I SA/Sz 104/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Alicja Polańska po rozpoznaniu w dniu 30 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za styczeń i luty 2005 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W dniu 14 stycznia 2008 r. adwokat B. M., pełnomocnik W. G., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia z dnia [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za styczeń i luty 2005 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi. Jednocześnie w skardze pełnomocnik zawarł wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Rozpoznając powyższy wniosek, Sąd postanowieniem z dnia 14 maja 2008 r. odmówił W. G. przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Postanowienie to doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 20 maja 2008 r. W dniu 26 maja 2008 r. pełnomocnik skarżącej uiścił na rachunek Sądu kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego od wniesionej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega rozpatrzeniu pod względem merytorycznym jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, a skarżący uiścił od niej należny wpis. Stosownie bowiem do treści przepisu art. 220 § 1 ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Opłatą sądową jest między innymi wpis od skargi (art. 212 § 1 ustawy). Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 230 § 1 ustawy, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Przepis art. 219 § 1 ustawy stanowi, że opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Na podstawie zaś przepisu art. 221 ustawy, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Zgodnie z brzmieniem przepisu § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym z zakresu zobowiązań podatkowych wynosi 500 zł. Przedmiotowa skarga dotyczy decyzji w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wpis stały od skargi wynosił zatem 500 zł. Sąd w pełni podziela stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie (postanowienie z dnia 24 września 2007 r. sygn. akt I FSK 1331/07), iż w sprawach z zakresu odpowiedzialności osób trzecich meritum sprawy stanowi to, czy skarżący spełnia przesłanki odpowiedzialności za zobowiązania podatnika określone w rozdziale 15 działu III Ordynacji podatkowej. Spór nie dotyczy więc ustalenia kwoty samej zaległości podatkowej. Mówiąc w sposób uproszczony, to nie należność pieniężna objęta jest postępowaniem administracyjnym, w którym zapadło zaskarżone rozstrzygnięcie, ale kwestia odpowiedzialności osoby trzeciej za zobowiązania innego podmiotu. Na dalszy plan schodzi w takim przypadku sama wysokość należności, gdyż strony postępowania sądowoadministracyjnego nie dążą tu do jej weryfikacji. W przedmiotowej sprawie Sąd bada więc legalność przeniesienia odpowiedzialności na stronę skarżącą, a nie poprawność ustalenia wysokości należnej kwoty podatku. Dlatego też, w takich sprawach wpis sądowy ustala się w oparciu o przepis § 2 ust. 3 pkt 12 ww. rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r., tj. na kwotę 500 zł. Tym samym, pełnomocnik będący adwokatem, wnosząc do sądu w imieniu strony skarżącej skargę powinien uiścić należny wpis bez wezwania. Jak wynika z dowodu wpłaty pełnomocnik skarżącej uiścił jedynie kwotę 100 zł. Z powyższych przyczyn, uznając, iż skarga została nienależycie opłacona, na podstawie przepisu art. 221 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić.