczej (31 grudnia 2002r.) - zdaniem organu odwoławczego – rodzi obowiązek opodatkowania dochodu jako dochodu z działalności gospodarczej. W konsekwencji organ odwoławczy przyjął, iż przychód uzyskany przez podatnika ze sprzedaży udziału we współwłasności lokalu użytkowego podlega opodatkowaniu w ramach tego źródła przychodu. W odwołaniu od w/w decyzji podatnik zarzucił, że błędnie zastosowano art. 14 ust.2 pkt 1 ustawy o p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym po 1 stycznia 2003r., podczas gdy do ustalonego stanu faktycznego należało zastosować ten przepis w poprzednim brzmieniu, wówczas przychodem z działalności gospodarczej nie były środki trwałe o ile zostały wycofane z tej działalności. Ponieważ działalność spółki cywilnej została zakończona 31 grudnia 2002r. i z tym dniem wycofano przedmiotowy środek trwały z działalności gospodarczej, to przychód ze zbycia udziału we współwłasności tego środka powinien być opodatkowany, jako nabyty w dniu 31 grudnia 2002r., podatkiem zryczałtowanym 10% w trybie art. 10 ust.1 pkt 8 lit. a ustawy o p.d.o.f. Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...]. utrzymał w mocy poprzednią swoją decyzję uznając, że odwołanie nie jest zasadne. Zdaniem organu odwoławczego w sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy o p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym w dniu sprzedaży nieruchomości tj. 12 kwietnia 2005r. Przytaczając treść przepisów art. 10 ust.2 pkt 3 i art. 14 ust.2 pkt 1 ustawy o p.d.o.f. organ odwoławczy stwierdził, że jednoznaczna ich treść nie pozwala na uznanie sprzedaży nieruchomości będącej środkiem trwałym spółki jako odrębnego źródła przychodu wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit.a. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. Ch. domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji zarzucając, że udzielona interpretacja jest błędna. Zdaniem skarżącego skoro likwidacja spółki nastąpiła 31 grudnia 2002r., to naliczenie podatku powinno nastąpić na podstawie przepisów wówczas obowiązujących, które przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości służących do działalności gospodarczej nie zaliczały do przychodów z tej działalności. Skarżący wskazał też na art. 8 ustawy z 27 lipca 2002r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ...(Dz.U. Nr 141 poz. 1182), zgodnie z którym ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003r. i ma zastosowanie do dochodów uzyskanych od tego dnia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko . Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje. Skarga nie jest zasadna, nie ma bowiem podstaw do uznania udzielonej interpretacji przepisów prawa podatkowego za nieprawidłową. Wbrew stanowisku skarżącego przedstawiony przez niego stan faktyczny uzasadniał odwołanie się do przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w dniu sprzedaży nieruchomości, czyli w dniu 12 kwietnia 2005r., bowiem ocena czy doszło do powstania zobowiązania podatkowego była możliwa dopiero z chwilą uzyskania przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia rzeczy, a nie według chwili jej nabycia czy rozwiązania spółki. Wskazany w skardze art. 8 ustawy z 27 lipca 2002r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (...) jednoznacznie stanowi, że ustawa ta wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003r. i ma zastosowanie do dochodów (strat) uzyskanych od tego dnia. A zatem skoro skarżący uzyskał dochód ze sprzedaży nieruchomości w dniu [...]. ocena co do źródła przychodu i powstania zobowiązania podatkowego musiała być dokonana na tle przepisów obowiązujących w dniu uzyskania dochodu. Interpretacja przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w chwili uzyskania dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości dokonana w zaskarżonej decyzji nie jest w skardze kwestionowana i jest prawidłowa w całej rozciągłości. Szczegółowe omówienie wskazanych przepisów art. 10 ust.2 pkt 3, art. 14 ust.2 pkt 1 lit. a tej ustawy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w pełni należy zaaprobować bez potrzeby ponownego przytaczania przedstawionej argumentacji. Reasumując zaskarżona decyzja odpowiada prawu, zaś skarga, z braku podstaw do uwzględnienia, podlega oddaleniu z mocy art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.